“แม่ได้ข่าวจากสองว่าหนูไม่สบาย หายดีหรือยัง?” เสียงผู้เป็นแม่เอ่ยถาม หลังจากที่เห็นหญิงสาวเดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าอ่อนเพลีย
“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ” หนึ่งตอบกลับ ก่อนจะเหลือบไปมองชายหนุ่มที่นั่งอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ในขณะที่ทุกคนกำลังจะทานอาหารเช้ากัน
“แต่สีหน้าดูเพลียๆ เหนื่อยๆ แม่ว่าพักอีกสักวันดีไหม?”
“นั่นสิพี่หนึ่ง พักอีกสักหน่อยดีไหม” สองพูดสมทบ พร้อมกับมองหน้าพี่สาวด้วยความเป็นห่วง
“พี่ยังไหว ไม่เป็นอะไรแล้ว”
“แต่สองเป็นห่วง กลัวว่าจะเป็นลมเป็นแล้งไปน่ะสิ”
“ไม่ต้องเป็นห่วง พี่ยังไหวจริงๆ” หนึ่งยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ถึงมันจะมีอาการเวียนหัวอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้มากมายเหมือนเมื่อวาน
“เดี๋ยวแม่ให้ตาเสือไปส่งที่ทำงาน หนูจะได้ไม่ต้องนั่งรถเมล์ไป”
“มะ…ไม่เป็นไรค่ะ” เธอรีบตอบปฏิเสธในทันที โดยไม่ทันได้สังเกตว่ามีสายตาคู่คมของเขาจ้องมองอยู่
“ไม่ต้องเกรงใจ ยังไงก็ต้องไปทางเดียวกันอยู่แ
