CHAPTER 17 สัมพันธ์สวาท Nc
กำนันเสืออุ้มสายไหมลงจากรถ ตรงไปที่บ้านพัก สายฝนโปรยปรายลงมาบางเบา หลังคาไม้ของบ้านพักของสายไหมกรอบแกรบเล็กน้อยจากแรงลม
“กำนัน ผมว่าให้นวลมาดูแลสายไหมดีกว่า” แหลมเอ่ย
“นวลจะทำให้หายจากอาการบ้า ๆ นี่เหรอ กูจะดูแลสายไหมเอง ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกูรับผิดชอบเอง มึงให้คนไปตามล่าตัวไอ้คนต้นเรื่องมาให้กูด่วนเลย”
“เอ่อ…ก็ได้ครับ” แหลมพยักหน้าแล้วผลุนผลันออกไปจากห้อง
ในห้องนอนสายไหมนอนกระสับกระส่ายอยู่บนฟูกนุ่ม ดวงหน้าแดงจัด หายใจหอบรัวจากฤทธิ์ยาที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย
กำนันเสือนั่งเฝ้าเธอข้างเตียง มือใหญ่เปียกเหงื่อ เขาเช็ดหน้าผากเธอเบา ๆ
“กำนัน”
“พี่จะตามตัวมันมาลงโทษให้ได้” เขากัดฟันแน่น ความโกรธแล่นพล่านสายไหมดิ้นเล็กน้อย กัดริมฝีปากราวกับทรมาน
“กะ…กำนันเสือ ทะ ทำไม ทำไมร้อนแบบนี้” เสียงเธอสั่นพร่าราวกับคนละเมอ ดวงตาที่ลืมขึ้นนั้นพร่ามัวเต็มไปด้วยไฟในกายที่เธอไ
