“ได้ยินว่าคนผู้นั้นไม่ค่อยปรากฏตัวให้ผู้ใดเห็นบ่อยนัก แต่ก็มีบางครั้งที่ลอบออกมาหาความสำราญ ระยะนี้เห็นว่าชอบมาที่หอเรือนจันทราบ่อยครั้ง คงจะติดใจนางคณิกาที่นั่น”
ซือหยวนพยักหน้า ครางออกมาแผ่วเบา “ไม่น่าเชื่อว่าคนเช่นนั้นจะชื่นชอบสตรีไร้ศักดิ์อย่างนี้ แต่ก็เอาเถอะ ไว้ข้าจะลองไปดูให้”
คำพูดนั้นทำเอาจางอี้ซวนต้องโพล่งขึ้น “ใครว่าข้าจะให้เจ้าไปแต่ผู้เดียว”
แล้วก็เป็นซือหยวนที่ขมวดคิ้ว “อย่าบอกนะว่าท่านเองก็จะไปด้วย”
ย่อมแน่ล่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ หากเขาไม่ไป แล้วผู้ใดจะไป
ไม่พูด ซือหยวนก็รู้คำตอบ พลันเขาก็รีบส่ายหน้า
“พี่สาม ท่านจะไปที่หอเรือนจันทราไม่ได้”
“ทำไมจะไม่ได้”
“ก็...” ซือหยวนว่าค้าง ปรายสายตามองพี่สามของตนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า “ท่านเป็นสตรีแล้ว จะไปเยือนหอคณิกาได้อย่างไร มิหนำซ้ำยังเป็นสตรีที่แต่งงานแล้วอีก ยิ่งไปไม่ได้ใหญ่”
จางอี้ซวนหัวเสียนัก เขาก็แค่ปลอมตัวเป็นส
