EP9 หึงไม่รู้ตัว
1017 คำ
"วันนี้เป็นวันที่ฉันตื่นเช้ากว่าปกติทำไมน่ะหรอฉันต้องลุกขึ้นมาเพราะความหิวว่าแล้วกูรีบลุกไปแต่งตัวถามป้านมดีกว่าว่ามีอะไรให้ทานบ้าง"
"นมหอมคะ"หญิงสาวเรียกผู้เป็นแม่นมของชายหนุ่ม
"อะไรคะคุณหนู" นมหอมวางมือจากงานที่ทำอยู่หันมาสนใจเธอ
"เอ่อ ไม่ต้องเรียกหนูว่าคุณก็ได้ค่ะเรียกอเกนพอนายน้อยสั่งให้ทุกคนเรียก"
"อ๋อหรอคะ เค้ากินอะไรผิดสำแดงมารึเปล่า"
"ว่าแต่นมหอมมีอะไรให้ทานบ้างคะ" เธอถามเพราะตอนนี้รู้สึกหิวเสียแล้ว
"อ๋อนมทำแกงเขียวหวานไว้ค่ะคุณหนูจะทานมั้ยป้าจะได้ให้เด็กจัดอาหารให้"
"อ๋อรบกวนด้วยนะคะ" เธอพูดอย่างเกรงใจเพราะเธอใช่ว่าจะมานั่งๆ นอนๆ ในบ้านคนอื่นได้
"ค่ะรอนมสักครู่นะคะ"
ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้าหลายคนเดินเข้ามานั่นก็คือเพื่อนของภาคินนั่นเอง
"อ้าวว ไอคินซุกสาวไว้ก็ไม่บอกหนดูสิว่าใครกันที่ได้เข้าบ้าน" เจฟ เพื่อนภาคินพูดขึ้น
"อ้าวว เห้ยยย!!!! อเกน" เจฟร้องขึ้นอย่างตกใจไม่คิดว่าจะเจออดีตคนรักของเพื่อน
"ไอราฟ มึงมาดูดิว่าใช่ป่ะ " ไม่พอยังหันมาพูดกับราฟหันมาดูด้วย
"เอ่ออ ส.. สวัสดีค่ะ พี่ราฟ พี่เจฟ" เธอทักทายต่มมารยาทประสาคนรู้จัก
"เห้ยย ไอคิน ไอห่า ไหนมึงว่าเลิกกับเมียเเล้วไงวะ"ชายหนุ่มเดินลงจากห้องมาหาเพื่อน
"หึ ไม่ใช่ แค่นางบำเรอกู" พูดตอบเพื่อนพรางสงสายตามองเธออย่างเย้ยหยัน
"มึงเล่ามา คืออะไร เจฟเอ่ยถาม" ทั้งสองคนเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเดินออกไปแล้ว
"ไปห้องรับแขก เอาเหล้ามาด้วย" พูดจบก็เดินนำเพื่อนออกไป
"เออ กินแต่เหล้าเดี๋ยวก็ตายห่าเข้าสักวัน" ราฟบ่นตามหลัง
"กูแก้แค้นไอ้วายุ" ชายหนุ่มเปิดประเด็นที่เพื่อนสงสัย
"มึงแค้นมันก็แก้แค้นมันสิมึงจะแก้แค้นน้องทำไมมึงก็รักเค้าไม่ใช่หรอ"
"ไม่กูไม่เคยรัก สักหน่อย อย่างมากก็แค่เอาแก้เบื่อ ท้องเมื่อไหร่กูก็ส่งคืนให้พี่ชายเธอท่านั้นแหละ" เขาพูดเหมือนไม่รู้สึกอะไรสักนิด
"ไอ้ควาย อย่าให้เห็นว่าไม่เหลือใครนะมึง" เจฟไม่สนับสนุนกับความคิดนี้ของเพื่อน
ชายหนุ่มไม่ตอบเพียงแค่ยักไหล่พร้อมยกเเก้วเหล้าเข้าขึ้นดื่ม
หญิงสาวที่ทานข้าวพึ่งอิ่มเดินผ่านมาได้ยินสามหนุ่มพูดคุยกันทำให้เธอจุกอกไม่น้อยกับคำที่ชายหนุ่มพูด ไม่เคยรัก ฮรึกกก
"อ้าวอเกนมาดื่มเหล้าเป็นเพื่อนพี่หน่อยสิ"ราฟเอ่ยเรียกหญิงสาว
"เอ่อ... ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ดีมั้งคะ"
"ดีสิคะ มาๆ ไอ้เจฟขยับไปให้น้องมันนั่งด้วย" ราฟบอกเพื่อนชาย
