Pauwi na sana ako nang mapansin ko ang batang si Jordan na nakaupo sa may tabi ng guard house. Bumaba ako ng sasakyan upang lapitan ang bata.
“Hello, Jordan!” bati ko sa malungkot na bata.
“Hello po, Nurse Stella.”
Walang sigla ang pagtugon niya na animo’y may mabigat na problemang dinadala.
“Bakit malungkot ka?” masiglang tanong ko sa kaniya upang mahawaan naman siya kahit pa’no.
“Kapag nitusok ko po ba ang kaklase ko ng injection, babait na po ba sila sa’kin?” nakalabi niyang tanong sa’kin.
“Ha? Naku, hindi!” Ginulo ko ang kaniyang buhok. “Kung gusto mong maging mabait sa’yo ang mga kaklase mo, dapat mabait ka rin sa kanila.”
Naluluhang tumingin siya sa’king mga mata. “Lagi na lang po nila akong niaaway kahit wala naman akong nigagawa sa kanila.”
Nakadama ako ng awa para sa bat
