ร่างสูงสง่าของคลินท์ตัน พิงหลังไปกับผนังของตึกเก่า มือเรียวยาวราวกับอิสตรีข้างหนึ่ง คีบปลายบุหรี่นอกเอาไว้ หลังจากปล่อยให้ตัวเองดื่มด่ำกับสารนิโคตินที่อยู่ในนั้น เปลือกตาคมปิดสนิท เฝ้ารอหนอนสอดรู้สอดเห็นด้วยความใจเย็น แตกต่างจากทุกครั้งที่ร่างสูง..มักจะลงสนามเพื่อ ‘ออกล่า’ ด้วยตัวเอง!!
ตึกๆ~~ เสียงจังหวะเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ดึงความสนใจจากเจ้าของร่างสูงสง่าร้อยเก้าสิบเซนติเมตร ให้เปิดเปลือกตาคมขึ้นอย่างช้าๆ ริมฝีปากสีไวน์ก่ำพ่นควันบุหรี่สีเทาขึ้นสู่บรรยากาศ พร้อมกับเลื่อนสายตาสีเขาเยือกเย็นมองคนของตัวเอง..ที่เดินกลับมา..ตัวเปล่า..
“ขอโทษครับนาย…หาเธอไม่เจอครับ” ดันเคค้อมศีรษะลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยรายงานเกี่ยวกับ ‘หนอน’ที่คลินท์ตันต้องการ และแน่นอนว่าสิ่งที่เขารายงานจะต้องทำให้ร่างสูงสง่าตรงหน้าหงุดหงิดมากเอาการ.. เพราะเขา..ไม่เคยทำงานพลาดแม้แต่ครั้งเดียว..แต่คืนนี้มือขวาคนสนิทข้างกายคนตรง
