CHAPTER 158

2219 คำ

Nakakainis siya. Sa inis ko, sinabi kong aalis ako. Tinanong pa niya kung saan raw ako tutungo. Sabi ko sa impyerno ang sagot ko sa huling beses na tumawag siya at binabaan ko. Saan nga ba ako pupunta? Bigla tuloy ako napasubo at napaisip ng sinabi kong aalis ako. Naiinis ako eh! Nakakainis naman kasi ng magawa niya pa akong pagtawanan. “Babe!" Sinabi pa nga niya, tawag niya bago ko maibaba yung tawag niya. Bahala siya! Aalis talaga ako. Mabilis na akong gumayak at nagbihis ng simpleng damit na maisusuot sa paglilibot ko sa Mall. Dun lang naman ang lugar na pwede kong mapuntahan at mapagtambayan. Kinuha ko yung hand bag ko at isinilid ang wallet ko at cellphone. Hindi ko naman maiwan at baka tumawag. Nang maisilid ko na lahat ng kailangan ko sa bag. ko na yon sa balikat ko at saka

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม