Affetmek

690 คำ

Okula gidip de iki derse girerken, üçünsüsüne girmeye pek de gönüllü olmadığım için arabaya doğru yürüdüm. Fazla ders beynime zarardı sonuçta. E zaten fazla çalışmayan beynimi daha fazla zorlayarak yakmak da istemezdim. Arada da olsa lazım oluyordu bana o. Evet, baya arada. Genelde çalışmıyordu kendileri. Ben de çalıştırmak adına zorlamiyordum pek. Çalıştığı zamanlarda ya Yağmur'u hatırlatıyordu bana, ya da Ahmet'i. Hiç hayrım çalıştığı görülmemişti bu zamana kadar. Bi kere de demiyordu ki, sınavın var zavallıcığım, gel iki okuyuşta ezberleyeyim. Ya da, gel bak şu hocanın anlattığı şeyi bir kerede güzelce anlayıp sana zorluk çıkartmayayım. Yok, illaha çileden çıkartacak beni. İllaha Bi delirtecek. Neymiş efendim, illaha Yaz hiç mutlu gezmeyecek. O unutsa ne ki, sanki diğerleri unutturuy

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม