Summer 3
857 คำ
Summer 3
“อาการเป็นยังไงบ้าง” ทันทีที่เดินเข้าไปใกล้ คุณแทนไทก็รีบเอ่ยถามน้องชายและพนักงานใต้ปกครองแทบจะทันที แต่ตอนนี้ดูท่าแล้วไม่น่าจะได้คำตอบจากคุณทิศเหนือสักเท่าไหร่ ใบหน้าหล่อเหลานั่นดูมืดครึ้มและหงุดหงิดใจเป็นอย่างมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับน้องอลิซในวันนี้
“ศีรษะแตกเพราะกระแทกกับขาเก้าอี้ค่ะ ตอนนี้กำลังสแกนสมองเพิ่มเติม”
“จะจัดการเองหรือให้เฮียทำ” คุณแทนไทเอ่ยถามน้องชาย
“จัดการเองครับ”
“อือ ถ้ามีอะไรด่วนก็โทร. มา”
“ครับเฮีย เดี๋ยวผมจัดการทางนี้เอง ฝากเฮียพาเลขาผมไปกินข้าวหน่อยครับจะบ่ายสองแล้ว” กลายเป็นคุณทิศเหนือที่ฝากฝังเจ้านายใหญ่ให้มาดูแลฉัน ตอนนี้ชักจะงง ๆ แล้วนะ ตกลงใครต้องดูแลใครกันเนี่ย
“ได้ เฮียจะดูแลเอง” แล้วก็ไม่คิดว่าเจ้านายจะรับปากคำขอนั้น แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังคอยจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ในการรักษาให้น้องอลิซ จนเสร็จเรียบร้อยและส่งคุณทิศเหนือกับน้องอลิซขึ้นรถกลับไปพัก โดยที่ตลอดการจัดการต่าง ๆ ยังมีคุณแทนไทยืนอยู่ด้วยตลอดเวลา
“จัดการเสร็จแล้ว เราก็ไปกินข้าวกันเถอะ หิวข้าวแล้วครับ” เมื่อหมุนตัวกลับมา คนที่อยู่ข้าง ๆ ถึงได้เอ่ยเตือนและบอกฉันมาแบบนั้น และเหมือนเช่นเคยที่เขามีคำตอบไว้อย่างชัดเจนอยู่แล้ว
เพราะเมื่อเอ่ยจบ มือใหญ่ข้างนั้นก็ยื่นมาจับมือฉันไว้ก่อนจะออกแรงดึง แล้วพาเดินกลับไปยังลานจอดรถคันหรูของเขาทันที
ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ที่คุณแทนไทพามาเพื่อกินข้าวเที่ยงในช่วงเวลาบ่ายสาม หลังจากที่สั่งอาหารไปเราก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก แต่โทรศัพท์ของคุณแทนไทกลับมีข้อความถูกส่งเข้ามาอยู่เรื่อย ๆ และเหมือนเจ้าตัวไม่คิดจะเปิดอ่านเลยสักนิด แต่เลือกที่จะนั่งเท้าคางจ้องหน้าฉันแทนอยู่แบบนั้น
“เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันที่ทนกับสายตาของคุณแทนไทไม่ไหว จึงตัดสินใจเอ่ยถามเขาด้วยความไม่สบายใจ
“เปล่าครับ” คุณแทนไทตอบกลับพร้อมรอยยิ้มชอบใจ ฉันเองก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ นั่งรออาหารมาเสิร์ฟและเริ่มกินข้าวกันเงียบ ๆ แม้จะรู้สึกกดดันอยู่ไม่น้อยเพราะต้องกินข้าวกับเจ้านายใหญ่เพียงลำพัง แต่คุณแทนไทกลับดูแลฉันอย่างดีทั้งตักอาหารให้ ทั้งสอบถามเรื่อย ๆ ว่าต้องการอะไรเพิ่มไหม แต่กว่าที่เราจะกินข้าวกันเสร็จก็นานหลายนาทีทีเดียว
“พรุ่งนี้จะไปไหนไหม?” ระหว่างที่เจ้านายกำลังขับรถไปส่งฉันที่บ้าน อีกฝ่ายก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
“มีนัดกับเพื่อนค่ะ”
“งั้นเหรอ ขับรถดี ๆ นะ”
“ค่ะคุณแทนไท” ตอบรับอย่างง่ายดายเพราะไม่อยากมีปัญหาอะไรกับเจ้านาย
กระทั่งรถคันหรูหยุดจอดที่บริเวณหน้าบ้านฉันถึงได้ยกมือไหว้ขอบคุณเจ้านายอย่างคุณแทนไทที่มาส่งจนถึงที่บ้าน ทั้งยังพาไปกินข้าว เจ้านายมองฉันพลางยกยิ้มมุมปากบาง ๆ ที่เห็นฉันยกมือไหว้ตัวเองแบบนั้น
ไม่ชินจริง ๆ นะเวลาอีกฝ่ายมองด้วยสายตาเอ็นดูแบบนั้นน่ะ
ฉันยืนรอกระทั่งเจ้านายขับรถห่างออกไป ถึงได้เดินกลับเข้าบ้านตัวเอง บ้านหลังนี้ฉันพักอยู่กับพี่ชายเพียงคนเดียวของฉัน แน่นอนว่าพี่ชายทำงานที่เดียวกับฉันแต่ตำแหน่งงานนั้นไม่สามารถเอ่ยถึงได้ และน้อยครั้งมากที่เราจะเจอกัน หากไม่ใช่วันหยุดยาวของบริษัทหรือช่วงเทศกาล เราแทบจะไม่เจอกันเลยก็ว่าได้
งานบ้านในบางครั้งที่ไม่มีเวลาฉันจะใช้บริการทำความสะอาดบ้าน อย่างเมื่ อวานฉันก็ใช้บริการแล้วเรียบร้อยทำให้วันนี้ที่เมื่อได้กลับบ้านเร็วเลยไม่ต้องทำงานบ้านเอง เสื้อผ้าต่าง ๆ ถูกจับใส่เครื่องซักผ้าปั่นทิ้งไว้ก่อนที่ฉันจะเดินไปนั่งบนโซฟาสั่งมื้อเย็นเข้ามาแทนการทำอาหารด้วยตัวเอง ฉันรู้สึกเหนื่อยมากจนไม่อยากทำอะไรแล้วแหละ
กว่าจะจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็นานนับสองชั่วโมง เสื้อผ้าถูกตากที่บริเวณหลังบ้าน อาหารที่สั่งไปก็มาส่ง และเป็นจังหวะเดียวกับที่มีคนตัวสูงเปิดประตูรั้วบ้านและขับรถเข้ามาจอด
“...” ฉันเดินออกไปหน้าประตูบ้าน กอดอกจ้องคนมาใหม่อย่างต้องการจะแกล้ง
“เข้าบ้านผิดหรือเปล่าคะ” แกล้งถามพี่ชายที่ไม่เจอหน้ากันนานเกือบสองสัปดาห์
“เออ หรือผิดวะ” พี่ไฉมองซ้ายขวาเล่นตามน้ำ เมื่อโดนฉันแกล้ง
- ผู้เขียน
