CHAPTER 8
Nessa’s POV
Ang ungal na iyon ay hindi nagmula sa isang ordinaryong hayop. Umalingawngaw iyon sa apat na sulok ng dambuhalang opisina, sapat para manginig ang mga mamahaling salamin na bintana ng The Grand Arizmendi Plaza. Ramdam ko ang pagsakit ng puso ko sa kakaibang enerhiyang biglang dumaan sa hangin, isang uri ng pwersa na hindi ko kailanman naramdaman sa buong buhay ko. Parang biglang may dumagan na kung ano sa loob ng opisina, at nahirapan akong huminga dahil sa kakaibang pakiramdam na tila lumulukob sa aming lahat.
“Zarek… huwag, anak. Please, tama na baby ko…” Ang boses ko ay halos isang mahinang bulong na lang, gumaralgal sa takot habang mabilis akong lumuhod sa marangyang carpet.
Nanginginig ang mga kamay ko habang pilit kong hinahila ang maliit na tuta pabalik sa
