SET พลั้งรักมัดใจ+อินธารา

บทนำ ชายหนุ่มรูปร่างสูงบึกบึน ผมรองทรงสั้นตัดแต่งจัดเซทอย่างดี ใบหน้าคร้ามคม จมูกโด่งสัน แบบฉบับชาวใต้ ริมฝีปากหนาหยักลึกสีชมพูหมอง อาจจะเพราะสิ่งที่คีบอยู่ในมือ เขาเป็นคนผิวสีเข้ม...รวม ๆ แล้วก็ถือว่าดีมาก ที่เขาจะเป็นแขกคนแรกของเธอ “น้องเคยเป็นพีอาร์เชียร์เหล้าในร้านมาก่อน...แต่วันนี้...” “ร้อนเงิน?” “แล้วคุณริทโอเคไหมคะ...” หญิงวัยกลางคนที่แต่งตัวเนี้ยบจัด แม้จะไม่ได้เปิดเปลือยอย่างเช่นสาว ๆ ในร้าน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนสาว ๆ เธอคงจะเป็นดาว และเลื่อนตัวมาเป็นแม่เลานจ์เชียร์เด็กในวันนี้ “คุณริทอย่ามองพี่แบบนี้...หวั่นไหวนะคะ” ชายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ พร้อมกับกวาดตามองหญิงสาวที่ยืนตัวตรงหน้าบนรองเท้าส้นสูงเกือบสี่นิ้ว “จืดไปมาก...และผมไม่ชอบผู้หญิงที่แววตาใสซื่อแบบนี้” คนดูแลเด็กได้ยินเช่นนั้นก็ระบายลมหายใจ ก่อนจะขยับกายกระซิบบอกสิ่งที่ชายหนุ่มถึงกับต้องเลิกคิ้ว และมองเธอให้ชัดอีกครั้ง ม่านฟ้าได้ยินสิ่งที่ผู้ชายคนนั้นพูดชัดเจนเต็มรูหู เธอประหม่าถึงกับต้องพักขาที่ยืนอยู่บนรองเท้านาน และหลุบตาลงต่ำไม่สบตาคนที่พูดถึงเธอ แม้จะเป็นน้ำเสียงนุ่มทุ้มแต่ก็เหยียดหยามทางสายตา “ห้าแสน...แล้วพี่ได้เท่าไหร่” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ “ม่านฟ้าไปรอแม่ตรงนู้นนะ” เธอหันไปบอกเด็กสาวนัยน์ตาเศร้า “พี่ได้เท่าไหร่ไม่สำคัญหรอกค่ะ คุณริทโอเคไหม เอาจริง ๆ พี่ดูแลคุณมาหลายปี ฟ้ามันน่าสงสาร...หวังว่าคุณริทจะเมตตามัน พี่ไม่ได้สักกะแดงเดียว แต่ถ้าคุณถูกใจจะตกรางวัลให้พี่ด้วยกระเป๋ารุ่นใหม่พี่ก็ไม่ปฏิเสธค่ะ” แม้จะเป็นคำพูดที่ติดตลก แต่แววตาของ ‘พี่อ้อ’ คนดูแลเด็กไม่ได้เล่นไปด้วย “ถ้าฟ้ามันไม่เดือดร้อนมันไม่มาขอให้พี่ช่วยมันหรอก มันทำงานในร้านมาหลายปี...ไม่เคยมีสักครั้งจะไปต่อกับแขก” ริทโครงแก้วเหล้าในมือและมองใบหน้าคนพูดอย่างเฉยชา “บ้านมันทำสวน พ่อติดการพนัน แม่ก็ป่วยออดแอด มีน้องสาว...เป็นหนี้เยอะ เจ้าหนี้จะเอาน้องไปขัดดอกก่อน น้องมันอายุสิบสองปีนี้...” อ้อพูดต่อและลูบต้นแขนชายหนุ่มไปด้วย “พี่จะให้มันยืมก็ได้ แต่ก็บอกคุณริทตรง ๆ มันจะคืนพี่ครบชาติไหน...และพี่ก็ไม่ได้รวย คุณริทก็รู้พี่ต้องเลี้ยงผู้ชายอีกต้องกี่คน” อ้อระบายลมหายใจ จริง ๆ เธอให้ยืมได้แต่เธออยากยัดเยียดไอ้ฟ้าให้ผู้ชายคนนี้!! “แต่กับคุณริท...เงินน่ะเล็กน้อย แลกกับความสาวของฟ้ามัน พี่ว่าคุณริทคุ้มนะคะ เชยชมมันสักสองอาทิตย์ แล้วจะทิ้งพี่ก็ไม่ว่าอะไรคุณ” ริทไม่ตอบรับอะไร เพียงฟังเฉย ๆ แต่อ้อรู้ว่าการที่เขาฟังเงียบ ๆ เท่ากับเขากำลังชั่งใจ! “คุณริทมาเที่ยวเปิดเมมเบอร์เดือนเกือบครึ่งล้าน เอาฟ้ามันไปอยู่กับคุณด้วยแต่พัก ๆ ไม่ต้องมาอุดหนุนพี่เลยเดือนหนึ่ง พี่ยอม! แค่ช่วยมันหน่อยนะ พี่ฟังแล้วสะท้อนใจ จะให้มันไปเป็นเมียเจ้าหนี้ ไอ้เจ้าหนี้ก็ไม่ชอบสาวอายุยี่สิบ!! แต่ชอบเด็กอายุสิบสอง!!” “ของสดขนาดนี้...มันของร้อนสำหรับผมนะครับ” ริทยกยิ้ม และหยิบมือถือออกมากดเข้าแอปพลิเคชันธนาคารและกดโอนเงินให้กับอ้อ...แค่เท่านั้นอ้อก็ยิ้มกริ่มแล้ว!! “ผมให้ครับ ส่วนเรื่องของ...ม่านฟ้า” ริทจงใจเว้นระยะคำพูดไปนิดหนึ่ง “สัดส่วน สามสิบสี่ ยี่สิบสอง สามสิบห้า สูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร น้ำหนักสี่สิบสี่กิโลกรัม ผลเลือดพี่ส่งไลน์ให้แล้ว สะอาดบริสุทธิ์ วัคซีนครบ!!” อ้อโฆษณาต่อโดยไม่ปล่อยให้ริทได้ปฏิเสธ “พี่เรียกน้องมาให้ ส่วนห้องพี่เปิดไว้แล้ว...” ริทถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ วันนี้ที่เขามาที่นี่เพื่อหาความสำราญให้ตัวเอง แต่เขาก็ไม่มีอารมณ์จะคิดเรื่องนี้...เพื่อนเขามากันได้เด็กขึ้นไปมีความสุขกันแล้ว แต่เขากลับนั่งอยู่ตรงนี้...ลืมเรื่องที่ตัวเองช้ำอยู่ในอกไม่ได้ ‘อันดารังเกียจพี่เหรอ?’ หญิงสาวไม่ตอบแต่ถอยห่างเขาออกไปแทน ‘พี่ริทอย่าทำแบบนี้อีกนะคะ...พี่ทนมาได้ตลอด และทำไมตอนนี้ถึงทำแบบนี้กับอันดาคะ’ ดวงตาเรียวรีเจือไปด้วยหยาดน้ำตา ริมฝีปากบางบวมเจ่อนั่นเพราะอารมณ์รุนแรงของเขา ‘พี่ขอโทษนะ พี่เข้าใจทุกอย่างแล้ว...’