ถ้ารักไม่เป็น ก็อย่ารักน่ะดีแล้ว

นี่พี่สละเวลามาช่วยเรานะ

10 โมงตรง @คอนโด xx

ณลินใช้คีย์การ์ดที่เติร์กให้มาเมื่อคืน กดลิฟฟ์ขึ้นมายังชั้นที่ 29 ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของคอนโดแห่งนี้ เธอมองไปรอบๆ ชั้นด้วยความเพลินตา คือมันสวยตั้งแต่ออกจากประตูลิฟฟ์มาเลย ตกแต่งมาแบบทันสมัยสุดๆ แต่โทนก็ยังคงเป็นสีดำและเทาลึกลับน่าค้นหาเหมือนเจ้าของบ้านนั่นแหล่ะ

ณลินเดินเข้ามาอีกนิดผ่านโถงทางเดินที่ทอดยาวไปยังพื้นที่ในส่วนต่างๆ ดูแล้วชั้นนี้ทั้งชั้นคงจะเป็นของเติร์กแค่คนเดียว ซึ่งถือว่ามีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันมากเหมือนบ้านหลังใหญ่ของเธอเลย เพียงแต่อยู่สูงกว่า วิวดีกว่า

ถัดจากห้องนั่งเล่นเดินเข้าไปอีกนิดเป็นห้องครัวที่ดูสะอาดสะอ้านเหมือนไม่เคยมีคนใช้งานมาก่อน และยังมีห้องฟิตเนส และห้องทำงานอีกด้วย ตรงกลางห้องมีบันไดวนให้เดินขึ้นไปยังชั้นลอย ณลินมั่นใจว่าข้างบนคงจะเป็นห้องนอนของคนที่เธอตามหาอยู่แน่ๆ เลยเดินขึ้นไปดู

"นี่พี่เติร์กเค้าทำอะไรของเค้าอยู่นะเมื่อคืนก็นัดกันดิบดีแล้วว่าจะให้มารับเวลานี้ แล้วไหงบ้านเงียบเชียบงี้อะ" ณลินเดินไปบ่นไปจนถึงหน้าห้องนอนที่ปิดอยู่

ก๊อกๆๆ

-เงียบบบบบบ-

ก๊อกๆๆๆๆๆๆ

"ฮาโหลว พี่เติร์กกกก ตื่นยังงงคะ?"

-เงียบบบบบบบบบ-

ก๊อกๆๆๆ

"ถ้ายังไม่เปิดลินเข้าไปละน้าาา พี่นี่ไม่ตรงเวลาเลย"

แอ๊ดดด~~~

"นี่เธอเป็นใครห๊ะ!? มาตะโกนอะไรเสียงดังคนเค้าจะนอนกัน!"

ผู้หญิงตัวสูงหุ่นแซ่บ แต่งหน้าซะสวย แต่นุ่งแค่ผ้าขนหนูพันตัวผืนเดียวออกมาเปิดประตูแทนเจ้าของห้อง พร้อมกับส่งสายตาอาฆาตมาให้ณลิน เดี๋ยวนี่จะมามองแรงใส่ฉันทำไมก๊อนนน! :-O

"เอ่อ คือ ฉันเป็น....."

ยังไม่ทันพูดจบ อีตาพี่เติร์กก็เดินขยี้ตาออกมาขัดหน้าตาเฉย

"น้องสาวไอ้นนท์เพื่อนพี่เองคับมะนาว ใช่มั้ยณลิน?" มีหน้าหันมาถามฉันอีกเอ้า!

"ใช่คะ ณลินน้องสาวพี่ณนนท์คะ" ฉันก็ต้องแนะนำตัวไปตามน้ำอะเน้อะ ！Σ(￣□￣;)

"อ๋อ งั้นเหรอคะ แล้วไปคะ มะนาวคิดว่าเป็นเด็กใหม่เติร์กซะอีก จะด่าสักหน่อยว่าไม่รู้รึไงว่า วันจันทร์มันคิวของมะนาวคนเดียวนะ!"

O.O บ้าแล้ว นี่เค้าเจ้าชู้ถึงขั้นมีสาวประจำวันด้วยเหรอ?!

