อนาคินรู้ตัวว่าผิดแต่ก็ไม่คิดจะง้อเจ้าเอยง่าย ๆ เขาปล่อยเวลาล่วงเลยผ่านไปจนกระทั่งตะวันบ่ายคล้อยถึงได้ตามขึ้นมาเคาะเรียกคนน้องอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน
"เจ้าเอย! เปิดประตู ปล่อยให้แขกรอมันเสียมารยาท"
"ใครมาเหรอคะ" เจ้าเอยเปิดประตูออกมาถามเสียงใสด้วยความอยากรู้ แต่ใบหน้าหวานยังคงบูดบึ้งเล็กน้อยเพราะเธอกะว่าเฮียต้องตามมาง้อเธอแน่ ๆ แต่ผิดคาดเฮียไม่มาง้อ ไม่ตามมาดูด้วยซ้ำว่าเธอโอเคดีหรือเปล่า
บางทีเฮียคินก็ใจร้ายเกินไป
"ไม่ต้องถาม ลงไปเดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ แต่งตัวให้เรียบร้อย ห้ามโป๊ ห้ามสั้น ห้ามโชว์ เข้าใจไหม?"
"สั่งเป็นพ่อเลยนะคะ"
"ถามว่าเข้าใจไหม?"
"ค่าา เข้าใจแล้วค่ะ" สงสัยจะเป็นแขกผู้ใหญ่ของเฮียละมั้ง ไม่งั้นเฮียคงไม่กำชับให้แต่งตัวให้เรียบร้อย ปกติอยู่บ้านเธอแต่งตัวแบบเอาสบายตัวเองเข้าไว้ กางเกงขาสั้นเสื้อสายเดี่ยว บางทีก็เสื้อยืดแบบโนบราปล่อยเจ้าก้อนนุ่มนิ่มให้ผ่อนคลายรับลมเย็น
