พลั้งรักมัดใจ บทที่ 1

1327 คำ
บทที่ 1 ร่างเพรียวระหงของหญิงสาวในชุดเดรสคล้องคอสายสปาเกตตีเส้นเล็ก ๆ ความยาวของกระโปรงปกปิดได้แค่ของสงวนเท่านั้น หญิงสาวสับขาเดินเข้ามาอย่างมั่นใจ แม้ภายในใจจะเต้นระรัวแค่ไหนก็ตาม ดวงตากระปุกกลมโตฉายแววหวาดระแวง แต่รอยยิ้มก็ยังคงแตะแต้มริมฝีปาก เธอยกมือไหว้ชายหนุ่มหน้าคร้ามคมคนเดิม เขาพยักหน้ารับ และสนใจแก้วบรั่นดีในมือต่อ เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวที่ถูกปลดกระดุมลงมาถึงสองเม็ด ทำให้เห็นไรขนอ่อนที่หน้าอกหนั่นแน่นนั่น “หนูชื่อม่านฟ้าค่ะ เรียกว่าฟ้าก็ได้” หญิงสาวยกมือไหว้เขาอีกทีแต่ไม่ใช่ไหว้เฉย ๆ แต่เป็นไหว้ที่หน้าอกแทน ‘แกทำอย่างไรก็ได้ให้เขาหลงแก...เขาคือใครแกรู้ใช่ไหม ฟ้า...แค่ได้เขาเป็นผัวคือโชคดีแล้ว!! แต่ถ้าเขาเลี้ยงดูคือบุญของชีวิต!!’ “อืม...” เขาพูดน้อยสมคำร่ำลือ...แต่เร่าร้อนเมื่ออยู่บนเตียง นั่นคือสิ่งที่เธอได้ยินมาตลอดระยะเวลาหลายปีที่ทำงานที่นี่ เขาเป็นแขกระดับ VVIP ที่เจ้าของร้านยังต้องรินเหล้าให้! “หนูไปเติมเหล้าให้นะคะ” หญิงสาวยื่นมือไปให้ข้างหน้าเพื่อรอรับแก้วจากมือชายหนุ่ม ริทจ้องมองปฏิกิริยาที่หญิงสาวตัวหอมละมุมข้างกายแสดงออก เธอมีมารยาทมาก...ราวกับว่าไม่ใช่เด็กที่ไม่รู้เรื่องอะไร การแต่งกาย วิธีการเข้าหาเขา ลักษณะการนั่ง การยืน...ทุกอย่างเป็นสิ่งที่เขาชอบทั้งหมด ผลตรวจเลือด...นั่นยืนยันได้ว่า อ้อ...วางแผนมาแล้ว และตั้งใจส่งหญิงสาวคนนี้เข้าปากเขาอย่างจริงจัง จะเพื่ออะไรแค่สงสารนั่นก็ส่วนหนึ่ง แต่คงอยากจะให้เลี้ยงดูส่งเสียล่ะสิไม่ว่า เสียงหัวเราะในลำคอของคนด้านหลังทำให้ม่านฟ้าหันกลับไป หญิงสาวเผลอพักขาบนรองเท้าส้นสูงขณะยืนชงบรั่นดีให้เขา หรือเขาจะเห็นว่าเธอยืนหลังไม่ตรงกันนะ! “เธอให้พี่อ้อเท่าไหร่...เขาถึงเอาผู้หญิงจืดชืดให้ฉันแทนที่จะเป็นเด็กตัวท๊อป ๆ ในร้าน” ม่านฟ้าหน้าร้อน เพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดออกมาตรง ๆ “เท่าไหร่ไม่สำคัญหรอกค่ะ แต่วันนี้คุณริทเลือกฟ้าก็พอแล้ว” “ฉันไม่ได้เลือกเลย...แต่พี่อ้อเขาบังคับฉัน” ม่านฟ้ากลืนน้ำลายเหนียวลงคอ และช้อนสายตาส่งยิ้มกว้างให้เขา “ฟ้าจะตอบแทนคุณสุดความสามารถค่ะ” เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมกับจ้องมองนัยน์ตาคมเข้มของเขาอย่างไม่เกรงกลัว “ห้าแสนสำหรับเด็กอ่อนหัดอย่างเธอ...มากจนฉันคิดว่า พี่อ้อร่ายมนตร์อะไรใส่ฉันกันแน่” “ฉันชอบสีขาว เธอใส่ชุดสีขาว ฉันชอบคนยืนหรือนั่งหลังตรง เธอก็ยืนและนั่งหลังตรง และฉันชอบคนขี้อ้อนที่สุด และดูเหมือนข้อนี้เธอยังทำได้ไม่ดีพอ” อ้อมแขนเล็กโอบรัดรอบลำตัวชายหนุ่มทันที ริมฝีปากหยักยกยิ้ม มือหนาลูบไล้แผ่นหลังนวลเนียนช้า ๆ “ฟ้ากลัวว่าคุณจะผลักไส...ถ้าเป็นแบบนี้แล้วคุณอย่ารำคาญฟ้านะคะ” เธอจับมือสากของชายหนุ่มมากดจูบ และจ้องมองเขาอย่างทอดสายตา ‘คุณริทไม่จูบกับใคร ไม่หอมแก้ม แม้แต่ต้นคอเขาก็ไม่ได้ จำไว้ห้าม!!’ ‘ถ้าจะจูบก็หลังมือ หน้าอก แต่ถ้าจะดูดก็มีแค่ไอ้นั่นของเขา และจะต้องใส่ถุงทุกครั้ง!!’ ชายหนุ่มมองหญิงสาวกดจูบบดคลึงหลังมือเขาอย่างเชื่องช้า ดวงตากระปุกกลมโตสั่นระริก แต่ร่างกายเธอกลับทำทุกอย่างได้อย่างดีเยี่ยม ฟันเล็กครูดกัดไปตามข้อมือหนา ก่อนจะหยุดและขยับกายขึ้นนั่งบนหน้าตักเขาแทน “หนูอาจจะไม่เร่าร้อน...