EP3
1044 คำ
“อ่อผมรู้แล้วว่าพี่เฟียสทำให้ใคร” ลูกน้องคนเดิมเอ่ยขึ้น
“เอ้า! ไล่ผมเลย ก็ได้ๆ ผมไปทำงาาก่อนนะคระบ เชิญตามสบายครับ”
หลังจากนั้นเขาก็เดินออกไป มีญ่าถึงกับทำหน้างงเพราะไม่เข้าใจในสิ่งที่ลูกน้องของเฟียสพูด
“วันนี้มีเมนูแนะนำมั้ยคะเชฟ”
มีญ่าเอ่ยถามชายหนุ่มขึ้น ก่อนเขาจะยิ้มบางๆพรางพยักหน้าให้เธอ
“เยี่ยมเลย งั้นคุณจัดมาเลย ฉันหิวจะแย่แล้ว”
มีญ่าพูดพรางใช้มือลูบท้องน้อยๆของตัวเองก่อนยิ้มหวานออกมา จนชายหนุ่มรู้สึกจี๊ดๆที่หัวใจแปลกๆเมื่อมองรอยยิ้มของเธอเข้า
“คุณเปิดร้านนี้มานานแล้วหรอ”
หญิงสาวเอ่ยถามขึ้นในขณะที่ชายหนุ่มกำลังปรุงอาหารมื้อพิเศษให้เธอ เฟียสพยักหน้าเป็นเชิงตอบ
“คุณสอนภาษามือให้ฉันบ้างซิ ฉันจะได้คุยกับคุณง่ายๆหน่อย”
“ฉันชอบอาหารที่คุณทำ อร่อยด้วย สวยด้วย มีญ่าสายกินบอกเลย ”
เฟียสอมยิ้มให้กับคำพูดของหญิงสาว ทั้งคู่ต่างพากันขำต่อหน้ากัน ตลอดมื้อกลางวัน เฟียสไม่ได้รับออร์เดอร์จากแขกคนอื่นในร้านเลย เขาเลือกที่จะทำมื้อกลางวันให้มีญ่าและฟังเธอคุยจนรู้สึกเพลิน มีญ่ายอมรับว่าถึงแม้เฟียสจะไม่พูด แต่กลับรู้สึกคุยกับเขาสนุก ก็เธอเป็นคนพูดเก่ง และเฟียสก็เป็นผู้ฟังที่ดีมากอีกด้วย
“อ่อ! ฉ้นกำลังจะเปิดร้านเสื้อผ้าเป็นของตัวเอง ถ้าคุณว่าง เชิญด้วยนะ วันพรุ่งนี้เปิดร้านวันแรก”
เฟียสพยักหน้าตอบรับหญิงสาว ก่อนที่ทั้งคู่จะแลกไลน์กันเพราะพิมแชทคุยกันมันน่าจะง่ายกว่าการที่เธอพูดคนเดียวแล้วเฟียสตอบกลับมาแล้วเธอไม่รู้เรื่องในภาษามือนั่น
“เดี๋ยวฉันแชร์โลเคชั่นให้นะ ขอบคุณสำหรับมื้อกลางวัน อร่อยมากๆเลย ฉันไปก่อนนะ”
มีญ่าเอ่ยลาเฟียสก่อนเดินออกจากร้านหลังจ่ายเงินเสร็จ ชายหนุ่มมองตามแผ่นหลังของหญิงสาวจนเธอเดินออกจากร้านด้วยความรู้สึกแปลกๆอย่างที่ไม่เรยเป็นกับใครมาก่อน
“มองตามตาเยิ้มเลยนะพี่เฟียส” พนักงานในร้านเอ่ยขึ้น
“ท่าทางเธอน่ารักดีนะพี่ คุยเก่งมากเลย พี่ลองจีบเธอดูซิ”
เฟียสทำท่าทางในภาษามือตอบกลับลูกน้องไปว่า .. เขาคงไม่ชอบผู้ชายแบบพี่หรอก เธอสวย ดูดีขนาดนั้น ไม่มีทางมาชอบผู้ชายที่พูดไม่ได้แบบพี่แน่นอน..
“ไม่ลองไม่รู้นะพี่ พี่หล่อขนาดนี้ ไม่แน่นะ ผมว่าน่าลองดูนะครับ”
เฟียสส่ายหัวพรางยิ้มเบาๆเป็นเชิงตอบ ในหัวของชายหนุ่มคิดวนไปวนมาในคำพูดของลูกน้องตลอดทั้งวัน ตลอดมา ชายหนุ่มไม่เคยมีความรัก ปิดกั้นตัวเองมาโดยตลอด แต่จู่ๆกลับมารู้สึกแปลกๆกับมีญ่าอย่างบอกไม่ถูก แบบนี้เขาเรียกว่าชอบหรือเปล่านะ
โรงพยาบาลXX
หลังจากกินมื้อกลางวันจบ มีญ่าเข้ามาหาซีผู้เป็นพ่อที่โรงพยาบาลอย่างที่เธอทำมาตลอดตั้งแต่กลับจากอังกฤษมา
“พ่อซีขาาา”
“ว่าไงลูก ฟ่อดด”
ซีกอดมีญ่าผู้เป็นลูกสาวพรางหอมแก้ม ก่อนนั่งลงที่โซฟาในห้องพักแพทย์
“คอนโดหนูเสร็จแล้ว วันนี้หนูนอนที่คอนโดนะคะ”
“ได้ซิลูก แล้วมันขาดอะไรอีกมั้ย พ่อได้ให้การ์ดเอาไปให้”
“ไม่ขาดแล้วค่ะ อ่อ! หนูไปกินข้าวร้านที่บอกมาด้วย อร่อยมากเลยค่ะ เชฟเก่งมาก”
“หล่อซะด้วย ใช่มั้ย!” ซีเอ่ย
“555 ก็หล่อค่ะ แต่หนูชมเขาเพราะเขาทำอาหารอร่อยต่างหาก”
“พ่อก็ไม่ว่าอะไรหนูสักหน่อย ร้อนตัวนะเรา”
“พ่อก็ 5555”
มีญ่านั่งคุยกับซีไปจนหมดเวลาเบรคของผู่เป็นพ่อ ก่อนที่เธอจะขับรถกลับคอนโดในทันที
23:00น.
ในขณะที่ชายหนุ่มกลับมาจากร้านอาหาร ทันทีที่อาบน้ำจนเสร็จด้วยความอ่อนล้าจากงานที่ร้าน ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกง่วงและอยากนอนเต็มที แต่เสียงไลน์จากมือถือก็ดังขึ้น ก่อนมือหนาจะคว้ามันมาอ่าน ปรากฏว่าเป็นหญิงสาวที่ทำให้เขารู้สึกหวั่นไหวกับเธอตั้งแต่แรกเจอ
Mia? (ข้อความแชทเข้า)
มีญ่า : นอนหรือยังค่ะ พรุ่งนี้อย่าลืมมานะ
มีญ่า : (แชร์โลเคชั่น)
เฟียส : ครับ ทำไมคุณยังไม่นอน ดึกมากแล้วนะครับ
มีญ่า : พอดีเพิ่งกลับจากที่ร้าน ไปเตรียมของสำหรับพรุ่งนี้น่ะค่ะ
เฟียส : อ่อ ผมเห็นในไอจีคุณ คุณเป็นลูกสาวหมอซีหรอครับ
มีญ่า : ใช่ค่ะ คุณพ่อเป็นคนแนะนำให้ฉันไปที่ร้านคุณ
เฟียส : อ่อครับ
มีญ่า : ฉันกวนคุณหรือเปล่า มันดึกแล้วเนอะคุณคงง่วง ถ้าอย่างนั้น ฝันดีนะคะ พรุ่งนี้เจอกันค่ะ
เฟียส : ครับ ฝันดีครับ
ริมฝีปากของชายหนุ่มเผลอยิ้มออกมาอย่างลืมตัวเมื่อได้คุยกับหญิงสาว น่าแปลกที่เขาเพิ่งเจอเธอแค่สองครั้ง แต่ทำไมรู้สึกเหมือนรู้จักเธอมานานแบบนี้ก็ไม่รู้
MIA TALK
วันนี้เป็นวันเปิดตัวร้านเสื้อผ้าแบรนด์ของเธอเอง ด้วยความที่ชอบแต่งตัวมาตั้งแต่เด็กๆ เธอเหมือนถูกปลูกฝังเรื่องพวกนี้มาตลอด จนกลายเป็นความชอบ พ่อแม่ พี่น้อง เพื่อนๆต่างพากันมายินดีจนกระทั่งช่วงเย็น ชายหนุ่มที่รับปากเธอว่าจะมากลับไร้วี่แวว ที่ร้านเขาคงจะยุ่งมากละมั้ง เห็นไปทีไรลูกค้าเต็มร้านตลอด จนกระทั่งใกล้เวลาปิดร้าน
“ยินดีด้วยนะครับคนสวย”
เสียงๆนึงเอ่ยขึ้นแต่เขากลับไม่ใช่คนที่เธอนัดไว้ เพราะเฟียสพูดไม่ได้ ไม่มีทางจะพูดประโยคพวกนี้เด็ดขาด แต่เมื่อหันกลับไป กลับพบคนที่เธอไม่อยากเจอที่สุดมาตลอดช่วงเวลาที่กลับเมืองไทยมา “คริส”
- ผู้เขียน
