"อะไรของพวกมึง ก็น้องคนนั้นเค้าเด็ดปะ หรือเค้ามากับผัว? พวกมึงมองอะไรกัน" เติร์กรีบว่าเมื่อสัมผัสได้ว่าทุกคนมองมาที่ตัวเอง
"ไม่ใช่เว้ย คนละเรื่องแล้ว มึงจะขอไลน์ใครเรื่องก็ของมึง แต่มึงต้องแกล้งเป็นแฟนน้องกูให้ป๊ากับม๊ากูเชื่อหน่อยได้ป่าววะเพื่อน" นนท์ว่าทำหน้าจริงจัง
"เห้ย ไม่เอา กูไม่อยากมีแฟน กูควงเล่นๆ เป็นอย่างเดียวเว้ย!" เติร์กพูดออกไปตรงๆ เค้าเป็นคนไม่ชอบผูกมัด
"เอ่อ เพราะงี้ไงพวกกูเลยคิดว่ามึงเหมาะ" แม็กไนต์เสริมทับ
"มึงเรียนเคยเรียนมหาลัยเดียวกับน้องลิน คอนโดก็ใกล้มหาลัยแค่เดินข้ามทางม้าลาย เรื่องแค่นี้ช่วยน้องมันหน่อยดิวะ" โอมาร์ตบไหล่เพื่อนรุ่นน้องแล้วมองไปที่ณลิน ซึ่งนั่งทำหน้าเครียดอยู่ตรงข้าม
"แล้วกูได้อะไรอะ? ถึงจะเป็นณลินก็เหอะไม่คุ้มโว้ย"
เติร์กตั้งท่าโวยวาย เค้าครองตำแหน่งราชานักล่าหญิงมาตั้งนาน จะให้มามีแฟนง่ายๆ ได้ไง
"เดี๋ยวกูยก Richard Mille เรือนที่มึงอยากได้ให้เลยอะ"
ณนนท์กับเติร์กเป็นนักสะสมนาฬิกากันทั้งคู่ แต่มีรุ่นลิมิเต็ดอยู่เรือนนึงที่ผลิตมาแค่ห้าเรือนเท่านั้น ในไทยเองมีแค่หนึ่งเรือน เติร์กอยากได้มาก แต่ณนนท์ดันชิงซื้อมาไว้ในครอบครองได้ก่อน เติร์กพยายามขอซื้อต่อหลายครั้งแล้ว แต่ณนนท์ไม่ยอมขาย
"เชี้ยยย~ โคตรคุ้มเลยสาสสส"
แม็กไนต์พูดอย่างอิจฉา ไอ้เติร์กนี่แม่งยังไง ผู้หญิงแบบณลินผู้ชายที่ไหนบ้างจะไม่อยากควง แถมยังได้นาฬิกาหลักร้อยกว่าล้านฟรีๆ อีก
"จริงป่าว ไม่ใช่ณลินหาแฟนได้แล้วมาทวงของคืนกูเอาเรื่องนะ"
"นี่เห็นครอบครัวน้องลินเป็นคนขี้ตุกติกไง๊คะ?" ฉันว่าบ้าง แหม ข้อเสนอดีขนาดนี้ ไม่คุ้มยังไงอีก
เติร์กทำท่าคิดแล้วยกเหล้าเพรียวดื่มอึกใหญ่
"เรียกพี่เติร์กขาาา~ ก่อนดิ แล้วจะช่วย" เติร์กพูดกวนๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ด เสยผมขยับแว่นดำแล้วมองมาทางณลิน
ให้ตายเหอะ! อีตาพี่เติร์กบ้า ทำฉันใจสั่นอีกแล้วนะ ทำไมหล่อเลวได้ขนาดนี้! แต่ก็เพื่อให้เค้าแกล้งเป็นแฟนหลอกป๊าม๊าให้ เอาก็เอาวะ! พี่ขาก็พี่ขา
"พ..พะ..."
ทุกคนมองหน้าณลินแบบลุ้นๆ เพราะไม่ค่อยได้ยินณลินพูดเพราะๆ กับเติร์กเลยเหมือนกัน ส่วนเติร์กยกมือถือขึ้นมาอัดวีดีโอไว้แกล้งน้องเฉย
"พี่เติร์ก..ขาาาา~ เป็นแฟนกับณลินน้าาาา"
"ฮ่าๆๆๆๆๆ ... ชอบหว่ะๆ" เติร์กกดบันทึก ก่อนจะเก็บมือถือลงกระเป๋าเสื้อแล้วขำใหญ่
"เบาๆ หน่อยสัส! นั่นน้องกู!" ณนนท์โวยเพื่อนรุ่นน้องที่ห่างกันไม่ถึงสองปี
"แล้วไง นั่นแฟนกูปะ? ฮ่าๆๆๆๆ แฟนกันต้องทำอะไรกันดีน้าาาา~" เค้าแกล้งยิ้มตาหยี๋ใส่ณลิน
"พี่เติร์ก!!!"
"เอ้า ก็เมื่อกี้ยังขอพี่เป็นแฟน พอพี่จะใช้สิทธ์แฟนทำไม่ได้ไง?"
"เค้าให้แกล้งเป็น ไอ้นี่ก็" โอมาร์ผลักไหล่เพื่อนไปทีนึง
"นี่กูไว้ใจคนเหี้ยๆ อย่างมึงได้มั้ยเนี่ย?" ณนนท์เริ่มไม่แน่ใจ รู้สึกเหมือนพึ่งเปิดประตูบ้านให้โจรยังไงอย่างงั้น
"ไม่ได้!" เติร์กก็ตอบอย่างไวเช่นกัน
"ไอ้เชี้ยยยยยเติร์กกกก พูดอะไรเอ็นดูน้องมันบ้างจะร้องแล้วนั่น" แม็กไนต์เตือนไอ้คนเพลย์บอยไม่แคร์โลกที่นั่งอยู่ข้างๆ
ส่วนฉันตอนนี้ งง มาก ไม่รู้จะยังไงต่อดี ฉันเองก็ไม่เคยมีแฟนเหมือนกัน ไม่รู้เลยว่าต้องแกล้งยังไงให้ป๊าม๊าเชื่อดี (-_-)/~~~
"ไอ้นนท์กูว่ามึงต้องตีกรอบคำว่าแกล้งเป็นแฟนให้สองคนนี้แล้วละว่าต้องยังไงบ้าง คนนึงไม่เคยมีแฟน อีกคนก็ช่ำช่องเกินไปอีก"
กราบพี่โอมมา ณ จุดนี้คร่าา ไม่งั้นก็ก็คงไม่รู้จะไปต่อยังไงจริงๆ
"เออ ใช่ งั้นเอางี้ พรุ่งนี้เที่ยงลินก็พาไอ้เติร์กไปแนะนำให้ป๊ากับม๊ารู้เลย บอกไปว่าคบกันสักพักแล้ว อย่าลืมบอกด้วยว่ามันเป็นเพื่อนเฮียป๊ากับม๊าจะได้ไม่ต้องห่วงมาก"
"ทำไมต้องเร็วขนาดนั้นอะเฮีย" ฉันชักจะเครียดกว่าเดิมแล้วนะ (*´-`*)ノ
"หรืออยากจะให้ป๊านัดเจอกับไอ้ธามให้ก่อน ลินก็รู้ว่าป๊าใจร้อนขนาดไหน"
เออ อันนี้จริงป๊าเป็นคนใจร้อนมาก เรื่องนี้ทุกคนในบ้านรู้กันดี
"มึงจำทางมาบ้านกูได้ใช่มั้ย?"
ณนนท์ถามเพื่อนเพราะเหมือนนึกได้ว่าเติร์กเคยไปบ้านเค้าไม่ถึงสามครั้งได้
"จำไม่ได้อะ ให้น้องลินมารับกูละกัน" เติร์กตอบปัดๆ อย่างขี้เกียจ
"เอ่อ งั้นเรื่องต่อไป มึงไอ้เติร์กถ้าน้องกูเรียกให้มามึงต้องมา ละไม่ต้องมาปฏิเสธกูรู้ว่ามึงว่างตลอดเวลาอยู่ละ เรียนก็ไปบ้างไม่ไปบ้าง การงานก็ไม่เห็นจะทำ แต่มีข้อแม้ห้ามทำรุ่มร่ามอย่างว่ากับน้องกู เด็ดขาด เข้าใจ๊?"
"ไม่ได้! คนเป็นแฟนกันไม่ทำบ้างก็จะผิดสังเกตปะ" เติร์กเถียงแบบไม่คิด
"ก็ถูกของมันนะเว้ย ในฐานะที่กูเป็นดารา กูบอกเลยว่าต้องเล่นจริง ไม่งั้นคนเค้าดูออกมันจะโป๊ะ"
"งั้นก็ได้เท่าที่น้องลินจะอนุญาติละกัน ยังไงทั้งสองคนก็คงไม่หวั่นไหวอะไรกันอยู่แล้วมั้ง"
โอมาร์ออกความเห็นเพราะดูๆ แล้วณลินก็ดูไม่ใช่สเปกของเพื่อนเค้า ไอ้นี่ชอบแนวเซ็กซี่เร้าใจ ณลินนี่คือเด็กหมาลัยลูกคุณหนูมาเลย ผิวขาว น่ารัก ตัวเล็ก แต่ก็มีทรวดทรงแบบสาวสุขภาพดีที่ดูแลตัวเอง
"ว่าไงลิน" ณนนท์ถามความเห็นน้องสาวก่อนเสมอ
"ก็ได้คะ แต่ถ้าเล่นใหญ่ไปลินตีมือนะพี่เติร์ก ลินเคยเรียนยูโดนะบอกก่อน!"
"จ้าๆๆ แหมม ถึงพี่จะเจ้าชู้พี่ก็เลือกนะจ๊ะ"
"ชิ! อีตาพี่เติร์กบ้า! ลินก็ขอเพราะจำเป็นหรอก ไม่เกินสามเดือนลินจะหาแฟนตัวจริงให้ได้คอยดู!"
"อ๋อ แล้วเรื่องสำคัญมากๆ ที่พี่ต้องบอกลินไว้ก่อนคือ ผู้หญิงในสต๊อกของพี่ทุกคน ทั้งในตอนนี้และอนาคตลินไม่มีสิทธ์ยุ่งเกี่ยวนะ พี่จะจีบใคร เที่ยวไปต่อกับใครนั่นเรื่องส่วนตัวพี่นะ รับได้ใช่มั้ย?" เติร์กว่าอย่างหน้าไม่อาย
"ได้สิคะ ก็เราแค่แกล้งเป็นแฟนกันเฉยๆ นี่นา ลินไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวพี่หรอก ส่วนเรื่องของลินพี่ก็จะไม่ยุ่งเหมือนกันใช่มั้ยคะ"
"แน่นอน เชิญน้องลินหาแฟนได้ตามสบาย พี่จะทำหน้าที่แค่ตอนหลอกป๊ากับม๊าลินเท่านั้นโอเค๊?"
"ดีลคะ!"
สิ้นเสียงเติร์กกับณลินทุกคนในโต๊ะก็ชนแก้วปาร์ตี้กันต่อแบบเมามันส์ คงเพราะมีณลินมาด้วย ทุกคนเลยสนุกกันไปใหญ่ เหมือนเพื่อนเก่ามาเจอกันดื่มไปคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้กันไปอีกหลายชั่วโมง
พอทุกคนต่างกรึ่มๆ ได้ที่ณลินกับเติร์กก็มีแลกไลน์กันไว้เพราะคงจะได้กัดกันไปอีกนาน ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน