Nemesis (Taglish)

Chapter 5 (Promise)

3 days ago… somewhere in NCR

Tulog na tulog ang babae ng iwan niya sa kwarto. Mabilis siyang bumaba ng bahay at pumunta sa likod ng bakuran. He walked slowly, he walked like someone who had all the time in the world at huminto lang siya nang nasa tapat na siya ng bodega. Pinasok niya ang bodega at ini-lock ang pinto nito. 

Dire-diretso siyang pumunta sa dulong bahagi ng bodega at doon ay may kinapa siyang kung ano sa may pader at agad na umawang ang isang bahagi nito. The secret door had been opened. He entered it at bumaba siya sa hagdan patungo sa basement. 

Nasa huling baitang siya ng hagdan ng maamoy ang malansang singaw ng dugo. He walked at wala siyang pakialam sa kadiliman ng basement. Sanay na siya sa dilim as he remembered na dilim ang naging kakampi niya noon nang takot  na takot siya. Nang pakiramdam niya ay ang-iisa na lang siya.

He stopped when he saw the woman na umiiyak na nasa stretcher. He smiled. Malapit na niya maubos ang mga ito. May dahilan siya kung bakit siya pumapatay. The people he were killing ay mga miyembro ng isang sindikato na may kinalaman sa pagbebenta ng mga babae at bata. He was almost been a victim once, mabuti na lang at nakatakas siya.

“Parang awa mo na…” umiiyak na pakiusap ng babae. 

Natawa siya. Marunong ito humingi ng pakiusap pero nakalimutan nito kung ilang babae at bata ang napahamak dahil sa ginagawa nito at ng grupo, ang iba ay namatay pa. Ang mga batang ibinibenta ng mga ito ay kadalasang nagiging biktima ng mga pedophile, ang mga babae naman humahantong sa white slavery at ang ibang bata at babae ay inaalagaan para kapag malusog na ay pwede na ibenta ang mga vital organs. 

How he really despised them. He gets an anaesthesia at sinaksakan na ang babae sa likod. He will start his game. Ilang minuto lang at unti-unti na ang pagtalab ng anaesthesia rito. Tumutulo na ang luha nito sa takot. He then started to stitch the woman’s lips, then removed her nails. She turns bloody and he wants that. He wants more blood from those kinds of people.

He gets his tattoo machine at sinimulan na itong lagyan ng tattoo. This time, he put his code name on the woman’s forehead. He was so tired dahil wala siya halos naitulog dahil sa minamahal na kaulayaw niya sa magdamag. Tinatamad na minadali niya na ang pagpatay dito. He slit her neck and then poked her eyes while still the woman was breathing.

Satisfaction and tiredness succumbed to his senses. He turned his back from his victim’s body and stopped the video recorder. He will watch it later. Kailangan niya balikan ang kasama sa taas at baka magising ito na wala siya sa tabi.

Lumakad na siya pabalik sa bahay. Agad na pumasok at siniguradong nakakandado ang pinto bago niya inakyat ang hagdan. Nasa pangalawang palapag na siya ng mahinto siya dahil nakita niya ang larawan ng mga magulang. 

The bitterness he felt enveloped him and he dismissed it instantly. He doesn't need to be emotional. He should remember that all was in the past now at kahit ano pa ang gawin niya ay hindi na niya maibabalik pa ang mga magulang. Ang tanging magagawa na lang niya ay ang panagutin ang mga taong dahilan kung bakit siya naulila noon. Kailangan niya mapatay ang mga taong dahilan ng pagiging mahina niya dati. Babalikan niya rin ang mga iyon pagkatapos niya mapatay ang mga nakakadiring salot sa lipunan na naging dahilan ng pagkasira ng buhay ng marami.

Iniwan na niya ang larawan ng mga magulang at dumiretso na siya sa kwarto. Nakita niya ang magandang babae na natatakpan ng puting kumot ang hubad na katawan.

He smiled and pulled the white sheet para makita ang kahubaran nito. His d*ck instantly reacts as he sees her naked body.

He moved and started touching her nakedness. Pumaibabaw siya rito and he start fondling her beautiful breast. He sucked her n****e while his hand was playing with the other one. He felt that he awakened her and she gave him a sleepy smile and he kissed her mouth. He moved his hand and it went to the middle of her thighs. Napaliyad naman ito sa nararamdaman. When he felt that she was wet enough ay agad na niyang ipinasok ang p*gkalalaki rito. He heard her moan with pleasure.

He started moving in and out then when he felt he will c*m ay huminto siya sa paggalaw at ipinaibabaw ito sa kaniya. 

“I’m tired…” paimpit na sabi nito. 

“Ride me, please…” pakiusap naman niya.

She obliged and then moved slowly. After few movements ay napaungol ito ng malakas as she already c*m. She stopped moving but he didn’t. He pumped her while she was still above him. He pumped and pumped then he felt his own orgasm exploding. Ibinaon niya pa lalo ang sarili rito. Malakas na napaungol and she moved her body at lumipat sa gild niya while her head was pillowing his chest. He was touching her hair hanggang sa tuluyan na siya makatulog. 

******

NBI, Taft Avenue, Manila

“Sigurado po ba kayo na si Mandy ang narinig niyo?” Neo asked again for the nth time. 

Paulit-ulit na lang siya sa kakatanong sa mga magulang ni Mandy at paulit-ulit lang rin ang mga sagot ng mga ito. They were convinced na si Mandy ang naririnig nila mula sa strange call na natanggap.

“If si Mandy nga iyon ay hindi ba mas okay na malaman na hindi siya hawak ni Nemesis? Base sa sinasabi nila Dr. Ed ay tumatawa pa si Mandy. Baka naman may sinamahan lang ito na iba kaya ito nawala?”

“What about the CCTV footage?” tanong niya. “Kung si Mandy iyon ay bakit hindi pa siya bumabalik? Bakit nakita ang kotse niya sa Tarlac at vandalized ni Nemesis?”

“Hindi kaya--” Tyrone immediately cut his words. 

“Hindi kaya ano, Ron?” tanong niya sa kaibigan, “hindi kaya iniwan ako ni Mandy at ayaw na talaga magpakita sa akin? Iyon ba ang gusto mo sabihin?” 

Tyrone didn’t say any words after that. The bitterness in Neo’s voice ay ramdam na ramdam ng lahat.

“We told you that dahil alam namin na magagawa mong hanapin ang anak namin. We trust you, Neo. We trust you that you will bring her back to us,”  naiiyak naman na sabi ni Dra. Becca.

Neo went silent. Hindi na rin niya alam kung ano ang gustong isipin. Ang phone number na ginamit ng caller ay kanina pa kinokontak ng grupo ni Rodel pero paulit-ulit lang ang ‘out of coverage’ na sinasabi ng operator.  He felt damned. He felt being f*cked up.

Inisip ang sinabi ni Tyrone. He thought that too. Naisip niya na rin na baka naman ayaw na talaga sa kaniya ni Mandy at tumakas para tuluyan na siyang layuan. Na baka nagsawa na ito sa pambabalewala niya sa planong kasal nila.

How he missed her. Totoo na dahil sa binalita ng mga magulang ng kasintahan ay nagkaroon siya ng pag-asa. Hope rosed inside him na muling makakasama ito. He remembered the video he saw few days ago from the unknown sender na naghatid ng matinding kilabot sa puso niya.

He was lost after that, wala siyang ginawa kung hindi ang manalangin na sana ay okay lang si Mandy. Na sana ay hindi ito biktima ni Nemesis. Na kung si Nemesis talaga ang kumuha rito ay sana nakatakas ito mula sa baliw na iyon.

Ilang minuti pa silang nag-usap-usap hanggang sa magpaalam na ang mag-asawa na uuwi na. Inhatid niya pa ang mga ito hanggang sa parking area kung saan nag-aantay ang driver ng mag-asawa. Kaway na lang ang ibinigay niya sa mga ito kahit hindi sigurado kung nakatingin pa ba sa kaniya ang dalawang doktor habang papaalis na ang sasakyan. 

Lumakad na siya pabalik sa opisina at naabutan niya pa rin ang mga kasama na naghihintay sa kaniya.

“What are we going to do now?” tanong ni Tyrone sa kaniya.

“Our main problem is Nemesis and to stop him from his killing. Mandy was lost and we need to find her too. Kung masaya siya base sa narinig ng mga magulang niya ay may anggulo na hindi na siya hawak ni Nemesis. She will be out of the Nemesis’ case kung gano’n.”

“What if hindi naman pala si Mandy iyong narinig nila? What if kaboses lang at saktong nagkamali lang ang caller at natsambahan ang number ni Dra. Becca,” Tyrone opined.

“I already thought of that too. I will call to the NTC at baka makahingi tayo sa kanila ng kopya ng record nila sa call na iyon. I know Mandy’s voice at malalaman ko kung siya nga iyon o hindi.” 

******

20 years ago…

Nakatakas na sila ng Tito Miguel niya. Nasa Maynila na sila at may pinuntahan sila na magandang bahay. The woman who owned the house welcomed them and fed them. Ang pangalan ng babae ay Monina. Nalaman niya na dati itong kasintahan ng Tito Miguel niya.

They stay in Monina’s house for two weeks when his Tito Miguel told him na iiwan muna siya nito sa kaibigan. Ayaw niya magpaiwan pero wala siya magawa. Ang sabi ng tiyuhin niya ay kailangan nitong bumalik sa probinsya para malaman kung ano ang nangyari sa mga magulang niya. 

Nang marinig niya na ang mga magulang ang pupuntahan ng tiyuhin ay pumayag na siya. He missed them and he wanted to be with them. Totoo na inaaruga siya ng tiyuhin niya pero kailangan niya pa rin ang mga magulang. 

“Buhay pa ba sila?” tanong niya sa tiyuhin, he tried very hard para hindi maiyak sa sariling tanong.

Hindi ito agad nakaimik at tinitigan lang siya ng may katagalan. Napabuntong-hininga bago muling nagsalita. 

“Malalaman natin kapag nakauwi na ako,” malungkot na sabi nito, “babalik ako agad. Pangako.” 

Kahit bata pa lang siya ay ramdam niya na nag-aalanganin ang tiyuhin niyang sumagot kung buhay pa ba ang mga magulang niya o hindi na. Kahit naman siya ay iniisip na wala na ang mga magulang pero ayaw niya mawalan ng pag-asa. Baka naman buhay pa ang mga ito at hinihintay na lang na makauwi sila.

Kinabukasan ay iniwan siya ni Miguel kay Monina. Inabot ng isang linggo at hindi ito bumalik. Mabait naman si Monina sa kaniya pero nagsimula ang kalbaryo niya nang iwan siya nito sa isang kakilala. Pinapalayas na kasi ito sa tinitirhan dahil ilang buwan na itong walang bayad. Ang tiyuhin niya ay hindi na siya tuluyang binalikan at hindi na ito makontak ni Monina. Sa batang edad ay alam niya na abandonado na siya. Pinagkaitan na siya ng mundo. 

Iniwanan siya ni Monina sa dating pinagtatrabahuan nito, sa dating boss nito na mas kilala sa tawag na ‘mamasan’ at ang pinaka-negosyo ay ang pagbebenta ng mga babae. He was just a child then but he saw the immorality of the woman called mamasan. 

Hindi rin ito mabait sa kaniya but when he turned fourteen at unti-unti na nagbibinata ang katawan niya ay sinimulan na nito ang pagnasaan siya. Mamasan always touched him at naririnig niya na laging sinasabi nito sa mga kasama na ito ang unang makikinabang sa kaniya bago ipapasa sa mga parokyanang matatandang babae at mga bakla. Takot na takot siya rito. Takot na dahilan para tumakas siya sa impyernong lugar na iyon.