สิบเจ็ด
ลักขื่อเปลี่ยนเสา (4)
เฟิงอวิ๋นเบิกตากว้าง ไม่คิดฝันว่าจะพบเจอเขาในวันนี้ แสงคบเพลิงกระทบใบหน้าของเขา ก่อให้เกิดเหลี่ยมมุมลึกลับ หลี่เซียวหลงในตอนนี้ไม่ได้สวมชุดประจำตำแหน่งหรือพกอาวุธติดตัว เขาสบตากับฉินอ๋องอย่างไม่หวั่นเกรง
“เรียนฉินอ๋อง! ตัวข้าคิดการณ์ใหญ่จึงอยากครอบครองหยกจักรพรรดิ เฟิงอวิ๋นเห็นเป็นเรื่องที่ไม่สมควรทำ นางจึงคิดเอาไปคืนขอรับ” หลี่เซียวหลงออกตัว ยิ่งสร้างความตื่นตะลึงมากขึ้นไปอีก
ฮองเฮาที่นั่งข้างองค์จักรพรรดิร้อนรน น้ำตาหยดหนึ่งไหลรินอย่างเงียบเชียบ พระนางมองโอรสที่อยู่กลางลานตัดสินด้วยสีหน้ารวดร้าว
“บังอาจ! หยกจักรพรรดิเป็นของคู่แผ่นดิน เจ้ากลับคิดการณ์ใหญ่ หรือว่าตำแหน่งฉีอ๋องยังไม่เพียงพอแก่เจ้า” ฉินอ๋องตวาดเสียงดัง ผู้คนจึงเงียบกริบอีกครั้ง
“ไม่จริงเจ้าค่ะ ข้าเป็นคนขโมยเอง! หยกจักรพรรดิเมื่อตกอยู่ในมือสตรีจะอับแสงลง เป็นตัวบ่งบอกอาเพศแห่งอาณาจักร ตอนแร
