CHAPTER 19 (1)

1113 คำ

Nasa kusina sina Maro at Neo. Nakaupo si Neo habang tinitingnan niya ang mga nakahaing pagkain sa mesa. Nang makuha ni Maro ang dalawang plato at mga kubyertos ay lumapit na muli ito sa mesa. Inilagay ang isang plato sa harapan ni Neo habang sa pwesto naman niya ang isa. Nilagay niya sa ibabaw ng kanilang mga plato ang mga kubyertos. Napapangiti naman si Neo habang nakatingin kay Maro. Tiningnan ni Maro si Neo. Kumunot ang noo nito. “Bakit ka nangingiti diyan?” nagtatakang tanong ni Maro. Kumibit-balikat si Neo. “Natutuwa lang ako.” “At bakit naman?” tanong ni Maro. Mas lalong napangiti si Neo. “Kasi okay na ulit tayo.” Napangiti naman si Maro. Siya rin naman ay natutuwa na okay na sila ni Neo. “Teka lang at kukuha lang ako ng mga baso,” paalam ni Maro. Tumango-tango na lamang

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม