เหมราชรีบยกขาข้างที่เห็นขึ้นมา
“ไหนพี่ดูหน่อย!” แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่เธอไม่คาดคิด เหมราชใช้ปากดูดเอาพิษของงูออกทันที แม้จะบอกว่าไม่มีพิษแต่ก็ควรจะทำ
“มุกเจ็บ” เธอหน้ามืดเหมือนจะเป็นลมแล้ว กลัวสุดหัวใจ
“มุกจะตายด้วยพิษงูไหมคะ ฮือ... งูมีพิษแน่เลย ทำไมถึงเจ็บแบบนี้” ร้องไห้เสียสติเหมือนเป็นเด็ก ๆ
เหมราชมองเธอแบบเอ็นดู สงสารก็สงสาร
“พี่เห็นแล้ว มันเป็นงูทางมะพร้าวธรรมดา เป็นงูไม่มีพิษน่ะ”
“แต่มุกเจ็บแผล”
“ไม่เป็นไร มุกจะไม่เป็นไร พี่ดูดเอาอะไรที่ไม่ดีอออกไปแล้ว เดี๋ยวพี่จะไปหากล่องยามาทำความสะอาดแผลให้มุก ดีนะที่ตัวมันเล็ก ๆ ไม่ใหญ่มาก แผลเล็กนิดเดียวเดอง”
“แต่มุกเจ็บ” เธอยังคงร้องไห้ แต่เบาเสียงลงแล้ว
ใบหน้าของเธอก็ยังฉีดจางไร้สีเลือด มุกตาภาของจะหวาดกลัว มาก เหมราชจึงได้โอบกอดเธอเอาไว้ หญิงสาวได้แต่ตัวสั่นและซบหน้าลงไปกับแผงออกของเขา
“พี่จะหาเสื้อผ้ามาให้ใส่” เขาพูดจบก็ลุกขึ้นไปล้
