EP8 รู้สึกผิด
786 คำ
อื้ออออ~~~ เสียงคนตัวเล็กตื่นขึ้นมา
"ตื่นแล้วหรอ" เสียงชายหนุ่มถาม
"ค่ะ"
ไปทานข้าวแล้วมากินยา
"ค่ะ"
สักพักหญิงสาวกินทานข้าวอิ่มจึงรีบมากินยาแต่หารู้ไม่ว่ามันเป็นยาของอาการป่วยเธอแต่ชายหนุ่มเปลี่ยนเป็นคนละแบบกับที่กินตอนเธอเคยป่วย
"อเกน คือฉันถามอะไรหน่อย"
"คะ มีอะไร"
"คือ... เธอป่วยเป็นอะไร"
พอได้ยินที่ชายหนุ่มถามจริงหญิงสาวสายตาวูบไหวเพียงเล็กน้อยแต่ก็เเกล้งทำเป็นปกติไม่รู้เรื่องว่าชายหนุ่มพูดอะไร แต่หารู้ไม่ว่าชายหนุ่มเห็นการกระทำในสายตาเธอทุกอย่าง
"คะ ใครป่วยอะไรฉันไม่เคยป่วย" เธอแกล้งเบือนหน้าหนีเพราะไม่อยากให้เขาจับผิด
"บอกฉันมาดีๆ"
"ก็ไม่มีนิคะ" เธอยังยืนยันคำเดิม
"คุณกลับห้องคุณไปก่อนนะคะ ฉันจะพักผ่อน" เธอเอ่ยตัดบทเพราะไม่อยากจะเสวนาอะไรไปมากกว่านี้เพราะกลัวจะหลุดพูดความจริงออกไป
"ได้!!! เธอจะไม่บอกใช่มั้ย"
"ก็มันไม่มีอะไรนิคะ"
"ได้!!! "ชายหนุ่มหมดความอดทน
"งั้น ฉันจะทำให้เธอบอกเอง"
"ท...ทำอะไรคะ"
หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นๆรีบถอยหลังหนีชายหนุ่มทันทีเพราะชายหนุ่มเริ่มคลานขึ้นมาบนเตียง
แควก!!!
"กรี๊ด! จะทำอะไร ปล่อยนะ" เธอขลุกดิ้นเพื่อให้หลุดจากเงื้อมมือของเขา
ชายหนุ่มฉีกเสื้อเธอหญิงสาวทิ้งอย่างไม่ใยดีลงข้างเตียงนอนทันที
"ปล่อยนะ ปล่อย ฮรึก"
"หึ ไม่ปล่อยฉันจะเอาจนเธอจะบอกเอง" ชายหนุ่มเริ่มซุกไซร์ซอกคอหญิงสาว ขบเม้มฝากรอยทั่วลำคอหญิงสาว
อรึกกก~ "ก็บอกให้ปล่อยไง" ฮืออ~~~
"ช่วยด้วย ช่วยด้วย"
"หึ ร้องไห้ตายก็ไม่มีใครมาช่วยเธอหรอกเพราะที่นี่มีแต่คนของฉันหมด"
กึกกก ชายหนุ่ม หยุดการกระทำใจเค้าอยากจะทำแต่พอเห็นน้ำตาเธอเค้ากลับรู้สึกผิด
"ขอโทษ " มีเพียงคำเดียวที่เอ่ยออกมา ชายหนุ่มรีบลุกออกจากตัวหญิงสาวแล้วรีบเดินออกจากห้องไป
ปัง!!
"ฮึก" หญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่งพร้อมหอบผ้าห่มผืนหนามาคลุมตัว "ฮือ"
"เมื่อไหร่จะหลุดพ้นสักที"
"ฮือออ ป๊าคะม๊าคะ พี่วายุหนูคิดถึงทุกคนจะรู้มั้ยว่าหนูหายไปไหนเจออะไรบ้าง ฮือ"
Talk ภาคิน
"ไม่รู้ทำไมผมต้องรู้สึกผิดกับน้ำตาเธอด้วยผมไม่เข้าใจ ทำไมผมต้องเอ่ยคำนั้นออกมา ผมต้องแก้แค้นเธอสิทำไมผมทำไม่ได้ ผมเป็นอะไรกันแน่หรือว่าผมยังรักเธอไม่ใช่ผมเลิกรักเธอไปเเล้ว"
"แต่ยังมีอีกเรื่องที่ผมไม่รู้เธอป่วยเพราะอะไรกันทำไมเธอถึงต้องร้องไห้จนอยสกตายขนาดนั้น"
"ทีเจ" ชายหนุ่มโทรหามือขวาคนสนิท
[ครับนาย] เสียงปลายสายตอบรับ
"มึงไปส่งคนสืบดิ้เรื่องป่วยของอเกนเกิดอะไรขึ้นเมื่อ 2 ปีก่อนเอาด่วนที่สุด"
[ครับนาย]
"ฉันจะต้องรู้ให้ได้อเกน"
1 เดือนผ่านไป
Talk อเกน
"เห้อ ฉันมาอยู่ที่นี่เค้าแก้แค้นฉันอยากดีมากๆเลยล่ะ ใช่เค้าทำเหมือนที่พี่ชายฉันเคยทำ เค้านอนกับฉันเกือบทุกวัน วันไหนฉันไม่ยอมเค้าก็ทำแบบเดิม ตอนนี้ฉันก็เปรียบไปไม่ต่างกับผู้หญิงมีราคีติดตัว"
"ฉันจะมีหน้าไปเจอใคร จะมีใครรับฉันได้ไหมที่เป็นแบบนี้จะมีผู้ชายสักกี่คนกันที่จะรักฉันลง"
*ฉันมันน่ารังเกียจ ขยะแขยง"
"ฉันเคยฆ่าตัวตายหลายครั้งแต่ฉันไม่อยากทำแต่เพราะอาการป่วยมันทำใก้ฉันอยากทำแต่พอทำเค้าก็มาช่วยฉันตลอดอยู่ดี เมื่อไหร่กันนะฉันจะหลุดพ้นฉันไม่อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม"
"แต่เค้าคงไม่รู้แหละว่าอดีตฉันเป็นเเบบนี้เพราะอะไรเป็นเพราะใครเค้าเคยสนใจฉันที่ไหนนอกจากมานอนกับฉันเสร็จเค้าก็ไป"
"ฉันอยากหลุดพ้นถ้าฉันหลุดะ้นไปได้ฉันจะเอาคืนเค้าให้ถึงที่สุดเลยล่ะ"
"ทำไมกันนะทำไมฉันยังรักเค้าทำไมฉันต้องเจ็บเวลาเค้าไปนอนกับคนอื่นทำไมเค้าเลิกรักฉันง่ายจังหรือเค้าไม่เคยรักฉันเลย"
"ใช่แหละเค้าไม่มีวันรักฉันฉันฉันจำไม่เคยลืมเค้าพูดอะไรไว้ ยังไงฉันก็ไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างเธอ”
- ผู้เขียน
