****ถังหูลู่หอบหายใจถี่ กัดริมฝีปากแน่น ความเจ็บแสบทำให้เธอได้สติขึ้นมา แต่ในขณะเดียวกัน มันกลับทำให้ร่างกายของเธอสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้นอย่างน่าประหลาด
‘เฮียหยิง…ตบเรา…เขาตบหน้าเราโดยที่ไม่พูดอะไรก่อนเลยด้วยซ้ำ...’
เธอไม่แน่ใจว่าควรตกใจ กลัว หรือว่าต้องการมันมากขึ้นกว่าเดิมกันแน่...
‘แต่ก็...รู้สึกดียังไงไม่รู้?’
ดวงตาของหยวนยิงจ้องมองเธอราวกับกำลังท้าทาย “เป็นอะไรไป? หืม...หรือหนูอยากให้เฮียทำมากกว่านี้อีก?” เสียงทุ้มต่ำกระซิบถาม
หัวใจของเธอกระตุกวูบ เธอกำลังจะบอกปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับทรยศโดยการที่มุมปากค่อย ๆ ยกสูงขึ้นอย่างช้า ๆ และไม่มีทีท่าว่าจะต่อต้านหรือปฏิเสธใดใด
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่เธออาจไม่มีวันหันหลังกลับได้อีกต่อไป…
ถังหูลู่หอบหายใจแรง ใบหน้าแดงก่ำราวกับกลีบกุหลาบต้องไอแดด ดวงตาที่เคยใสกระจ่างบัดนี้พร่าเลือนด้วยแรงอารมณ์ เธอกะพริบตาช้า ๆ มองหยวนยิงด้วยแวว
