"ฉันชอบใบข้าว"
อคิระพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สีหน้าและแววตาไม่มีวี่แววว่าจะเป็นการล้อเล่นแม้แต่น้อย ดวงตาของเขามองตรงไปทางเจสันเพื่อเป็นการแสดงความยืนยันว่าเขาพูดความจริง แต่สิ่งที่แสดงอยู่ตรงหน้าทำให้ใจสั่นที่พยายามกดอารมณ์โกรธไว้ภายในถึงกับกัดฟันกรอด
"แกว่าไงนะ"
เจสันเอ่ยถามอคิระออกไปพร้อมกับจ้องไปที่อคิระนิ่งงัน เขาหวังว่าคนตรงหน้าจะพูดออกมาว่าเจ้าตัวนั้นล้อเล่น แต่ก็ดูเหมือนอคิระจะไม่มีทีท่าว่าล้อเล่นเลยสักนิด
"ฉันบอกว่าฉันชอบใบข้าว"
ปั้ง!
อคิระพูดย้ำอีกครั้ง ทันใดนั้นเองเสียงโต๊ะไม้หรูที่ถูกใช้เป็นโต๊ะทำงานก็ดังขึ้นตามแรงอารมณ์ของเจสันที่พุ่งสูง ตอนนี้เจสันนั้นไม่สะกดกั้นอารมณ์อีกต่อไปแล้ว เขาใช้มือกำหมัดแน่นแล้วทุบโต๊ะออกไปเต็มแรงจนตอนนี้ความรู้สึกที่แล่นเข้ามานั้นปวดหนึบชัดเจน แล้วมันก็คงจะเกิดเป็นรอยช้ำในอีกไม่ช้า
"ใบข้าวเป็นของฉัน แกไม่มีสิทธิ์!!"
เจสันประกาศกร้าวออกม
