Crook the Homophobic

Chapter 7: Errands and Conditions

Samantha's PoV:

I've been quite busy for the past few days dahil inaasikaso ko ang napakarami kong business. I made sure na walang problem akong maeencounter. At kung meron man, I quickly eliminate it.

And oh that means, hindi ko na uli nakasagupa or nameet ang mahaderang babaeng 'yun. Pero that doesn't mean na nakalimutan ko na agad ang ginawa nya. Duh.

And of course, that so called kiss though.

I gritted my teeth. I already made up my mind. Alam ko na kung bakit ko 'yun ginawa. Probably, ginamitan nya ako ng kanyang witch side at hinypnotize ako. I'm not gonna let that pass. Argh.

Actually, gumagawa na nga ako ng plano. Gusto kong mapasunod ko sya. 'Yung tipong luluhod sya sa harapan ko at magmamakaawang patawarin ko na sya.

I devilishly laughed because of my plan. Ang galing-galing ko talaga kahit kelan.

Abala ako ngayon sa pagbabasa ng mga proposal nang biglang tumunog ang aking cellphone. May nagtext.

From: Dad

Samantha come here as soon as possible. May kailangan tayong pag-usapan.

Napakunot-noo naman ako dahil doon. What's wrong with Dad? Ganon ba ka-urgent yung sasabihin nya? Oh well, makapunta na nga.

Hindi ko maiwasang kabahan. f**k. Why do I have these feelings na hindi maganda? Baka nag-ooverthink lang ako.

I quickly arranged my things. After that ay mabilis na umalis ako sa aking office. Katulad ng dati, binabati pa rin ako ng mga employee na aking nakakasalubong.

Sumakay ako sa aking sasakyan at nagsimulang magmaneho papunta sa house. Nandoon kasi ngayon si Dad.

Minutes later, I already arrived in my destination.

"Good day po, Ma'am Samantha. Inaantay na po kayo ni Sir sa library." Manang said nang makarating ako sa bahay. Mas lalo akong nagtaka. Hayst. Ganon ba talaga kaimportante ang sasabihin nya?

Hindi na ako nag-abalang kumatok pa. Why would I in the first place? Tss. Ganyan talaga pumasok ang mga mahaganda. I opened the door revealing my Dad. He's sitting habang magkasaklop ang kanyang dalawang kamay.

I closed the door at nagsimulang naglakad papalapit sa kanya.

"Dad, what's the matter at pinatawag nyo ako ngayon rito?" Tanong ko. Let's get it fast.

Nanatiling seryoso ang kanyang expression. Hindi rin natatanggal sa akin ang kanyang mata. He's staring at me intently kung kaya't hindi ko maiwasang kabahan. Ugh!

"Are you aware on what you did, Samantha?" Walang emosyon nitong turan sa akin.

I stopped in my track. f**k. What is it? Wala akong matandaan kung ano bang ginawa kong mali.

"Ano ba 'yun, Dad?" I said at pilit pang tumawa to ease the nervousness that I'm feeling right now.

Itinaas nya ang kanyang hawak na cellphone at ipinakita ito sa akin. "Play the video at nang magka-idea ka."

Kahit nagdadalawang-isip, dahan-dahan kong kinuha ang kanyang cellphone. Pinindot ko ang play ng video.

And s**t! Halos manlamig bigla ang aking buong katawan nang mapagtanto kung ano 'yun.

It's the video of me and that dumb girl, Zoey!

Ito 'yung time na nabangga nya ako sa bar. Kitang-kita kung gaano ko sya kalakas na sinampal. Ang lakas ng tunog eh. Well, she deserved it anyway.

And wow, I thought 'yun lang pero meron pa palang isa. It's the time na nasa hallway kaming dalawa. Again, I slapped her really hard. It's like I'm assaulting her.

But may napagtanto ako, gosh. Ang ganda ko pa rin talaga kahit galit. I'm sizzling hot.

Ibinigay ko ang phone kay Dad. He's lips is in a straight line na para bang nagtitimpi sya.

I heard he heaved a deep sigh. "You know, okay naman ako sa pagbababar at ang bitchy attitude mo, Samantha. It's your life at malaki ka naman na."

"Pero come to think of it, paano na lang kung kumalat ang video na 'yan?" He added. And that caught my attention. Anong ibig sabihin nya roon?

"Dad, what do you mean?" Naguguluhan kong tanong sa kanya.

"Sinend lang sa akin 'yan ng isang unknown number." He said. I gritted my teeth. Napakuyom ang aking kamao. f**k. I'm gonna find whoever that jerk is! Ang lakas ng loob nya ha.

He started to massage his temple. "Mag-iisip ang mga tao na you're really a heartless woman. Na may physical a***e na nagaganap sa school at mismong President pa ang gumagawa non sa University."

"Malalagay sa alanganin ang business natin, Samantha." May point nga si Dad. But still, hindi namin kailangang magpaapekto roon.

"Dad, stable naman ang lahat ng business natin. Kayang-kaya ko na silang ihandle lahat." I reasoned out. Duh. Ako lang 'to noh.

Saglit na katahimikan ang namayani sa aming dalawa. I'm waiting for his response.

"Okay, papayag na akong ilipat sa pangalan mo ang lahat-lahat ng negosyo at ari-arian natin." Saad nya.

Parang nagliwag ang lahat ng nasa paligid ko. Palihim na nagdiwang ang buong kalooban ko. It's like a music to my ears. Finally! Mapapasa-akin din ang lahat.

"Pero.." He said suddenly. Aish. Meron pa pala. "Gusto kong magkaroon ka na ng partner sa life. Present that person to me. And this time, gusto kong sigurado ka na sa taong 'yun."

Mabilis na tumayo ako mula sa aking pinagkakaupuan. I'm mad. Nakakainis.

