ถึงจะไม่ได้ไล่กลับห้องอย่างที่กลัว…แต่ตั้งแต่ชั้นล่างมาจนถึงห้องของพี่โปรด อีกฝ่ายก็ไม่ได้พูดกับเชสักประโยคเดียว ในเวลานี้พี่โปรดมีสีหน้าที่ดูเหนื่อยล้ามาก ไม่รู้ว่าที่เป็นเช่นนั้นเพราะเพิ่งฝึกงานมาหมาด ๆ หรือเพราะกำลังเหนื่อยเรื่องของเรา
เหนื่อยใจกับเช….
จู่ ๆ ความคิดแย่ ๆ ก็ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด ขณะที่เรากำลังยืนอยู่ข้างกัน รอให้พี่โปรดแตะคีย์การ์ด ความอึดอัดแผ่ซ่านไปรอบตัว….มันอึดอัดมากจนเชไม่กล้าหายใจแรงด้วยซ้ำ
นี่เป็นครั้งแรกที่เชได้มาคอนโดของพี่โปรด หลังอีกฝ่ายเปิดประตูให้เสร็จ พี่โปรดก็เดินนำเข้ามาไปในห้อง เดินไปเปิดผ้าม่าน เปิดประตูระเบียงให้อากาศถ่ายเท ส่วนเชก็เดินตามเข้ามาอย่างเงียบ ๆ
ภายในห้องพี่โปรด ข้าวของทุกอย่างถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ กับเรื่องนี้เชไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรนัก เพราะตอนท
