การเดินทางจากบ้านซินไปยังเกาะแห่งนั้นไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่ที่ยากก็คงเป็นเด็ก ๆ ที่ตอนนี้พากันตื่นแล้วร้องหาซินอย่างน่าสงสาร หน้าตาเด็กน้อยทั้งสี่เปียกชุ่มน้ำตา แก้มเอย หูเอย แดงก่ำจากการร้องไห้ เหล่าฉลามและโลมารู้สึกสงสารเด็กน้อยแต่พวกเขาทำอะไรไม่ได้นอกจากทนอุ้มให้ถึงเกาะเร็วที่สุด
เมื่อมาถึงทะเลเป็นที่เรียบร้อย พอลพาครอบครัวลงทะเลไปก่อนแล้วตามด้วยฉลามขาวสองพี่น้อง ฉลามหัวค้อนและโลมาฝาแฝด สเนคมองเพื่อนที่พาลูกชายทั้งสี่ไปก่อนก้มมองซินที่ยังสลบอยู่ นัยน์ตาของราชางูทะเลไร้ความรู้สึกใด ๆ ทว่าชั่ววูบหนึ่งกับสั่นไหวเพราะความรู้สึกที่ขาดมนุษย์คนนี้ไม่ได้ สเนคนำร่างของเซโร่สอดเข้าไปในเสื้อของซินก่อนเขาจะกระโดดลงทะเลพร้อมช่วงล่างกลับกลายเป็นลำตัวงูเลื้อยว่ายตามกลุ่มเพื่อนไป
ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็มาถึงเกาะได้อย่างปลอดภัย พอลมองหน้าสเนคแล้วพาคนรักกับลูกชายเดินไปทางอื่น สเนครู้ตัวว่าตนเองพาลแต่ตอ
