KABANATA 60

2630 คำ

NAKATINGIN lang ako sa bata habang panay ang pagtawag niya sa akin ng mommy. Mabilis ang pagtibok ng puso ko at kahit gusto kong magsalita ay hindi ko makapa ang mga gusto kong isatinig. “Mommy…” sabi niya sa maliit na tinig. Tumingin ako sa babaeng nag-aalaga sa bata at halata ang pagkawala nito sa sarili. Hindi niya maintindihan ang gagawin niya. Para siyang namimili kung lalapitan ba ang bata o hahayaan na lamang. Hinawakan ko ang batang babae sa kanyang balikat at marahan siyang inilayo sa akin. Tumingala siya at lumuhod naman ako sa harapan niya. Ngumiti ako sa kanya at ngumiti rin siya sa akin. When I saw how she gave me a lovely smile, I was taken aback. “Hindi ako ang mommy mo.” Alam ko na hindi ko dapat iyon sinabi sa kanya. Malamang ay napagkamalan lamang ako ng bata pero ay

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม