อุบัติรักกามเทพตัวจิ๋ว

ตอนที่9 ขอบคุณที่เลือกผม

ณ บ้านหลังใหญ่ของอัคคี

หลังจากที่กลับมาจากงานการกุศล หญิงสาวก็ขึ้นมายังบนห้องนอนของอัคคี ก่อนจะค่อยๆ ถอดสร้อยเพชรที่ชายหนุ่มสวมใส่ให้ก่อนหน้านี้ออก วันนี้การที่ได้พบหน้าของท่านเกษมหญิงสาวรู้สึกเสียใจขึ้นมาไม่น้อย แต่เพียงคิดมันก็เท่านั้นเพราะยังไงในสายตาของชายชรา เธอมันก็แค่ลูกชังอยู่ดี เมื่อก่อนหญิงสาวไม่เข้าใจว่าเพราะอะไรพ่อของเธอถึงไม่เคยรักเธอเลย จนมาได้ยินจากปากแม่นมเรื่องที่ท่านเกษมถูกบังคับให้แต่งงานกับแม่ของเธอ เธอถึงเข้าใจมากขึ้นว่าต้นเหตุเพราะสิ่งนี้เอง แต่ถึงอย่างไรเธอผิดอะไรถึงต้องโดนเมินไปด้วยยังไงเธอก็เป็นลูกของเขาเหมือนกัน เพียงเพราะเกิดจากผู้หญิงที่ไม่ได้รักงั้นเหรอ น่าตลกชะมัด

“ลูกหลับแล้วงั้นวันนี้ให้น้ำรินนอนห้องนั้นแล้วกัน”อัคคีที่ไปดูลูกสาวตัวน้อยตอนแรกจะเอามานอนด้วยแต่พอเห็นว่าเด็กหญิงหลับไปแล้วเขาเลยไม่ได้อุ้มมา รรรรณาได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอส่งสร้อยเพชรมาให้ชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยปากขอบคุณสำหรับเรื่องในคืนนี้

“ขอบคุณนะคะ ที่ให้ฟ้ารู้สึกว่าตัวเองมีค่าแต่ต่อไปไม่ต้องถึงขั้นนี้นะคะ เปลื้องเงิน”เงินยี่สิบล้านไม่ใช่น้อยๆ ต่อให้สร้อยเส้นนี้จะสวยสมราคาแค่ไหนเธอก็คิดว่ามันเกินไปจริงๆ

“ผมตั้งใจให้คุณเป็นของขวัญแต่งงานเลยนะ ไม่ชอบเหรอ?”

“ก็สวยดีนะคะ แต่สำหรับฟ้ามันเกินไปก็ไม่รู้จะใส่ไปไหนเหมือนกัน ต่อไปไม่เอาแล้วนะคะของแบบนี้”อัคคีหัวเราะออกมา เกิดมาจนอายุสามสิบกว่าเพิ่งเคยเห็นคนแบบนี้เหมือนกัน ปกติผู้หญิงที่เขาเคยคบชอบจะตายของแบบนี้ดูอย่างเด็กๆ ของพ่อเข้าแต่ละคนสิอยากได้จนตัวสั่น

“แต่เส้นนี้ผมซื้อให้คุณแล้ว รับไว้หน่อยนะ”

“งั้นฟ้าฝากคุณเก็บนะคะ”รรรรณาตัดปัญหาเธอฝากให้ชายหนุ่มจัดการเก็บไว้ในตู้เซฟให้ เธออยากนอนแล้วเหนื่อยมากๆ การออกงานแบบนี้ ต้องยืนฝืนยิ้มทักทายใครบ้างก็ไม่รู้ ซึ่งมันไม่ใช่ตัวเธอเลย รรรรณารักสันโดษโลกส่วนตัวพอประมาณ ไม่ค่อยชอบงานแบบนี้สักเท่าไหร่นัก

เพียงไม่นานหญิงสาวก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยสวมใส่ขุดนอนแขนยาวลายเรียบๆ แบบที่เธอชอบใส่เป็นประจำ คนตัวเล็กหวีผมไปมาอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งโดยมีสายตาคมเข้มของชายหนุ่มอย่างอัคคีจับจ้องไม่วางตา จู่ๆ เขาก็นึกย้อนกลับไปในคืนนั้นที่ผู้หญิงคนนี้เข้ามายั่วยวนเขาจนทำให้มีความสัมพันธ์ชั่วคืนกัน ถ้าหากว่ารรรรณาไม่ได้เลือกเขาจะเป็นยังไงต่อไป

สิ้นความคิดเจ้าของร่างสูงก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาหาคนตัวเล็กที่หวีผมอยู่ หญิงสาวมองผ่านกระจกเงาบานใหญ่ก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย อัคคีจับบ่าทั้งสองข้างของเธอก่อนจะโน้มหน้าลงมาสูดดมตามลำคอขาวระหงของคนตัวเล็ก เขาคิดถึงกลิ่นนี้เหลือเกิน

“คุณเพลิง”รรรรณาเรียกชื่ออีกฝ่ายเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเริ่มจูบซับลำคอของเธอแทน

“ขอบคุณนะที่เลือกผม”

“คะ?”รรรรณาไม่เข้าใจในตอนแรกว่าชายหนุ่มหมายถึงเรื่องอะไร

“ในคืนนั้นขอบคุณที่เลือกผมให้เป็นคนแรกของคุณ”สิ้นเสียงแหบพร่าของชายหนุ่ม ใบหน้าของรรรรณาก็เห่อแดงขึ้นมาอย่างเขินอาย อัคคีมองใบหน้าสวยในกระจกก็อมยิ้มออกมา ในเวลานี้รรรรณาน่ารักจนทำให้หัวใจของเขาเต้นแทบไม่เป็นจังหวะเสียแล้ว

“คุณเขินแล้วน่ารักจัง”ไม่พูดเปล่ามือหนาของชายหนุ่มเริ่มขยับโอบกอดร่างเล็กเอาไว้ พร้อมใบหน้าคลอเคลียบริเวณลำคอของรรรรณาไม่หยุดหย่อน

“คุณเพลิง อย่าค่ะ”รรรรณาเบี่ยงใบหน้าหันไปอีกทาง

“ทำไมล่ะน้ำฟ้า คุณเป็นภรรยาผมนะ”

“........”หญิงสาวนิ่งไป เธอเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบ้างอย่างแต่ทว่าอัคคีในเวลานี้ไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กคิดอะไรนานนักหรอก เขาย่อตัวก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นมาพร้อมก้าวเท้าเดินไปที่เตียงทันที มือหนาค่อยๆ วางร่างเล็กเอาไว้โดยที่เขาขึ้นคร่อมหญิงสาวเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

“คุณคือครอบครัวของผม ส่วนผมก็คือครอบครัวของคุณ เรามาเริ่มสร้างครอบครัวของเรากันนะน้ำฟ้า เริ่มจากมีเจ้าตัวน้อยเพิ่มอีกสักคนดีไหม?”คำพูดของอัคคีที่เอ่ยออกมาทำเอาใบหน้าสวยถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว

แววตาคมเข้มจ้องมองมาที่นัยน์ตาคู่สวยของรรรรณาอย่างสื่อความหมายความต้องการบางอย่าง บางอย่างที่หญิงสาวก็รู้ดีว่าชายหนุ่มตรงการอะไร ใบหน้าหล่อเหลาของอัคคีโน้มลงมาใกล้ก่อนที่ริมฝีปากของชายหนุ่มจะค่อยๆ บรรจงจูบริมฝีปากอวบอิ่มของรรรรณา

ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปสำรวจความหวานจากโพรงปากอวบอิ่ม ยิ่งอีกฝากตวัดพันเกลียวหยอกล้อเรียวลิ้น ลมหายใจของคนตัวเล็กก็เริ่มติดขัด เธอรู้สึกเหมือนว่าในเวลานี้มีผีเสื้อบินเต็มท้องไปหมดทั้งๆ ก็เคยจูบกับชายหนุ่มมาก่อนแล้วแต่นั้นก็เมื่อสามปีก่อน พอมาในวันนี้หญิงสาวรู้สึกว่าอัคคีร้อนแรงมากกว่าวันนั้นเสียอีก

“อื้ม ฟ้าคุณหวานไม่เคยเปลี่ยนจริงๆ หวานจนผมอยากกลืนกินคุณไปทั้งตัว”ชายหนุ่มถอนจูบก่อนจะพูดบอกหญิงสาวใต้ร่างด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่มือหนาของชายหนุ่มจะสอดเข้ามาในชุดนอนของหญิงสาว

รรรรณาเม้มริมฝีปากเข้าหากันยามที่มือหนาบีบเคล้นหน้าอกของเธอ เพียงไม่นานอัคคีก็จัดการเลิกเสื้อเธอขึ้นพร้อมซุกไซ้ลงที่กลางอกของรรรรณา เขาอดไม่ได้จริงๆ ที่จะหยอกล้อความงามตรงหน้า ขนาดรรรรณาผ่านการมีลูกมาแล้ว แต่ทว่าหน้าอกของเธอก็ยังสวยอยู่ถึงแม้จะแตกต่างจากคืนแรกที่เขาสัมผัสก็ตาม

“อ๊า คุณเพลิง”ลิ้นร้อนตวัดเลียเม็ดทับทิมสี หวานอย่างหื่นกระหาย ยิ่งอีกฝ่ายสัมผัสร่างกายของรรกรรณาก็ยิ่งรู้สึกกระสับกระส่ายไปมา ความเสียวซ่านปะทุขึ้นมาทันที สองมือของหญิงสาวเลื่อนขึ้นมาจับผมของอีกฝ่ายเอาไว้ยามที่ชายหนุ่มดูดดึงหน้าอกของเธออยู่

“อ๊า อ๊ายคุณ พะ พอก่อนได้ไหมร่างกายฟ้ามัน…”

“รู้สึกดีใช่ไหมครับฟ้า เสียวใช่ไหมหืม?”อัคคีลอบมองใบหน้าสวยที่เผยความเสียวซ่านออกมา ก่อนที่ชายหนุ่มจะขยับใบหน้าขึ้นไปจูบริมฝีปากอวบอิ่มของรรรรณาอีกครั้ง ครั้งนี้มันดูดดื่มมากกว่าครั้งแรกเสียอีก ยิ่งหญิงสาวตอบสนองเขาความฮึกเหิมในใจของชายหนุ่มก็ยิ่งเผยออกมา

ชายหนุ่มไม่รอช้าเขารีบถอดชุดสูทของตัวเองออกทันที ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจูบซับลำคอขาวผ่องของหญิงสาวอีกครั้งโดยยังคงปลดเข็มขัดกางเกงของตัวเองไปพร้อม พอจัดการชกของตนเองเสร็จชายหนุ่มก็เอื้อมมือมาถอดชุดนอนที่เหลือของหญิงสาวออกจนหมด

“คุณยอมเป็นของผมใช่ไหมครับฟ้า?”มาถึงขนาดนี้แล้วจู่ๆ ชายหนุ่มก็เอ่ยถามออกมา หญิงสาวที่หายใจไม่เป็นจังหวะอยู่ใต้ร่างกำยำไม่ตอบแต่เธอเลือกที่จะโน้มใบหน้าของชายหนุ่มลงมาจูบแทน

ริมฝีปากอวบอิ่มจูบริมฝีปากของชายหนุ่มไปมาอย่างเคอะคะไม่เป็นภาษามากนัก มันทำให้ชายหนุ่มนึกถึงคืนนั้นที่คนตัวเล็กรุกเขาอย่างไร้เดียงสาไม่ต่างจากในเวลานี้ไม่มีผิด ชายหนุ่มพลิกตัวเป็นฝ่ายนอนลงให้คนตัวเล็กขึ้นคร่อมทับร่างของเขาเอง ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาบนเตียงกว้างพักใหญ่ พอไฟปรารถนาปะทุจนเพียบพร้อมแล้วชายหนุ่มก็พลิกกลับขึ้นด้านบนแทน

“อ๊ะ อย่าค่ะตรงนั้นมัน....!”

“ทำไมหืม ไม่ชอบเหรอครับ?”ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาจากเรียวขาสวยพอเห็นริมฝีปากของรรรรณากัดปากตัวเองเอาไว้ด้วยความเสียวซ่าน ชายหนุ่มก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าสัมผัสกลีบกุหลาบสวยของหญิงสาวอีกครั้ง เพียงสัมผัสร่างเล็กก็ส่งเสียงครางหวานออกมาไม่หยุด ร่างกายของเธอในยามนี้มันร้อนระอุขึ้นมาไม่น้อย