"But Dad, I'm a strong independent woman. Kaya kong gawin 'yun ng walang kasama." Bakit ganon pa ang naisip nyang kondisyon? I hate that. Ayokong magkaroon ng partner.

"Sweetheart, you're already 33. Wala na ang edad mo sa kalendaryo. Gusto kong settle na ang lovelife mo."

I frowned because of that. Aish. Porket wala na sa kalendaryo, dapat maayos na ang lovelife? Hindi ba pwedeng i-enjoy ko lang yung life ko? Masaya na akong mag-isa lang. I don't need someone.

But still, naiintindihan ko rin naman ang point ni Dad.

"Think about my offer. And oh, gumawa ka na rin ng solution if ever na maleak ang video na 'yun." Napatango-tango na lang ako bilang sagot. After that, I bidded my goodbye to him.

Napapikit ako nang mariin. Mukhang wala na akong magagawa para mabago ko ang gusto ni Dad. Damn it. Nakakaasar.

My breath's getting fast. I'm also trembling in so much anger. Naiinis ako. Nag-iinit ang ulo ko. Parang gusto kong manapak ng tao.

I called my secretary. "Meet me in my University's office."

I quickly made my way towards the University. Taas-noong naglakad ako papunta sa aking opisina. May mangilan-ngilan akong nakikitang students at teachers sa hallway.

After that, chineck ko ang CCTV at halos mapamura ako nang makitang kuhang-kuha nga ang sagupaan namin ng babaeng 'yun. Argh! I quickly deleted the footage para hindi na madagdagan ang problema ko.

Of course, dinelete ko na rin yung time na pasimpleng hinalikan ko si Zoey. Okay fine, sinend ko muna 'yung copy sa akin.

"What is it, Madam?" Humahangos na saad ng Secretary ko na ngayon ay narito na sa loob.

"Gusto kong hanapin mo kung sino mang nakapagvideo sa akin sa bar. Pati na rin dito sa hallway. I want you to find whoever that jerk is!" I exclaimed and slammed my table.

"Dahil sa taong 'yun mapupurnada ang lahat! Pati na rin ang pagpasa sa akin ng ownership. Argh! Bakit ba kasi gusto ni Dad na magkaroon na ako ng partner?" Nanggagaliti kong turan sa kawalan. I want to go to the gym now. Gusto kong manuntok.

"Isa pa ang Zoey na 'yan. Argh!" Patong-patong na ang problema ko. Ugh!

Suddenly, my secretary faked a cough. Napakunot-noo naman ako. Akala ko umalis na ang isang 'to

"Ma'am, why don't you use that girl named Zoey po? You know, it's a win-win situation." My eyes widen in shock. Wow. Hindi ko man lang naisip iyon. It's like hitting two birds in just 1 stone.

"Good idea, Miss Secretary. Now, I want you to call Miss Moretti. Papuntahin mo sya agad dito." Utos ko. She nodded her head at umalis na.

I smirked. Marami ng plano ang nagsisimulang mabuo sa isipan ko. Pwedeng-pwede ko na syang pahirapan. Pwede ko rin syang itorture.

Minutes later, narinig kong may kumatok. Mabilis na napaayos ako ng upo. I looked at myself on the mirror para malaman kung maganda ba ako.

Ugh! Why did I do that in the first place? Bakit parang nagpapa-impress ako sa kanya ha?

The door opened revealing Zoey. At nakasimangot sya. "Ano pong kailangan nyo, Madam President?"

"I want you." Seryoso kong saad. I saw how her eyes widen in shock. Para bang nawalan sya ng lakas at bigla na lang napaupo sa couch.

"W-What? Pero hindi kita type, Samantha..." She said.

Matalim na napairap ako sa kawalan. Aba't! Ang lakas ng loob nya huh. Tsk. She should be thankful dahil ang ganda ng pagkakasabi nya ng pangalan ko.

"Wag ka ngang assuming. Hindi rin kita type. Straight ako. Gusto ko ng hotdog. 'Yung mahaba pa nga." Nakataas-kilay kong turan sa kanya at nagcross-arms pa.

Nakita ko kung paano namula bigla ang kanyang mukha. What's wrong with this girl?

I heaved a sigh. "I want you to be my partner. Of course, kunwari lang." Pagkakaclarify ko.

"Ayoko. Sorry na lang pero hindi ako tumatanggap ng ganyang offer." I bit my lips because of her answer. Hindi ko 'yun nagustuhan at sobrang hindi ko 'yun ineexpect.

"No! You'll be my partner in life and that's final." Maawtoridad kong turan sa kanya. I'm using my power right now.

I can feel that she's taken aback. "A-Ayoko nga. Wag kang makulit, Samantha. Atsaka, may someone na ako noh."

Bigla akong natawa. Alam kong naguguluhan sya sa inaakto ko.

"Then break-up with that guy. Easy. Ako pa talaga ang aayawan mo? Sa ganda kong 'to? Panalong-panalo ka na. Pero gusto ko, ako lang at wala ng iba pa." Madiin kong saad.

Parang nandilim bigla ang aking paningin. There's no way in hell na papayag akong may kahati.

"S-Samantha, ayaw ko nga. Baka bugbugin mo lang ako kapag pumayag ako sa partner thingy na 'yan." I can feel the hint of nervousness on her tone. She's affected.

Itinaas ko ang aking kamao. "Talagang dadapo 'to sayo kapag nagpumilit ka pang humindi sa offer ko."

Isang malalim na buntong-hininga ang aking ginawa. I guess, I should do the other way around.

Kung ayaw madaan sa santong dasalan, edi idaan sa santong paspasan. Tignan ko lang kung hindi pa sya pumayag sa gusto ko.