EP7 หลอกใช้
866 คำ
ฟรึบบบบ!!! เสียงชายหนุ่มลุกออกจากเตียไปใส่เสื้อคลุมเตรียมจะกลับห้อง
"ที่รักจะไปไหนคะ"
"ฉันบอกให้เธอเรียกว่าไง"
"คุณคินไปจะไหนคะ ไม่นอนกับมินนี่หรอมินนี่เสียใจนะ" เธอพยายามจะใช้มารยารั้งเค้าเอาไว้
"หึ ฉันไม่ชอบนอนกับใครที่ไม่ใช่เมียฉัน แล้วเธอก็อย่าลืมสิว่าขอตกลงเราคืออะไร"
"นางนั่นน่ะหรอเมียคุณ" เธอกลอกตามองบน
"ใช่นั่นเมียฉัน ไม่ใช่เธอ" มาเฟียหนุ่มพูดใส่หน้าเธอ
"แล้วก็อย่ามาเรียกเมียฉันแบบนั้น"
"ก็ได้ค่ะ" เธอจำใจสงบปากสงบคำไม่ต่อต้านเขา
"ถึงเเม้ผมจะรู้สึกผิดที่ทำกับเธอแต่ผมก็ต้องทำ"
"อเกน เปิดประตู อเกน" ผมเรียกเธอสักพักเธอก็ไม่เปิดผมเลยรีบไปเอากุญแจสำรองมาเปิด
"อเกน อเกนอยู่ไหน" ผมเข้ามาในห้องไม่เห็นเธอ ผมจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำ ผมเห็นเธอนอนปล่อยให้ตัวเองจมในน้ำผมตกใจมาก
"อเกน อเกน" ผมเรียกเท่าไหร่เธอก็ไม่ตื่น ผมจึงอุ้มเธอขึ้นมาบนเตียง
"ตื่นสิอเกน ตื่นสิ ได้โปรด พี่ขอร้อง" เขาได้แต่ภาวนาให้เธอฟื้นขึ้นมาด้วยอาการร้อนรน
ผมปั้มหัวใจเธอ ผายปอด สักพักเธอจึงตื่นขึ้น
"แฮก แฮกๆๆๆ อเกน ผมใจหายมากรีบดึงเธอมากอด
"พี่ขอโทษ อย่าเป็นอะไรไปนะ อเกน"
"คนใจร้าย คุณจะช่วยฉันทำไม ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันตายไปเลยจะได้สมใจคุณ"
"หึ ไม่ เธอจะตายไม่ได้ ฉันไม่อนุญาต" ชายหนุ่มปากแข็ง
"จะเก็บฉันไว้ทำไม ฮือออ ฉันเจ็บไม่ไหวเจ็บจะตายเเล้ว" เธอตัดพ้อร้องไห้ต่อหน้าผม
"ไม่นานผมจึงเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอนอนลงที่เตียง"
"ทีเจ เรียกไอต้นน้ำมา" ผมออกจากห้องมาเพื่อเรียกหมอประจำตระกูลมาดูอาการเธอ
"ครับนาย"
"อเกน พี่ขอโทษ แต่พี่ต้องทำ เธออย่าตายนะ"
"ทุกคนคงสงสัยใช่มั้ยว่าทำไมผมทำไปทำไมตกลงอะไรกันกับมินนี่ ผมสืบมาสักว่าใครอยู่เบื้องหลังนาวที่วางแผนนอนกับผม นั่นก็คือไอเดวิด เพื่อนเก่าผมกับไอวายุทั้งตอนนี้เราต่างก็เป็นศัตรูมัน"
"แต่ผมไม่รู้ว่ามันทำไปทำไมต้องการอะไรแต่ก็มีแค่มินนี่ที่เป็นคู่นอนอันดับ 1 ของมัน ผมจึงเข้าทางเธอเพราะเหมือนเธอใกล้จะโดนเขี่ยทิ้งเเล้ว เพราะมันไปเอาใจนาวผมจึงตกลงกับเธอให้เธอสืบเรื่องราวของมัน"
"ผมให้เงินเธอไปตั้งตัวเเละจะช่วยเหลือเธอถ้ามันจับเธอได้ แต่เธอขอผมขึ้นเตียงกับผมสักครั้งแต่ผมจึงจำใจเรียกเธอไปแบบนั้นตามที่เธอต้องการว่าเธอเป็นเมีย เรียกที่รัก หึ โครตฝืน ถ้าผมไม่ทำแผนการทั้งหมดก็ล้มเหลว เธอก็บอกไอเดวิด ความจริงผมก็จะไม่รู้ผมเลยจำเป็นต้องทำ."
สักพักไอต้นน้ำก็มา"ไงมึงทำน้องเป็นอะไรอีกล่ะ" มันมาถึงก็จิกกัดผมทันทีถ้าไม่ติดว่าเป็นเพื่อนนะมันตายไปนานแล้ว
"เธอจะฆ่าตัวตาย" ผมเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง
"ไอห่า กูบอกมึงว่าไง อย่าให้เธอเจอเหตุการณ์เหมือนในอดีต กูตรวจดูเเล้วเธอเข้าข่ายเป็นโรคซึมเส้า"
"แล้วกูจะรู้ได้ไงกูไม่ใช่หมอเหมือนมึง!"
"กูจะไปรู้มั้ยล่ะ ถ้ามึงไม่ถามไอวายุ"
"หึ มันคงจะบอกกูแหละ"
"เเล้วมันจะยอมให้น้องมันตายมั้ยล่ะ มึงคิดดู" หมอนุ่มเบื่อหน่ายกับความโง่ของเพื่อนบทจะโง่ก็โง่บรม
"เออ กูจะลองถามดู"
"กูไปละ ดูแลเธอดีๆนะมึง อย่าคิดแต่จะแก้เเค้นอย่างเดียว" ไม่วายทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปเมื่อตรวจอาการเสร็จเมื่อรู้ว่าเธอมีเพียงไข้จากการแช่น้ำนาน
ไม่นานชายหนุ่มก็เดินออกมานอกระเบียงเพื่อโทรหาอดีตเพื่อนรักหักเหลี่ยม
"ไงเพื่อนรัก"
[ไอคิน มึงทำอะไรน้องกู] เสียงปลายสายตอบกลับมาอย่างร้อนรน
"หึ ข่าวไวดีนะ น้องมึงไม่ตายหรอก กูยังไม่อนุญาตให้ตายเพราะการแก้แค้นยังไม่จบบ"
"ในอดีตน้องมึงป่วยอะไร" เขาถามอย่างไม่ยืดเยื้อ
[ทำไมน้องกูเป็นอะไร ห้ะ ] ปลายสายตะตอกกลับมา
"หึ น้องมึงฆ่าตัวตาย แต่กูก็ช่วยทัน"
[ไอ้เลวระยำ น้องกูเกือบตายเพราะมึงมาหลายครั้งถ้ามึงจะแก้แค้นมึงก็มาลงที่กูน้องกูไม่เกี่ยว!!]
"รักกันดีจริงนะ มึงจะบอกกูได้ยัง"
[วันที่กูจะบอกก็คือวันที่มึงกำลังจะตายเท่านั้นแหละ] ตูิ๊ดด~ชายหนุ่มตัดสายเพื่อนรักไปในทันที
- ผู้เขียน