แต่สิ่งที่หนูมี คุณริทจะคุ้มทุนที่สุดค่ะ” หญิงสาวใช้มือข้างหนึ่งกระตุกเชือกชุดที่ผูกกันไว้แบบคล้องคอ ชุดเดรสทำจากผ้าโพลีเอสเตอร์ เนื้อผ้ามันเงาคล้ายผ้าซาติน มีน้ำหนักพอดูเพราะแค่ปลดเชือกที่ผูกคอออกก็พบว่ามันร่วงหล่นไปถึงเอวคอดกิ่ว เปิดเปลือยหน้าอกกลมกลึงไร้บราเซียปกปิดที่มีเพียงสติ๊กเกอร์สีน้ำตาลแปะปิดเม็ดบัวเต่งตึง “อ้อสอนเธอมาอย่างดีเลยสินะ?” ชายหนุ่มกระซิบแหบพร่าชิดกกหูหญิงสาว ม่านฟ้าพยายามบังคับลมหายใจตัวเองให้เป็นปกติที่สุด ทั้งที่ตอนนี้เธอแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว!! “ก็สอนมาทุกอย่างค่ะ คุณริทอยากจะขึ้นห้องรึยังคะ” นิ้วมือหญิงสาวกรีดกรายลากลงมาตั้งแต่ปลายคางจนถึงหน้าอกหนั่นแน่นที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา “ดื่มก่อนสิ...ผมอยากจะรู้ว่าเวลาคุณเมา จะเร่าร้อนสักแค่ไหน” ริมฝีปากร้อนกดจูบลงที่กึ่งกลางหน้าอกหญิงสาว ก่อนเสียงเคาะประตูจะดังขึ้น ม่านฟ้าสะดุ้งสุดตัวเผลอโอบกอดรัดร่างชายหนุ่มเพื่อปกปิดหน้าอกอวบอิ่มของเธอเอาไว้ ริทยกมือข้างหนึ่งรวบแผ่นหลังบอบบางให้เขาประชิดตัว มองไปที่ประตูด้วยแววตาเรียบนิ่ง “เพื่อนคุณกำลังลงมาครับ” น้ำเสียงนุ่มทุ้มของคนที่เปิดประตูเข้ามาเอ่ยบอก ‘ใหญ่’ เลขาส่วนตัวและบอดี้การ์ดของชายหนุ่ม เปิดประตูเข้ามาบอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะค้อมหัวปิดประตูกลับออกไป ริทดันร่างเล็กที่โอบกอดเขาเบา ๆ หญิงสาวรู้ตัวและผละออกมือหนาคีบชุดเธอดึงขึ้น ก่อนจะดันร่างเธอให้ออกจากตัก ม่านฟ้าหน้าร้อนเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันนี้แล้วไม่รู้ เธอโดนปฏิเสธอย่างนั้นหรือ! “ห้านาที เจอกันประตูทางออกที่สองของร้าน” ชายหนุ่มพูดแค่นั้นพร้อมกับเดินออกไปโดยไม่ชายตาแลเธออีก!! เมื่อแผ่นหลังกว้างพ้นประตูหญิงสาวก็แทบจะกรีดร้องออกมา เขาตกลงในข้อเสนอแล้ว!! ตอนนี้เท่ากับเธอจะมีเงินไปช่วยที่บ้านแล้ว!! ไม่มีใครสนใจหญิงสาวที่เดินออกมาขึ้นรถยุโรปคันหรูด้านหลัง เพราะทุกคนสนใจแค่เรื่องของตัวเองเท่านั้น และตอนนี้ก็ยังไม่ดึกมาก ก็ดีแล้ว หากถ้าดึกบริเวณนี้คงชุกไปด้วยลูกค้าหลายรายที่เสร็จกิจจากการหาความสุขให้ตัวเอง คฤหาสน์หลังใหญ่ที่กินพื้นที่หมู่บ้านไปหลายหลัง รถยุโรปคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอด กำแพงสูงหลายเมตรไม่สามารถมองเห็นด้านนอกข้างบ้านหลังงามนี้ได้ หญิงสาวตื่นตาตื่นใจกับน้ำพุที่พุ่งสูงกระจายอยู่กลางสระ ก่อนจะก็มีชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำสองคนเดินมาเปิดประตูรถให้ทั้งเธอและเขาในทันที ม่านฟ้ายังไม่ทันจะหายอึ้งขนาดความกว้างของพื้นที่ของบ้าน ก็โดนสายตาดุดันของผู้ชายที่เดินตามประกบ พวกเขามองเหมือนสั่งให้เธอเดินไปอย่าตุกติก!! “ขออนุญาตตรวจอาวุธครับ” ชายหนึ่งในสองคนนั้นเอ่ยบอกเสียงเข้ม หญิงสาวรีบเปิดกระเป๋าครัชที่ถือมาให้กับผู้ชายคนนั้นในทันที!! “อันนี้...ขอทิ้งนะครับ” น้ำเสียงที่ดังขึ้นของลูกน้องคนหนึ่งที่ตรวจกระเป๋าเธออยู่ ทำให้ชายหนุ่มเจ้าของบ้านหันไปมองในตอนที่เขาถอดรองเท้า และแม่บ้านเอาสลิปเปอร์มาวางไว้ให้... “อะไร?” ใหญ่เอ่ยถามแทนในทันที ก่อนจะก้าวขายาวมาประชิดตัวหญิงสาว และก็เกือบขำพรืดออกมา...
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม