รสจูบของสาลี่ร้อนแรงและรุกเร้า ครามพยายามขัดขืนแต่ก็ทำได้เพียงเล็กน้อย เมื่อริมฝีปากของสาลี่ประกบลงมาอย่างแนบแน่น เขาก็เริ่มตอบสนองอย่างอัตโนมัติ สองมือของเขายกขึ้นโอบรัดเอวของเธออย่างไม่รู้ตัว
เมื่อครามเริ่มตอบสนอง สาลี่ก็ยิ้มอย่างพอใจ เธอกดจูบให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ปล่อยให้ความปรารถนาที่เก็บซ่อนไว้ไหลบ่าออกมาอย่างเต็มที่ จากนั้นเธอก็ผละออกเล็กน้อยแล้วค่อยๆ โน้มตัวลงไปที่คอของคราม ลากจูบไปตามผิวกายที่กำยำอย่างแผ่วเบา จนครามต้องกัดฟันระงับความเสียวซ่านที่แล่นไปทั่วร่าง
ในขณะที่ความปรารถนาเริ่มเข้ามาครอบงำจิตใจของคราม เขาก็รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของสาลี่ที่เริ่มสัมผัสกับเรือนกายของเขาอย่างช้าๆ การรุกเร้าที่รุนแรงของเธอยิ่งทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังจะจมลงไปในห้วงแห่งความต้องการที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ครามเริ่มหมดหนทางที่จะขัดขืน เมื่อความปรารถนาที่เร่าร้อนของเขามันเริ่มรุนแรงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เขากอดสาลี่แนบแน่นราวกับจะให้ร่างกายทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน และทุกการกระทำก็เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่พุ่งพล่านออกมาจากส่วนลึกที่สุดของหัวใจ
แรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้ทั้งคู่ลืมสิ้นซึ่งเหตุผล เมื่อความเร่าร้อนถึงจุดอิ่มตัว ทั้งคู่นอนหอบหายใจอยู่ข้างกันบนเสื่อเก่า ๆ ในกระท่อม สาลี่ซบหน้าลงกับแผงอกของครามอย่างอ่อนแรง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอย่างมีความสุข แต่ครามกลับนอนนิ่ง ดวงตาเหม่อมองเพดานมืดมิด
สาลี่เงยหน้าขึ้นมองเขา "พี่คราม..." เสียงเธอแผ่วเบา "พี่รักสาลี่ไหมคะ"
ครามหลับตาลงช้า ๆ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบและเด็ดขาด "สาลี่... อย่าถามแบบนั้นเลย"
สาลี่ทำหน้าผิดหวังเล็กน้อย "ทำไมคะ"
ครามพลิกตัวหันมามองเธอ สองมือของเขาลูบไล้เส้นผมของเธอเบา ๆ "สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้... พี่ไม่ได้ปฏิเสธ แต่พี่ก็ไม่ได้รักสาลี่อย่างที่สาลี่คิด พี่ตอบสนองต่อความต้องการของสาลี่เท่านั้น"
"พี่ไม่รักสาลี่เลยเหรอ" น้ำเสียงของสาลี่เริ่มสั่นเครือ
"พี่ไม่ได้บอกว่าไม่รัก" ครามพูดอย่างอ่อนโยน แต่แฝงด้วยความจริงจัง "แต่ความรู้สึกพี่มันยังไปไม่ถึงขั้นนั้น" เขาหยุดหายใจครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "เมื่อกี้ สาลี่ให้พี่เองพี่เองก็เป็นผู้ชาย มีความต้องการ พอสาลี่รุกพี่ขนาดนี้ พี่ก็แค่ทำตามสัญชาตญาณ"
สาลี่เงียบไปครู่หนึ่ง เธอมองจ้องเข้าไปในดวงตาของครามเพื่อหาความจริงใจ และเธอก็พบว่าเขาไม่ได้โกหก เธอรับรู้ความเจ้าชู้ของตัวเองดี และรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมาประดับบนใบหน้าของเธออีกครั้ง สาลี่เลื่อนมือมาลูบไล้แผงอกของครามอย่างยั่วยวน "ถ้างั้น... ก็แปลว่าสาลี่เข้าใจถูกแล้ว"
"สาลี่หมายความว่าไง" ครามถามด้วยความสงสัย
"หมายความว่า..." เธอโน้มตัวลงไปกระซิบที่ข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวน "ต่อจากนี้ไป ถ้าสาลี่ 'เหงา' หรือว่า 'เ****น' สาลี่สามารถมาให้พี่ครามช่วย 'เกา' ให้หายคันได้ตลอดนะคะ"
ครามหัวเราะในลำคออย่างไม่เชื่อหู "พูดแบบนี้ก็ไม่กลัวใครเอาไปนินทาเหรอ"
สาลี่หัวเราะอย่างร่าเริง "ใครจะสนใจคะ สิ่งที่พี่ครามได้ มันก็คือของฟรีไม่ใช่เหรอ" เธอขยับกายเข้ามาใกล้อีกครั้ง แล้วกดจูบที่มุมปากของเขา
"สาลี่ให้พี่ฟรี ๆ มีเหรอพี่จะไม่เอา" ครามพูด แล้วรวบตัวสาลี่เข้ามากอดอย่างแน่นหนา
สาลี่เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนปนความเจ้าเล่ห์ เธอลูบไล้แผงอกของครามเบาๆ ก่อนจะกระซิบเสียงหวานและแหบพร่าข้างใบหูของเขา
"ค*ยของพี่ครามทั้งใหญ่และยาวแถมยังเย็ดมันอีก ถึงสาลี่จะแสบ... แต่สาลี่ก็ทนได้ค่ะ"
ครามหัวเราะในลำคออย่างพอใจ ความรู้สึกของผู้ชายที่ได้รับการยอมรับในความเป็นชายอย่างเต็มที่ทำให้เขาพึงพอใจอย่างยิ่ง เขาจูบซับที่หน้าผากของสาลี่อย่างอ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยความต้องการที่จะครอบครองอย่างรุนแรง
"ถ้าทนได้... ก็มาพิสูจน์กันอีกรอบไหมล่ะ" ครามกระซิบตอบด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนไม่แพ้กัน
สาลี่ยิ้มรับคำท้า และคืนนั้น... ก็กลายเป็นคืนที่ไฟราคะโหมกระหน่ำอีกครั้งเป็นการตอกย้ำความสัมพันธ์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความปรารถนาทางกายล้วนๆ โดยที่ไม่มีคำว่า 'รัก' เข้ามาเกี่ยวข้องเลยแม้แต่น้อย