บำเรอรักคุณอา ตอนที่2 อาธามขา... 100%
610 คำ
“ลินิน”
เหมือนมีก้อนเหนียวๆมาจุดอยู่ที่ลำคอ เมื่อเขาเงยใบหน้าขึ้นก็พบว่าสาวน้อยกำลังใช้มือกดคลึงแล้วลูบเนินสาวของตัวเองที่มีน้ำหวานไหลซึมออกมาจากกางเกงในผ้าบาง
“อาธามขา...ช่วยลินินด้วย...ลินิน...อื้อ...ฉี่จะออกแล้ว”
ร่างบางบิดเร้าทุรนทุราย รู้สึกร้อนๆหนาวๆ วูบวาบไปทั่วช่องท้อง
“อ้าขาให้กว้างกว่านี้อีกสิลินิน”
เสียงทุ้มแหบพร่า ดวงตาคมมองจ้องไปยังกลีบดอกไม้ที่ชุ่มฉ่ำ พลันกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื้อก
“อาธามขา...ลินินเสียว...อ๊ะ...อ๊า"
รีบขยับนิ้วกลางเสียดสีกลางร่องสวยให้เร็วขึ้นตามอารมณ์ ยิ่งได้เห็นสายตาของคุณอาหนุ่มที่มองโลมเลียก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านจนใกล้ถึงฝั่งฝัน
“โอ้วววว...น่าเลียมากเลยลินินจ๋า”
ใบหน้าคมคร้ามขยับเข้าใกล้ จนกระทั่ง...
“ลินิน ได้ยินอาไหม เป็นอะไรหรือเปล่า?”
เมื่อเห็นว่าสาวน้อยหลับตาพริ้มและนิ่งไปนาน จึงรีบจับเขย่าร่างบางให้เธอได้สติ
“ค่ะ คะ? เอ่อ..ลินินโอเคค่ะ”
คนที่ถูกเรียกถึงกับอารมณ์ค้างราวกับตกสวรรค์ ดวงตากลมเบิกกว้างพลันได้สติก็รีบลนลานตอบรับ แต่ก็ยังแอบละอายที่ตัวเองเผลอจิตนาการถึงคุณอาหนุ่มอย่างหน้าไม่อาย
“แล้วทำไมไม่ตอบอา”
ภาคิไนยทำเสียงเข้มขึ้น นี่ก็ดึกมากแล้ว เขาเองก็ไม่อยากต่อลองอะไรให้มากความ ถึงแม้จะอยากซักไซ้ถามถึงการมาของลินินแค่ไหนก็ตาม
“อาธามถามลินินว่ายังไงนะคะ”
นี่เขาถามอะไรเธออย่างนั้นเหรอ ให้ตายเถอะลินิน นี่เรามั่วแต่คิดบ้าไรอยู่เนี่ย!
“เปล่า อาแค่อยากให้เรายืนขึ้นแล้วลองเดินดู จะได้รู้ว่าหายเจ็บแล้วหรือยัง”
ร่างใหญ่ขยับลุกยืนขึ้นเต็มความสูง ทอดมองคนตัวเล็กค่อยๆวางปลายเท้าแตะลงบนพื้นพรมหนาและพยุงตัวขึ้น
“เอ๊ะ ไม่เจ็บแล้วค่ะ อาธามเก่งที่สุดเลย”
ด้วยความดีใจจึงรีบโผเข้ากอดร่างใหญ่ เขย่งปลายเท้าขึ้น แล้วยื่นใบหน้าเข้าหากดริมฝีปากลงบนแก้มสาก
“พอแล้วลินิน นี่เราโตเป็นสาวแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆเหมือนเมื่อก่อน”
ตั้งแต่ลินินอายุย่างเข้าสิบเจ็ด เขาเองก็เริ่มตีตัวออกห่าง เพราะคิดว่าไม่เหมาะสม ถ้าหากตัวเองกับสาวน้อยจะสนิทสนมกันเหมือนแต่ก่อน แล้วอีกอย่างในตอนนี้เขาเองก็แต่งตัวไม่มิดชิด เปิดเปลือยร่างกายอยู่ด้วย
“แต่ลินินก็ยังอยากอ้อนอาธามอยู่นี่คะ”
สาวน้อยไม่ฟังคำทัดทาน ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามขยับตัวออกห่างก็ตามที
“ลินินพักผ่อนเถอะ อาจะกลับห้องแล้ว อย่าดื้อ”
ภาคิไนยเอ็ดขึ้น เป็นผลทำให้คนตัวเล็กยอมผละออก ส่วนเขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนกายใจออกด้วยความโล่งอก ก่อนจะรีบกันหลังและก้าวเดินออกมา แต่ทว่าก็ยังได้ยินเสียงของลินินที่นะโดนตามหลังมา
“ฝันดีนะคะอาธาม”
เขาตอบกลับมาแค่ อืม สั้นๆ ก็ทำให้สาวน้อยถึงกับทำหน้าสลด ก่อนจะหมุนตัวกลับมาในห้องแล้วหย่อนตัวนั่งลงบนเตียง พลางครุ่นคิดด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจ
ในเวลาอีกสองเดือนนับจากนี้ไป เธอจะต้องพิชิตหัวใจของภาคิไนยมาให้ได้ เขาจะต้องลืมผู้หญิงทุกคนที่เคยผ่านมา
- ผู้เขียน
