Chapter 18

2115 คำ

Naglalakad ako mag-isa papunta sa aking unang klase ngayong araw. Nakayuko at walang kabuhay-buhay. Simula ng gabing huling nayakap ko si Flue ay ramdam ko ang kanyang pagdistansya. Araw-araw kaming nagkikita dito sa paaralan ngunit kahit na isang salita ay wala siyang sinabi sa akin. Tatlong araw na. Tatlong araw na hindi ko nakakausap ang taong nagpapatibok ng aking puso. Kahit pa na nakikita ko siya ay hindi ito sapat at may kulang. Gustong gusto kong lapitan siya at yakapin pero umaatras ako kapag nakikita kong magkasama sila ng kambal ko. "Par...bilisan mo! Malelate na tayo oh!" Narinig kong sigaw ng isang lalake mula sa aking likod. Napatigil ako sa paglalakad at dahan dahang lumingon. Napangiti ako ng makita ko ang taong nagpapangiti sa akin...si Flue. "Sandali lang...parang may

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม