ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบหลอดน้ำผึ้งที่ถูกใช้ไปแล้วครึ่งหลอด ก่อนจะปิดฝา แล้วใช้อีกมือไปเปิดช่องทางแคบที่ชื้นแฉะ ท่ามกลางสายตาของร่างบางที่มองมาเงียบ ๆ อย่างรอคอยความสนุกที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า
“อ๊ะ” เสียงครางเบา ๆ ดังขึ้นทันที เมื่อติ่งสวาทของเธอสัมผัสกับของเหลวที่เริ่มเย็นเพราะอุณหภูมิห้อง ก่อนที่ของเหลวจะลามสัมผัสไปทั่วทั้งแคมนอกและผ่านเข้าไปในช่องแคบชื้นแฉะ “อื้ออออ”
ชานนท์บีบจนเกือบหมดหลอด ก่อนจะโยนทิ้งลงบนพื้น แล้วพิศดูของสงวนที่ตอนนี้ มีน้ำผึ้งสีอำพันเคลือบฉ่ำไปทั่วบริเวณ พาให้หัวใจชายหนุ่มโลดเต้นด้วยความตื่นเต้นที่ได้ลองทำกับแฟนสาว
“ขอฉันกิน น้ำ-ผึ้ง หน่อยนะ”
ถ้อยคำและน้ำหนักเสียงที่พาให้คนฟังไม่รู้ว่า น้ำผึ้งที่เขาเอ่ยหมายถึงน้ำหวานจากผึ้งที่บินได้หรือน้ำหวานจากผึ้งที่นอนแผ่หราให้เขาเชยชิมอยู่ตรงนี้ แต่ไม่ว่า จะเป็นผึ้งไหนก็ล้วนแต่สร้างความเสียวสะท้านให้เธอได้อยู่ดี
“อ๊ะ อ๊า~~ อื้อออออ” สายน้ำผึ้งลากเสียงครางยาวตามความรู้สึกที่ได้รับจากลิ้นของชายหนุ่ม ชานนท์ไม่เพียงตวัดลิ้นเลียรสน้ำผึ้งแท้ที่ฉาบทั่วของสงวน เขายังดูดดึงและเม้มเบา ๆ ไปทั่วแคมนอกและติ่งไตเล็ก สร้างความหฤหรรษ์ได้เป็นอย่างดี
แผล็บ แผล็บ แผล็บ
ยิ่งเขาได้ยินเสียงคราง เขาก็ยิ่งได้ใจและมั่นใจในฝีลิ้นของตัวเอง แม้สายน้ำผึ้งจะยกสะโพกกลมดิ้นหนีตามอารมณ์ เขาก็ตามติดเข้าไปพัวพัน เมื่อน้ำผึ้งที่ฉาบด้านนอกหมดเกลี้ยงแล้ว เขาจึงย้ายมาห่อลิ้นแทรกซอนเข้าไปในช่องทางแคบ ก่อนจะตวัดลิ้นควักเอาความหวานออกมาอย่างเพลิดเพลิน
เสียงครางผสานเสียงลิ้นกระทบน้ำดังกังวานไปทั่ว พาให้สองคนอารมณ์ยิ่งพุ่งสูง จนเมื่อน้ำผึ้งหมดเกลี้ยงจากเนินเนื้ออวบ เขาจึงยันกายขึ้นมาขยับให้ยอดเห็ดนิ่มจ่อไปที่โพรงสวาท ก่อนจะจ้วงแทงเข้าไปจนมิดลำในคราเดียว
ปัก!!!
“อึก!!” สองคนร้องครางแทบจะพร้อมกัน คนหนึ่งร้องเพราะความคับแน่นที่ตอดรัดเขาอยู่ ส่วนอีกคนเป็นเพราะความอวบใหญ่ที่แทรกกายเข้ามา
ชานนท์ระบายลมหายใจรดหน้าท้องที่แบนราบ ก่อนจะอ้าขาอีกฝ่ายออกกว้างกว่าเดิม เพื่อเริ่มต้นกิจกรรมเข้าจังหวะ เขาขยับตัวถอนแกนกายออกมา ก่อนจะเริ่มสวนแทงเข้าไปใหม่และเร่งรัวจังหวะเข้าออกอย่างไม่ให้คนใต้ร่างมีโอกาสพักหายใจ
ปัก!!! ปัก!!! ปัก!!!
“อึก อื้ออออ” สายน้ำผึ้งครางรับจังหวะที่กระแทกกระทั้นเข้ามาด้วยตัวที่สั่นคลอน เตียงหลังใหญ่ขยับตามจังหวะคนใช้งาน
แม้ว่าช่องทางภายในจะคับแคบและตอดรัดอย่างแนบแน่นแล้ว ชายหนุ่มยังไม่พอใจ เขาใช้อีกมือที่ว้างเว้นจากการตรึงขาเรียวมาลูบติ่งสวาทขึ้นลงเร็ว ๆ นั่นทำให้ผนังนิ่มข้างในตอดรัดเขาอย่างรัวเร็ว ส่วนคนที่นอนแผ่รับแรงกระแทกก็เสียวจนไม่มีที่ระบายจนต้องยกมือบางมาบีบอกอิ่มของตนเอง
ภาพที่เห็นพาให้อารมณ์ของคนกระทำยิ่งพุ่งแรง ด้วยหน้าคนรักที่หลับตา เม้มริมฝีปากแน่น พร้อมทั้งบีบหน้าอกอวบไม่หยุดมือ เห็ดยักษ์ของเขาจึงขยายตัวอย่างห้ามไม่ได้
“อ๊า~ มะ มันแน่น งื้อออ” สายน้ำผึ้งรู้สึกได้ทันทีถึงการขยายตัวของสิ่งที่อยู่ภายใน ก่อนจะเริ่มกระตุกกาย เพราะเส้นเลือดปูดโปนรอบตัวโคนเห็ดเสียดสีไปทั่ว พาให้อารมณ์กระเจิง เข้าใกล้สวรรค์ไปทุกที เช่นเดียวกับคนข้างบนที่เร่งจังหวะถี่ เพื่อให้ถึงฝั่งพร้อมกัน
ปัก!!! ปัก!!! ปัก!!!
“อึก อ๊า~~~~” สองเสียงประสานพร้อมกัน เมื่อปลดปล่อยความอิ่มเอมพรั่งพรูใส่กันและกันเสร็จเรียบร้อย ความอุ่นร้อนแล่นวาบไปทั่วท้องน้อย
“ฟู่~~” ชานนท์ระบายลมหายใจออกอย่างหนักหน่วง เพราะมีคนชวนออกกำลังกายแต่เช้า เขาจึงทิ้งตัวลงทับคนข้างล่าง โดยที่ยังไม่ถอดถอนตัวเองออกมา ปล่อยให้ค้างอยู่แบบนั้น รวมถึงน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมา
“ชอบไหม” อยู่ดี ๆ ชายหนุ่มก็ถามขึ้นมา
“ก็ดี” สายน้ำผึ้งตอบ
“งั้นอย่าไปแรด ไปอ่อยผู้ชายที่ไหนอีกก็แล้วกัน” ชานนท์สั่งเสียงดุ
“แกก็อย่าเผลอแล้วกัน” หญิงสาวตอบทีเล่นทีจริง พร้อมหัวเราะเสียงใส แต่อีกคนดันไม่สนุกด้วย เพราะความหึงมันเข้าตา ชานนท์จึงกระแทกช่วงล่างไปอีกทีเน้น ๆ
ปัก!!!
“อึก!!” สายน้ำผึ้งหน้าเหยเกทันที เมื่อรับแรงกระแทก
“ฉันสั่ง เข้าใจไหม” เมื่อความเงียบยังเป็นคำตอบ เขาจึงกระแทกสุดแรงอีกหน
ปัก!!!
“โอ้ย!!” หญิงสาวร้อง พลางลอบยิ้ม เธอแกล้งเงียบไปงั้นแหละ เพราะรู้ฤทธิ์ความขี้หึงของแฟนหนุ่มดี จะว่าเธอชอบให้เขาใช้ความรุนแรงก็คงต้องยอม เพราะเวลาที่ชายหนุ่มโมโหแล้วมาลงกับเธอในกิจกรรมเข้าจังหวะแบบนี้ มันถึงใจดี
“ยังไม่รับปากอีก”
ปัก!!!
“อ๊ะ!! เออ ๆ รู้แล้ว” ก่อนที่จะทำให้เขาโมโหจริงขึ้นมา เธอจึงรับปากส่ง ๆ ไป
“ก็แค่นี้” ชานนท์พึมพำ ก่อนจะอ้าปากงับเม็ดทับทิมบนอกอย่างลงโทษอีกดอก “แล้วลืมพี่เอได้ยัง”
ร่างสูงถามในสิ่งที่ยังคาใจอยู่เสมอ จากเมื่อวานที่แฟนสาวยังคงละเมอถึงแฟนเก่า มันยังคงรบกวนจิตใจเขาอยู่ลึก ๆ และสายน้ำผึ้งเองก็สัมผัสได้ เธอจึงประคองหน้าแฟนคนปัจจุบันขึ้นมาให้สบตากัน
“ถ้ารู้ว่าแกใหญ่แล้วก็เอามันขนาดนี้ ฉันลืมพี่เอไปได้ตั้งนานแล้ว”
........
“งุ้ยยยย ฉันว่าแล้ว ว่า ไอ้นนท์มันชอบแก” เสียงหวานทักสายน้ำผึ้งที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือที่โต๊ะภายในโรงอาหาร
“เออ รู้แล้ว แกจะขยี้ฉันอีกนานไหม” สายน้ำผึ้งตอบรับเพื่อนสาวที่เดินมาหย่อนตัวลงนั่งตรงข้าม “ที่บ้านไม่เครื่องซักผ้าหรือไง ขยี้จัง”
“ฮ่า ฮ่า ก็แกไม่เชื่อฉันนี่หว่า” น้ำหวานตอบพร้อมรอยยิ้ม “ว่าแต่ แฟนแกไปไหนแล้วล่ะ ปกติตามติดอย่างกับตังเม”
“ไปซื้อน้ำมาให้อยู่” สายน้ำผึ้งตอบ ก่อนจะเห็นร่างสูงคุ้นตาเดินมาพร้อมน้ำ 2 แก้ว “นั่นไง มาแล้ว”
“อ้าว หวาน เรียนเสร็จแล้วเหรอ” ชานนท์ถาม ขณะที่ส่งแก้วน้ำให้แฟนสาว และเสียสละแก้วตัวเองให้เพื่อนอีกคน
“ไม่เป็นไร นนท์ กินไปเถอะ” น้ำหวานดันแก้วคืนชายหนุ่ม “เดี๋ยวเราจะไปทำงานพิเศษแล้วน่ะ”
“ที่คาเฟ่หลังมหาลัยอ่ะนะ” สายน้ำผึ้งทวนความจำ
“คาเฟ่ที่ให้สาว ๆ ใส่ชุดเมดอ่ะนะ” ชานนท์ถามด้วยนัยน์ตาลุกวาว พาให้แฟนสาวมองค้อนอย่างหมั่นไส้
“นั่นแหละ แต่เป็นคาเฟ่จริง ๆ ไม่มีอะไรแอบแฝง เพราะพี่บอลรับรองเถอะ ฉันถึงได้กล้าไปทำหรอก”
“ไม่มีร้านอื่นไปทำแล้วเหรอ แก” สายน้ำผึ้งถาม พลางดูดน้ำจากหลอด “แกอ่ะ หุ่นเอ็กซ์กว่าฉันอีก ระวังเถอะ จะโดนแตะอั๋งไม่เว้นวัน”
น้ำหวานเป็นสาวสวย ดีกรีดาวของคณะ ด้วยร่างระหงเหมือนนางแบบ แถมสัดส่วนก็อวบอิ่ม เต็มไม้เต็มมือ ล่อตาล่อใจชายหนุ่มทุกวัย แล้วถ้ายิ่งไปใส่ชุดเมด เป็นสาวใช้ญี่ปุ่นใส่เสื้อคอกว้านลึก กระโปรงสั้น ๆ
รอดได้ก็เก่ง...
“ไม่มีอะไรหรอก แก” น้ำหวานปลอบเพื่อน “พี่เคน เจ้าของร้านน่ะ เป็นพี่คนสนิทของพี่บอล เขาจะช่วยดูแลให้ แถมให้ฉันอยู่ช่วงมืด ๆ ที่ร้านจะปิด ลูกค้าจะได้น้อย ๆ ”
“ถ้าเป็นคนรู้จักกับพี่บอลก็น่าจะโอเคมั้ง” สายน้ำผึ้งค่อยสบายใจหน่อย เพราะเจ้าของร้านเป็นคนรู้จักของพี่บอล แฟนหนุ่มรุ่นพี่ของเพื่อนสนิท
“แก พี่บอลมารับไปส่งพอดี ฉันไปก่อนนะ” น้ำหวานมองเห็นแฟนหนุ่มขับรถมาจอดที่หน้าโรงอาหารพอดิบพอดี จึงโบกมือลาเพื่อนสนิท แล้ววิ่งไปขึ้นรถทันที
“ผึ้ง” ชานนท์เรียกเสียงต่ำ
“ว่าไง” หญิงสาวหันไปถาม
“เราไปอุดหนุนร้านพี่เคนอะไรนั่นหน่อยไหม”
“...” สายน้ำผึ้งมองตอบอย่างรู้ใจคนตรงหน้า ก็แค่อยากไปดูสาว ๆ ในชุดเมดเท่านั้นแหละ “ถ้าฉันจะบอกแกว่า ฉันมีชุดเมดอยู่ที่ห้อง แกจะว่าไง”
ชานนท์ไม่ตอบอะไร เพียงแต่รวบข้าวของที่วางอยู่บนโต๊ะยัดใส่กระเป๋า แล้วจับมือแฟนสาวให้ลุกขึ้นเดินออกมา พร้อมพูดเสียงกระเส่า “แก กลับบ้านกัน”