ตอนที่ 2 : ช่วยหนูถอนพิษที
1235 คำ
ตอนที่ 2 : ช่วยหนูถอนพิษที
“ทีนี้จะบอกได้หรือยังว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น”
“หนูถูกหลอกมาคุยงาน แต่พวกมันวางยาหนูในไวน์”
รมิตารีบบอกกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงรัวเร็วอย่างไม่คิดปิดบัง ขณะที่ใบหน้าและผิวกายของเธอที่ขาวผ่อนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำจนคนมองสามารถสังเกตได้ ว่าสิ่งที่เธอพูดนั้นไม่ใช่เรื่องโกหก หากแต่เป็นเรื่องจริง
“วะ…ว่าไงนะ! วางยา”
หมอกระทิงร้องถามเสียงหลงไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีใครกล้าทำอะไรอุจอาจ ไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง
แต่เมื่อย้อนคิดถึงวีรกรรมและข่าวลือหนาหูของนักธุรกิจหนุ่มใหญ่ที่มักจะท้าทายกฎหมายบ้านเมืองโดยเฉพาะการหลอกพาสาวสวยมาเคลมบ่อยๆ แต่กฎหมายไม่สามารถทำอะไรเขาได้เพราะอำนาจเงิน คนฉลาดเป็นกรดอย่างเขาก็เข้าใจได้ในทันที
“อย่าบอกนะว่าคนที่วางยาคุณเป็นไอ้โยคิน”
“พี่รู้จักเขาด้วยเหรอ พี่อย่าส่งหนูไปให้เขานะ หนูกลัว”
รมิตาขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ท่าทางของเธอสั่นระริก มีน้ำตาร่วงออกมาจากดวงตากลมโต แลดูน่าสงสารเหมือนกวางน้อยที่กำลังจนมุม ทำให้หมอกระทิงที่เห็นถึงกับหัวใจอ่อนยวบ เดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วลูบหัวปลอบโยนเธอเบาๆ
“ไม่ต้องกลัวหรอก ผมไม่ส่งคุณไปให้ไอ้พวกนั้นย่ำยีหรอก เชื่อใจผมเถอะ”
แววตาที่อ่อนโยน และน้ำเสียงที่จริงใจจากชายหนุ่มช่วยทำให้หัวใจดวงน้อยมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง แต่แล้วเธอก็ต้องเม้มริมฝีปากแน่นเหมือนเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังเปลือยท่อนบน ความเซ็กซี่เย้ายวนของผู้ชายตรงหน้าทำให้เธอต้องรู้สึกทรมานขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“ขอบคุณค่ะ ตะ…แต่ตอนนี้หนูร้อนมาก ร้อนจะตายอยู่แล้ว พี่หมอต้องช่วยหนูนะคะ”
“ช่วยยังไง?”
“มะ…ไม่รู้ พี่เป็นหมอก็ต้องรู้วิธีถอนพิษยาสิ”
เสียงหวานติดขัด ส่งสายตาหวานเชื่อมให้เขาอย่างไม่รู้ตัว เธอส่ายหน้าไปมาเหมือนคนที่หาทางออกไม่เจอ แม้จะพยายามเบือนสายตาไปทางอื่น แต่ในที่สุดก็ต้องหันกลับมากวาดสายตาไปทั่วเรือนร่างกำยำตรงหน้าเพราะไม่สามารถอดใจถอดถอนออกไปจากมัดกล้ามแข็งแรงและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่ที่ติดกายเขาได้
“ได้โปรด ช่วยหนูด้วยนะคะ”
ใบหน้าสวยงามปานนางฟ้าเชยขึ้นสบตาคู่คม อ้อนวอนขอให้เขาช่วยด้วยน้ำเสียงกระเส่ายากเกินกว่าที่จะควบคุมได้ ริมฝีปากอวบอิ่มสีหวานก็ช่วงเย้ายวนจนคนมองต้องเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง
‘ยาแบบนี้มันมีวิธีถอนซะที่ไหน นอกจาก…’
ยิ่งเธอวางมือเล็กลงบนแผงอกเปลือยเปล่าแล้วลูบไล้ฝ่ามือเล็กไปตามมัดกล้ามแข็งแรงก็ยิ่งทำให้เขาตื่นตัวมากเท่านั้น เพราะเขาเป็นเสือเต็มตัว ไม่เคยคิดจะอดใจต่อสิ่งเย้ายวนใจโดยเฉพาะรูปร่างได้สัดส่วนของผู้หญิง
“ถ้าผมช่วย คุณจะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหม”
‘ถามไปได้ว่าจะไม่เสียใจทีหลังใช่ไหม ก็คนมันโดนฤทธิ์ยาครอบงำอยู่จะให้ควบคุมสติได้ยังไง!’