"แบบนี้ไม่ใช่สเปกผมครับ^^"

พี่เติร์กว่าแล้วกอดเอวนางไว้หลวมๆ

"แล้วพี่จะว่างไปทำธุระกับณลินได้อยู่มั้ยเนี่ย? ลินนัดป๊ากับม๊าไว้แล้วนะ"

หึ่ย น่ามั่นไส้จริงๆ ไหนบอกมาเลย 10 โมง พี่จะแต่งตัวรอ นี่ไม่แต่งไม่พอยังนอนกกกับผู้หญิงอยู่อีก (ΘдΘ)

"เอ่ออ จริงดิลืมไปเลย" เติร์กทำท่าเหมือนพึ่งคิดได้แล้วหันไปหายัยมะนาว "พี่คงต้องให้มะนาวกลับไปก่อนนะจ๊ะ วันนี้พี่มีธุระกับบ้านพี่นนท์เค้าหน่ะจ๊ะ"

"ได้ไงคะ มะนาวนัดพี่เติร์กไว้ล่วงหน้าเป็นอาทิตย์เลยนะคะ กว่าพี่จะหาวันว่างให้มะนาวได้"

ยัยมะนาวทำหน้างอน เอานมถูๆ กับแขนของพี่เติร์กแบบไม่อายฉันที่ยืนหัวโด่อยู่เลยแม้แต่น้อย

เห้อออ~ ผู้หญิงสมัยนี้

"เดี๋ยวพี่ชดใช้ให้แล้วกันนะจ๊ะๆ จุ๊ฟๆ" อีตานี่ก็หอมแก้มกันโชว์ฉันไปอีกจ้าาาา

"นี่ สองคน ลืมไปรึเปล่าคะว่าฉันอยู่ตรงนี้?"

"รอแป๊ปดิ ณลิน อย่าลืมข้อตกลงเรานะ ไม่ก้าวก่ายๆ ไม่ก้าวก่าย" เติร์กชูนิ้วชี้แล้วส่ายไปมาแบบกวนๆ ใส่ณลิน

"เอางี้ใช่มะ โอเคได้ๆ งั้นลินไปรอที่รถละกัน รู้ใช่มั้ยว่าคันไหน?" แอบนอยด์เหมือนกันนะแบบนี้

"รู้ดิ ไม่เกิน 20 นาที พี่ลงไป"

ปัง!

บ้าเอ้ยย นี่ฉันโดนปิดประตูใส่หน้าเหรอเนี่ย?! ฉันมาทำอะไรที่นี่ !! โอ๊ยยย เพลีย ไม่รู้ว่าคิดผิดหรือคิดถูกกันแน่ที่เลือกวิธีนี้แก้ขัด (ーー;

30 นาทีต่อมา....

"พี่เลท 10 นาที"

ณลินทำหน้างอใส่หนุ่มหล่อที่วันนี้อุส่าห์แต่งตัวมิดชิด ปกติจะเห็นเติร์กปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดบนไว้เสมอ ไม่รู้ว่าเพื่อโชว์รอยสักที่สักมาเต็มแผงอกหรือยังไง แต่วันนี้เขามาในลุคสวมแว่นกันแดดสีดำกับกางเกงยีนส์สบายๆ เสื้อเชิ้ตติดกระดุมเรียบร้อย แขนเสื้อก็ไม่ได้พับขึ้นแต่อย่างใด ถือว่าดูดีเกินคาดในสายตาณลิน

"แค่ 10 นาทีหน่าาา เอาไรมากมาย"

"นัดไม่เป็นนัด"

"ไปให้ก็ดีละ"

"พี่ก็ได้ค่าชดเชยเหมาะสมอยู่นะคะ"

"จริงๆ พี่ไม่ได้เดือนร้อนเรื่องเงินนะ จะให้ไปเจอป๊าอยู่มั้ยละงั้น? ถ้าไม่ต้องพี่จะได้กลับไปนอน"

"ไปดิ้~~"

"งั้นก็ขับไป อย่าบ่น นี่พี่สละเวลามาช่วยเรานะ"

ณลินจำใจต้องเงียบเพราะกลัวเติร์กจะเปลี่ยนใจไม่ทำตามแผนที่เตรียมกันไว้ แต่ก็จริงอย่างเค้าว่า ที่เค้ามาก็เพราะช่วยเธอแค่นั้นนี่นา เธอมีสิทธ์อะไรจะบ่นเค้ากัน

ขณะขับรถไปก็แอบเหลือบชำเลืองมองคนข้างๆ ไป นี่เธอไม่เคยเจอเขาเวลากลางวันมาก่อนเลย ทำไมเค้าดูดีจัง ขนาดว่าสวมแว่นอยู่แต่ทำไมหล่อทะลุมาได้ขนาดนี้ ว่าแต่เธอจะมองเค้าทำไมกันเนี่ย =,,=