“อื้อ...” เธอได้แต่ครางประท้วงในลำคอ เหมราชใช้ปากของเขาปิดปากของเธอให้เงียบสนิทแล้ว
กว่าจะสามารถสลัดอ้อมกอดของเหมราชหลุดออกมาได้ก็แทบแย่ มุกตาภาเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าคมเข้มที่หลับสนิท อยู่ข้าง ๆ เรือนกายกำยำของเขาเปลือยเปล่า ส่วนเธอมีเพียงผ้าห่มผืนไม่หาปกคลุมกายท่อนล่างเอาไว้เท่านั้น
เธอใจหายใจคว่ำกับความกระหายของเขา ‘กินจุ กินดุที่สุด’ หญิงสาวได้แต่ค้อนเขาควับ ๆ
เธอขยับตัวลุกขึ้นอย่างช้า ๆ ‘อย่าทำให้เขาตื่นเลยนะ ไม่อย่างนั้น ไม่ได้นอนแน่ ๆ’ อดที่จะคิดแบบนี้ไม่ได้
มุกตาภาขยับกายอย่างลำบาก รู้สึกเหมือนอวัยวะของเขายังเสียบคาอยู่เลย
‘บ้าที่สุด’ เธอไม่เคยคิดว่าจะต้องตกอยู่ในสภาพนี้ หญิงสาวนึกไปถึงคู่อื่น ๆ ที่เขาเพิ่งจะได้อยู่ด้วยกัน มีอะไรกัน จะเป็นเหมือนคู่ของเธอกับเหมราชหรือไม่
‘คิดอะไรแบบนั้น เขาแค่เห็นเธอเป็นที่ระบายความใคร่ของเขา และตักตวงความสุขจากร่างกายของเราเท่านั้น’ คิดแล้วก็เศร
