Zoey's PoV:
Mabilis na nagmaneho ako papunta sa bahay ni Dad. Abot-abot na kaba ang nararamdaman ko ngayon. I'm really nervous. Minsan nya lang ako gustong kausapin, and worse, it's something that I should be ready for.
I heaved a sigh. Sana naman ay makayanan ko ang gusto nyang sabihin. Today's too much. Ayoko nang madagdagan pa ang iisipin ko. Tama na munang si Samantha lang.
God knows how much I love her. How I wish that this day is just a dream. My heart's keeps on hurting whenever I'm thinking of her.
Ilang minuto lang ang nakalipas at narito na rin ako. Nakasunod lang sa likuran ko si Francine kaya halos magkasabay lang kaming dumating dito sa bahay ni Dad.
"Hey, don't worry. It's gonna be fine, Zoey. I'm here." She said. Mukhang naramdaman nya ata na kinakabahan ako.
I sm