"อิ่มแล้วก็ขึ้นห้องไป ชายหนุ่มพูดเสียงแข็งใส่เธอ" เขาส่วสายตากดดันเธอ
"ไอห่า ใจคอมึงจะให้น้องเฉาตายในห้องเลยหรอวะ เจฟพูดขึ้น"
"ไงคะ สบายดีมั้ยอยู่ที่นี่เป็นไงบ้าง ราฟเอ่ยถามเธอ"
"สบายดีค่ะ พี่ราฟล่ะคะ" เธอยิ้มคุยกับเขาเพื่อคลายความเศร้าในใจ
"พี่สบายดีค่ะ แต่ตัวเล็กนี่สิไปไงมาไงถึงมาอยู่นี่ได้" ราฟเอ่ยถามพรางลูบหัวเธอไปด้วย
"เอ่ออ....คืออเกนพึ่งก.... " ปึกเสียงชายหนุ่มกระแทกแก้วลงโต๊ะเสียงดัง
"จะแดกมั้ยเหล้า ถ้าไม่แดกก็กลับไป" เขาพูดอย่างหงุดหงิดจนราฟเรื่องสนุกในใจพรางอยากแกล้งไอ้คนที่บอกไม่รักหญิงสาวตรงหน้าเสียหน่อย
"มาค่ะ ดื่มกัน "
"ค่ะ"
หญิงสาวดื่มไปสามแก้วเริ่มอาการมึนหัวเล็กน้อยไผ่านไปสักพักเสียงมือถือของราฟก็ดังขึ้น
Rrrrrr Rrrrrr Rrrrrr
"แป๊บนึงนะคะพี่ไปคุยโทรศัพท์ก่อน" ชายหนุ่มบอกหญิงสาวพร้องส่งยิ้มให้เธอ
"ค่ะ" หญิงสาวตอบกลับพร้อมส่งยิ้มหวานให้
ชายหนุ่มรู้สึกไม่พอใจหญิงสาวเป็นอย่างมากที่ส่งยิ้มให้เพื่อนของเค้าซึ่งชายหนุ่มไม่เคยได้ตั้งเเต่ที่เค้าให้ลูกน้องจับตัวเธอมาชายหนุ่มก็ไม่เคยเห็นยิ้มนั้นอีกเลย
ไม่นานราฟก็กลับมา
"ตัวเล็กคะ "
"คะ "
"พี่มีธุระพี่ต้องกลับก่อน แล้วเจอกันนะคะ"
"ค่ะ"หญิงสาวรู้สึกเหงาไม่น้อยที่ราฟจะกลับ
"ไอ้เจฟมึงก็ด้วยกลับ!!!" มาเฟียหนุ่มพูดขึ้น
"กูด้วยหรอวะ" เจฟยังไม่อยากกลับยังอยากดื่มต่อเจฟพูดขึ้นพร้อมทำเสียงงอแง
"ปัญญาอ่อนไอควายกลับ!!!" ราฟพูดสบท
"ตัวเล็กพี่กลับเเล้วนะแล้วเจอกันใหม่" เขาส่งยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน
"ค่ะ"
หลังจากชายหนุ่มทั้งสองกลับชายหนุ่มก็ตะคอกใส่หญิงสาวเสียงดัง
"ร่านหนักหรอ ห้ะ!!! "ชายหนุ่มบีบแขนหญิงสาวอย่างเเรงจนเธอรู้สึกเจ็บ
"โอ้ยยย พี่คิน พี่เป็นบ้าอะไรเนี่ย" เธอพยายามสลัดเเขนออกแต่ไม่เป็นผลเพราะเขาออกแรงบีบมากขึ้นกว่าเดิม
"ฉันถาม ตอบ!!" เขาตะเบ่งเสียงใส่เธอ
"ใช่ค่ะ อเกนร่านแล้วจะทำไม"
"อ๋อเดี่ยวนี้กล้าพูดกลับฉันแบบนี้หรออลืมแล้วรึไงว่าตัวเองมีผัวแล้วยังจะร่านหาผู้ชายคนนั้นทีคนนี้ที"
"ใช่แล้วจะทำไม อีกอย่างฉันไม่มีผัวแบบคุณ"
"ได้!!! เธอจะได้รู้ว่า ใครคือผัวเธอ ฉันจะรื้อฟื้นให้"
"จะทำอะไร ออกไปนะ"หญิงสาวบอกเสียงสั่นเพราะชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ๆเธอ
"ก็จะรื้อฟื้นความจำให้ไงว่าใครผัวเธอ"ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวขึ้นพาดบ่าพร้อมเดินเข้าห้อง
- ผู้เขียน
