Pembe Kelebekler

635 คำ

Tam uykuya dalmak üzereyken "Uyudun mu?" deyip odama dalan Yağmur'la birlikte gözlerimi açmadan "Evet." dedim. "Şimdi def olur musun?" Mümkünse, yüz yıl falan. Tercihen. Kalbimin olmasa da, beynimin yegane tercihi olarak, lütfen. "Ama acıktım ben." Hizmetçiye mi benziyordum ben sağ profilden bakınca acaba? Acıktıysan git ye değil mi? "Ne yapabilirim?" diye sordum kafamı yastığa bastırdığımdan dolayi boğuk çıkan sesimle. Bak. Uyuyorum ben. Hadi git. Ne olur. Ben yeterince az görmek istiyorum seni. Sen de benim için tamamen ayni şeyleri düşünürsen çok sevinirim. "Yemek?" "Oldu canım." "Ama Yağız'a yapıyorsun." "Yağız'a gecenin ikisinde yemek yapmıyorum Yağmur. Ayrıca o yemeği üçümüz için yaptım." Tekrar uykuya geçecekken "Ama ben açım." diyerek ışığı yaktı Yağmur. "Fare zehri ye, s

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม