บทที่ 5 สนใจเป็นพิเศษ
1386 คำ
หลังจากพักเหนื่อยกันไปครู่ใหญ่ ชีต้าร์ก็ลุกขึ้นมานั่งอีกครั้ง ก่อนจะคว้าเอาทิชชูแถวๆนั้นมาเช็ดคราบขาวขุ่นบนตัวและเสื้อผ้าออก ลีโอเห็นแบบนั้นจึงลุกตามพลางเก็บเจ้าหนอนน้อย(?) กลับเข้าที่อย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้มันอุจาดตามากเกินไป และหันกลับไปมองคนข้างกายที่กำลังวุ่นวายกับเสื้อผ้าตัวเองอีกครั้ง
ชีต้าร์ดึงชุดเกาะอกรัดรูปของเธอให้กลับเข้าที่ประจำตำแหน่ง ซิลิโคนแปะจุกที่ถูกโยนไปเมื่อกี้คงต้องโยนทิ้ง เพราะเปรอะน้ำกามชนิดที่ไม่น่าติดผิวเธอได้อีกต่อไป
แม้การใส่เดรสรัดรูปโดยไม่แปะบราอาจจะทำให้น้องจุกเม็ดน้อยของเธอดุนดันออกมาบ้าง แต่จะให้เธอดันทุรังใช้แผ่นแปะจุกเสื่อมสภาพแบบนี้มันก็ใช่เรื่อง ยังไงตอนนี้ก็มืดแล้ว คงไม่มีใครมานั่งจ้องเธอมากนักล่ะมั้ง...
"คุณ.. เอ่อ ชุดคุณมันเปื้อนหมดแล้ว ให้ผมเอาไปส่งร้านซักรีดให้ก่อนไหมครับ?"
"ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่นี้เอง อีกอย่างถ้าทำแบบนั้นจริง แล้วจะให้ต้าร์ใส่อะไรกลับล่ะคะ?"
ลีโอยิ้มแห้งเล็กน้อย ก่อนจะกระแอมไอและสอบถามรายละเอียดเรื่องงานอีกครั้ง "แล้วเรื่องงาน สรุปว่า..."
"ถ้าคุณลีตกลงจะทำงานที่ร้านต้าร์ก็สามารถมาเริ่มงานกันได้เลยค่ะ คุณลีสะดวกมาทำงานกับต้าร์ไหมคะ?"
"ผมขอมัดจำไปขนาดนี้ จะไม่ทำได้ยังไงล่ะครับ"
"แล้ว...?" เธอลากเสียงเป็นเชิงถาม คุยง่ายแบบนี้สิดี จะได้อยู่ทำงานด้วยกันยืดๆหน่อย
"ถ้างั้นเริ่มงานพรุ่งนี้เลยก็ได้ครับ งานประจำผมไม่ซีเรียสเท่าไหร่ นานๆเข้าทีอยู่แล้ว" เขาตอบเมื่อเข้าใจสิ่งที่เธอสงสัย ที่จริงสาเหตุที่อยากเริ่มงานไวๆก็ไม่ใช่อะไรหรอก แค่คิดว่าตัวเองคงอดใจไว้ได้อีกไม่นานเท่านั้นแหละ...
ชีต้าร์ยิ้มรับทันทีเมื่อทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น ก่อนจะสอบถามต่อไปอย่างไหลลื่นไม่มีสะดุด "แล้วคุณลีจะพักที่ร้านด้วยไหมคะ ต้าร์จะได้ให้เด็กจัดห้องไว้ให้"
"ไม่เป็นไรครับ ผมอยู่คอนโดตัวเองก็ได้ ไม่ได้มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว"
"จะไม่เป็นไรแน่หรอคะ? ต้าร์ว่าเปิดห้องเผื่อไว้ เกิดวันไหนเลิกดึก ขับรถกลับไม่ไหวจะได้มีที่นอนไม่ดีกว่าเหรอ?" เธอถามด้วยความเป็นห่วง เพราะงานอาชีพอย่างเธอน่ะเลิกดึกชนิดที่อีกไม่กี่ชั่วโมงก็รอใส่บาตรเช้าได้เลยด้วยซ้ำ เขาอาจจะแค่ไม่เคยทำ เลยไม่เข้าใจถึงจุดนี้
ลีโอหยุดคิดพักหนึ่ง แต่เมื่อเห็นแววตาเป็นกังวลของอีกฝ่าย ก็ตกลงตอบรับไปในที่สุด
"ถ้างั้นผมเอาตามที่คุณต้าร์ว่างก็ได้ครับ" ...ถือซะว่าเป็นโบนัสก็แล้วกัน เผื่อหิ้วสาวขึ้นห้องด้วย หวานหมูเลยสิทีนี้ หึหึ~
แต่ตอนนั้นที่รับปากไป เขาก็ไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้นี่....
"คุณลีใช้ห้องนี้ไปก่อนนะคะ พอดีต้าร์ลืมไปเลยว่าห้องที่ว่าง น้องคนก่อนยังไม่ได้มาย้ายของออกไปเลย อ๊ะ! แต่คุณลีไม่ต้องห่วงนะคะ ชั้นนี้เป็นของต้าร์คนเดียว คุณลีทำตัวตามสบายได้เลยนะคะ" ชีต้าร์ที่เดินนำชายหนุ่มคนด้านหลังพูดรีบบอกให้เขาสบายใจ เพราะคิดว่าบางทีเขาอาจจะต้องการเป็นส่วนตัวมากกว่านี้ก็เป็นได้ เพราะหลังจากที่ตกลงกันเสร็จเมื่อครู่ เธอก็ขับรถพาเขามาดูห้องพักที่ร้านต่อในทันทีด้วยไม่อยากจะเสียเวลาไปมากกว่านี้
ลีโอมองห้องพักของตัวเองซึ่งอยู่ในเพนท์เฮ้าส์ของหญิงสาวตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณา ก่อนจะถามออกมาเสียเรียบด้วยความสงสัย
"...ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ?"
"คะ?"
"คือ.. ปกติคนอื่นก็ได้อยู่ที่นี่หรอครับ?" มันน่าหงุดหงิดยังไงชอบกล ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวได้ถึงขนาดนี้ ถึงเขาจะไม่ใช่พวกเจตนาไม่ดี(เหรอ?) แต่จู่ๆเอาคนแปลกหน้ามาไว้ในบ้านแบบนี้มันก็ออกจะเกินไปหน่อย ไม่รู้จักระวังตัวเอาเสียเลย เขาคิดในใจพลางขมวดคิ้วเล็กๆด้วยความไม่พอใจ
"อืมม.. ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ ปกติห้องพักของคนในร้านจะอยู่ตั้งแต่ชั้น 5 - 8 ส่วนชั้น 9 - 10 เป็นที่ของต้าร์คนเดียว คนส่วนมากจะได้ขึ้นมา ก็ตอนที่ต้าร์เรียกเท่านั้นแหละค่ะ ..คุณลีไม่สะดวกใจรึเปล่าคะ?"
"ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ คือ.. ผมแค่คิดว่าเอาเด็กใหม่อย่างผมมาอยู่กับคุณต้าร์แบบนี้มันจะดีรึเปล่า แค่นั้นเองครับ" เขาพูดแก้เก้อไปอย่างไม่รู้ตัว
รอยยิ้มพราวเสน่ห์ประดับขึ้นบนดวงหน้าสวยทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น ก่อนจะแกล้งหยอดกลับไปตามประสา
"ก็คุณลีพิเศษกว่าเด็กทั่วไปนี่คะ"
"...ยังไงหรือครับ?"
"อืมมม... ก็แค่ 'สนใจเป็นพิเศษ' น่ะค่ะ เหตุผลแค่นี้พอไหมคะ?"
