ตอนที่ 22 ไม่...อย่าทำ...อย่า (2)
กลางดึกในคืนนั้น
ลมเย็นพัดแผ่วเบาอยู่นอกหน้าต่างห้องนอนของเม็ดทราย
ร่างบางนอนคุดคู้อยู่บนเตียงกว้างด้วยอาการหนาวสั่น เพราะพิษไข้
“นะ...หนาว หนาวเหลือเกิน!!” ริมฝีปากบางพึมพำเบา ๆ
ไม่นานเสียงบานประตูห้องนอนของเธอก็เปิดออกพร้อมกับเงาราง ๆ ของคนตัวหนาเดินโซซัดโซเซเข้ามาพร้อมอาการมึนเมา สายตาคู่คมมองไปยังร่างของเม็ดทรายบนเตียง ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปแล้วกระชากผ้าห่มของเธอออกจนเม็ดทรายสะดุ้งตื่น
“คุณ!!” นัยน์ตาสีอ่อนมองแอลฟ่าอย่างตกใจ เมื่อจู่ ๆ แอลฟ่าก็จับเธอถอดเสื้อผ้าแล้วกดลงบนเตียง
“ทำไม...ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?”
แอลฟ่าไม่สนใจเสียงหวานของเม็ดทรายที่เอ่ยบอกกันแม้แต่น้อย ชายหนุ่มกดริมฝีปากฝังจูบลงบนซอกคอขาว ก่อนจะเลื่อนไล้ต่ำลงมายังเนินอกอวบอิ่ม ปลายลิ้นร้อนอุ่นตวัดเลียและดูดดื่มด่ำกับ
ยอดอกขาวนวลที่หวานหอมราวกับผลท้อ ก่อนจะขบเม้มลงไปแรง ๆ จน
