DS CHAPTER 13

1444 คำ

DANIEL's POV Palubog na ang araw at matatapos na ang araw na ito, nakaupo ako sa bench habang iniintay siya matapos magpalit ng damit. Napatingin ako sa tubig at hindi ko alam bakit tila umiikot ang paningin ko, nahihirapan ako huminga at umaatake na naman ang uhaw ko. Napakadaming tao sa paligid ko at halos lahat ng dugo nila ay amoy na amoy ko, matagal pa ba si Gabs? Gusto ko nang lumabas dito bago pa may mangyari sa'kin. Pakiramdam ko ay hindi ko mapigilan ang uhaw ko ngayon. "Senpai?" Napalingon ako sa kaniya at pilit na ngumiti, tumabi siya sa'kin at hinawakan ang noo ko. "Parang triple ang putla ng balat mo ngayon, ayos ka lang ba?" Tumango ako at inaya na siya bumalik ng kotse. "Tara na umuwi na tayo," sabi ko sa kaniya at mabilis naman siyang sumunod doon. Inalalayan niya ko

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม