เซย์จิ นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ปี 3 เดินลากเท้าเข้ามาในร้านอาหารตามสั่งของป้าจินด้วยสภาพที่หมดอาลัยตายอยาก เสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้มของเขายับยู่ยี่และมีรอยเปื้อนน้ำมันเครื่องเล็กน้อย
ก่อนหน้านี้เซย์จิเพิ่งจะถูกอาจารย์ฝ่ายปฏิบัติการสั่งให้แก้แบบแปลนมอเตอร์ไฟฟ้าครั้งที่สาม เขาอดหลับอดนอนอยู่ในห้องแล็บมาสองคืนติดจนแทบจะหมดแรง เขาต้องการแค่ข้าวสักจานและสายตาอันอ่อนโยนของใครบางคนเท่านั้น
ร้านอาหารของป้าจินขึ้นชื่อเรื่องรสชาติและราคาที่เป็นมิตรต่อกระเป๋านักศึกษา แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือตัวป้าจินเอง
ป้าจินอายุ 42 ปี แล้วแต่ยังคงรูปร่างดีและมีใบหน้าที่สวยคมอย่างไม่น่าเชื่อ เธอใจดีกับนักศึกษาทุกคนเหมือนลูกเหมือนหลาน
แต่สำหรับเซย์จิแล้วป้าจินไม่ได้เป็นแค่แม่ค้าใจดี เขาแอบหลงรักป้าจินมานานแล้ว ทุกครั้งที่เขามองเธอจะมีประกายแห่งความปรารถนาซ่อนอยู่ในแววตาเสมอ
"อ้าว! เซย์จิมาแล้วเหรอลูก! วันนี้ดูโทรมเป็นพิ