หมอกระทิงด่าตัวเองในใจ พยายามควบคุมสติไม่ให้เตลิดไปไกล แต่ใบหน้างดงามและผิวใสเนียนนุ่มน่าสัมผัสราวกับกวางน้อยเนื้ออ่อนก็ช่างเย้ายวนใจเกินกว่าจะหักห้ามใจเอาไว้ได้
“เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน”
หมอกระทิงพึมพำกับตัวเองอย่างตัดสินใจ ก่อนจะรั้งเอวเล็กกระชับเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว มือใหญ่อีกข้างสอดเข้ามาใต้เรือนผมนุ่มลื่นประคองท้ายทอยเล็กบังคับให้ใบหน้างามแหงนขึ้นมารองรับจูบดูดดื่มของเขาเมื่อความอดทนของเขาสิ้นสุดลง
เวลานี้หมอกระทิงจะช่วยรักษาคนไข้ที่โดนวางยาเอง ถึงแม้จะไม่เคยรักษาหรือถอนพิษยาแบบนี้มาก่อนก็ตามที
เขาจูบเธออย่างบ้าคลั่งหนักหน่วงพร้อมกับช้อนสะโพกกลมกลึงขึ้นแล้วดันเข้าติดผนังห้อง จงใจแนบตัวบดเบียดแก่นกายที่กำลังขยายใหญ่เข้าหาเพื่อให้ทั้งสองร่างสัมผัสกันได้ทุกสัดส่วน
รมิตาที่ถูกครอบงำด้วยฤทธิ์ยาเกี่ยวกระหวัดขาเรียวทั้งสองข้างกับเอวสอบของเขาเอาไว้ เช่นเดียวกับแขนเรียวเล็กที่โอบลำคอแข็งแรงของเขาไว้แน่นหนา พยายามตอบสนองรสจูบเขาตามแรงปรารถนาที่ก่อเกิดขึ้นตามธรรมชาติจนเรียกเสียงครางต่ำจากชายหนุ่มได้อย่างง่ายดาย
ตอนนี้หมอกระทิงไม่สนใจความผิดถูก ไม่สนใจสิ่งรอบข้างอีกแล้ว นอกจากต้องการปลดปล่อยอารมณ์ความปรารถนากับเธอคนนี้ เขาจัดการกับอาภรณ์ของเธออย่างรวดเร็ว ขณะที่ยังคงประกบปากกับเธอไม่ยอมถอดถอนออกไปไหน
“เราไปที่เตียงกันดีกว่า”
พูดจบเขาก็อุ้มเธอมาวางลงบนเตียงหนานุ่ม ก่อนที่จะตามลงมาคร่อมร่างของเธอเอาไว้พร้อมกับประกบปากร้อนผ่าวลงมาหาปากอวบอิ่มและดูดกลืนมันอย่างดูดดื่มเร่าร้อนอีกครั้ง
รมิตาหลับตาลงส่งเสียงครางออกมาเบาๆ เมื่ออารมณ์ถูกกระตุ้นจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ความปรารถนาพุ่งสูงจนทำให้เธอลืมความผิดถูกและความอับอายไปสิ้น พยายามจูบตอบเขาอย่างกระตือรือร้น ทั้งที่ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน
ลิ้นอุ่นชื้นกระหวัด เกี่ยวพันกันอย่างเมามันส์ จนเวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบนาที หญิงสาวก็ต้องส่งเสียงฮึดอัดอย่างขัดใจ เมื่อจู่ๆ ชายหนุ่มก็ถอดถอนริมฝีปากออกไป
“ใจเย็นๆ สาวน้อย…เรายังมีเรื่องสนุกให้ทำอีกเยอะ”
เขากระซิบบอกข้างใบหูเล็กสะอาดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดอยู่บริเวณแก้มเนียนและเลื่อนลงมาตามลำคอระหง เรียกขนในกายสาวให้ลุกชูชัน มือเล็กของหญิงสาวจิกลงบนที่นอนเมื่อปากร้อนผ่าวแนบลงมาตามซอกคอขาวผ่องหอมกรุ่นและซุกไซ้มันอย่างหลงใหล
“ตัวหอมจังสาวน้อย”
ชายหนุ่มพึมพำอย่างพอใจ ยิ่งสัมผัสเธอก็ยิ่งหลงใหล ขณะที่กดท่อนล่างให้แนบชิดกับหน้าท้องแบนราบไร้ไขมัน จนหญิงสาวสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งราวหินผาซึ่งเธอไม่เคยได้สัมผัสมันมาก่อน
เสื้อชั้นในตัวน้อยที่คอยกระชับอกทั้งสองข้างให้มีร่องตอนนี้ถูกปลดออกด้วยมือใหญ่อย่าชำนาญ ไม่นานก็เผยให้เห็นความอวบอิ่มเต็มสองตา
“สวยเป็นบ้า”
ส่งเสียงครางเสียงต่ำในลำคอ ขณะที่จ้องเนินอกอวบขาวตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา เขาเริ่มจากการค่อยๆ วางผ่ามือหนาลงไปบีบมันเบาๆ ก่อนที่จะเพิ่มแรงขยำขึ้นเรื่อยๆ อย่างมันมือจนเรียกเสียงครางกระเส่าจากริมฝีปากสวยให้หลุดออกมาเป็นระยะๆ
ยิ่งเขาลากไล้ลิ้นลงมาบดขยี้ ดูดดึง ยอดทับทิมสีหวานที่แข็งชูชันสู้ลิ้นมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้เสียงครางของคนใต้ร่างดังมากขึ้นเท่านั้น
- ผู้เขียน
