Ming says…
ฉันเกือบจะกระอักเลือดตายเพราะพ่อของอาร์ตยิงคำถามร้อยแปดใส่ฉันรัวๆ จนฉันตื้อไปหมด ยังดีที่อีอาร์ตช่วยเข้ามาแทรกเพื่อเป็นไกด์ให้ฉันเออออไปตามคำมัน พ่อของอาร์ตเทศนาพวกเรายกใหญ่ตั้งแต่แปดโมงเช้ายันสิบโมงเช้าได้ พอพ่อมันกลับไป ฉันก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะคล้ายจะเป็นลม พวกเราจ้องหน้ากันอยู่นานก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
เหมือนพลังงานทั้งหมดถูกสูบหายไปกับสายตาดุๆ ของพ่ออาร์ต ขนาดเขากลับไปแล้วฉันยังจำรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมารอบตัวเขาได้ แค่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็อึดอัดมากแล้ว ;_;
“โอ๊ย ซวยจริงๆ เลยเว้ย” อีอาร์ตบ่นกะปอดกะแปดก่อนจะตกอยู่ในสภาวะทิ้งตัวนอนบนเตียงอย่างเหน็ดเหนื่อย ไม่ทันให้เราได้พักใจดี เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นมาอีก ทำเอาฉันกับอีอาร์ตที่นอนแผ่พร้อมตายสะดุ้งเฮือกแล้วลุกขึ้นมาทันที!
“อะไร พ่อแกมาอีกละเหรอ”
“จะไปรู้เหรอ ก็อยู่ด้วยกันเนี่ย” อีอาร์ตสบถหัวเสียพลางถอนหายใจเหนื่อยหน่ายแ
