ผมมองหน้าไวท์ที่ดวงตาทอสีแดงฉานอย่างน่ากลัว มีหวังซาโตชิต้องตายแน่ๆถ้าไวท์เข้าไปจัดการตอนนี้ นี่ก็เดินมาพร้อมเลือดล่ะ
**" ไวท์...! "**
**" อะไร!! "**
**" ไม่ดีนะที่ขึ้นเสียงกับพี่แบบนี้! "**
ผมตอบกลับ ส่งสายตาสีเดียวกับไวท์ ไวท์จึงสงบลงแล้วเดินมานั่งกอดผม
**" ซาโตชิดื้อง่ะ! "**
**" อืม... เค้าเป็นเด็กนะ แค่นั้นเค้าก็แย่แล้ว "**
**" นี่แบล๊คห่วงมันหรอ มันเป็นแค่สัตว์เลี้ยงนะ!!! "**
ไวท์ลุกขึ้นโวยวายเสียงดังลั่นบ้าน ก็จริงผมเป็นห่วงเค้า แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นห่วงเหมือนกัน ผมเดินไปหาไวท์แล้วอุ้มเค้าเข้าห้อง ต้องทำให้อารมณ์เย็นซักหน่อย.....
*ริมฝีปากปีศาจสองตน*
*แนบชิดจนไม่มีอากาศ*
*แบล๊คกระชากเสื้อไวท์จนขาด*
*เหมือนกระดาษแผ่นบางเท่านั้น*
*สองกายกอดเกี่ยวเร้าโลมกัน*
*แบล๊คเริ่มดันท่อนเนื้อใส่น้อง*
*ไวท์เสียวสะท้านครางหวานเสียงก้อง*
*แล้วร่ำร้อง