ร้อน... ทำไมมันร้อนแบบนี้วะ? อา... เสียงหัวใจแม่งดังหนวกหูไปหมดเลย เย็นไว้ไอ้ลี... ตกหญิงมาตั้งมาก แกจะมาเขินสาวเพราะประโยคเดียวแบบนี้ไม่ได้นะเฮ้ย
"มาค่ะ~ เดี๋ยวต้าร์พาไปดูห้อง" เสียงหวานดังขึ้นเรียกสติเขาให้กลับเข้าร่างอีกครั้ง ก่อนจะเดินนำทางให้อีกคนพลางแนะนำให้เสร็จสรรพ
ที่จริง ที่นี่ก็เป็นเหมือนเพ้นส์เฮ้าส์ขนาดใหญ่ธรรมดาทั่วไป มีสองชั้น 3ห้องนอน 4ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องทำงาน ห้องฟิตเนส กับสวนดาดฟ้าอีกนิดหน่อย เอาง่ายๆ มันก็เหมือนบ้านหลังหนึ่งนั่นแหละ เธอแนะนำส่วนต่างๆให้ผู้อาศัยคนใหม่อย่างไม่คิดอะไรมาก จนเมื่อวกกลับมาที่ห้องนอนชั้นล่างที่ยกให้เขาอีกครั้ง เธอถึงเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาจนได้
"คุณลีคะ คือ ต้าร์ขอเข้าห้องคุณแป๊บนึงได้ไหมคะ? พอดีต้าร์ลืมของไว้น่ะค่ะ"
"อ่อครับ เชิญครับ"
ร่างเพรียวเดินสับเท้าเข้าไปยังลิ้นชักข้างเตียงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงกล่องพลาสติกที่อัดแน่นไปด้วยถุงยางมากมายหลายรูปแบบมาถือไว้ และเดินออกมาจากห้อง
ปกติเธอมักจะมาแวะยืมเตียงเล่นบทรักกับคู่นอนที่ห้องนี้อยู่บ่อยๆ ข้าวของในห้องถึงได้ถูกเตรียมไว้พร้อมถึงขนาดนี้ แต่ยังไงเขาก็มาอยู่แค่ชั่วคราวอยู่แล้วนี่นะ เอาเถอะ.. ของขาดแป๊บเดียว เธอคงไม่ลงแดงตายหรอกน่า!!
"เอ่อ.. คุณ..."
"คะ?"
ตาคมเหลือบมองตะกร้าของดีในมือหญิงสาวตาเป็นมัน ก่อนจะสบตาเธออีกครั้งด้วยตาเป็นประกาย
"อ๋อ.. พอดีปกติต้าร์แวะมายืมเตียงห้องนี้บ่อยๆน่ะค่ะ คุณลีไม่ถือนะคะ?"
"ครับ ...แล้วแบบนี้คุณต้าร์จะไม่เป็นไรหรือครับ?" เขาถามอย่างรู้กัน ก็นะ... เป็นพวกเดียวกันนี่นา เรื่อง 'ของขาด' น่ะ เข้าใจดีเลยล่ะ
"งั้นคุณลีก็รีบทำยอดให้ได้ไวๆ สิคะ ต้าร์จะได้ของไม่ขาดไง"
"ตามนั้นเลยครับ งั้นตอนนี้ผมขอไปเตรียมตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวเก็บของเรียบร้อยผมจะตามลงไป"
ชีต้าร์ยกยิ้มน้อยๆและพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินกลับห้องทำงานไป ลีโอที่เห็นว่าหญิงสาวจากไปแล้วจึงเดินกลับเข้ามาในห้องใหม่ของตนอีกครั้ง พร้อมกระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็ก ก่อนจะทิ้งตัวสูดกลิ่นกายสาวที่แทรกซึมอยู่กับผ้าปูที่นอนอย่างหลงใหลโดยไม่รู้ตัว
"...แข็งอีกแล้วเหรอวะ? คืนนี้ตกสาวมาสักคนดีไหมวะเนี่ย?"
- ผู้เขียน
