หลายชั่วโมงต่อมา
"เจ้าทำบ้าอะไรสเนค?!"
สเนคชะงักกับเสียงที่คุ้นเคยก่อนจะค่อยๆคลายกลับมาร่างคนพร้อมกับถอดถอนแกนกายออกจากช่องทางที่บวมช้ำซ้ำยังฉีกขาดจากการร่วมรัก ร่างเพรียวบางของสตรีที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเทพธิดาแห่งสรรพสัตว์รีบปรี่เข้ามาดูแม่พันธุ์ของลูกชาย ซินสลบไปแล้ว ใบหน้าสวยอาบชุ่มไปด้วยน้ำตา ร่างกายบอบช้ำมากกว่าที่เคย มือเรียวแตะลงบนหน้าอกก่อนจะช่วยรักษาเท่าที่ทำได้เพราะเธอไม่อยากก้าวก่ายสิ่งที่เรียกว่าการรักษาของมนุษย์
"ท่านแม่มาทำไม? ข้าไม่ได้เรียกให้ท่านมาสักหน่อย"
สเนคก้าวลงจากเตียงไปห้องน้ำแล้วหยิบชุดคลุมมาสวมก่อนจะออกมายืนกอดอกพิงตู้เสื้อผ้ามองแม่ที่กำลังรักษาซิน มารดาหันมองหน้าบุตรชายด้วยความโกรธ มือเรียวอีกข้างยกขึ้นก่อนร่างของลูกชายจะถูกผลักติดตู้เสื้อผ้าชนิดที่ว่าสเนคไม่สามารถขยับกายได้
"ข้าคือแม่ของเจ้า ข้ารู้ข้าเห็นทุกอย่างที่ลูกทุกตัวของข้าบนโลกนี้ทำ ข้าทนการกระทำของเจ้า
