CHAPTER 17 (1)

1655 คำ

Papunta si Neo sa kusina. Nakasabit sa isa niyang balikat ang twalya na gagamitin niya pagkatapos maligo. Sa pagpasok ni Neo sa kusina, tumigil muna siya sa paglalakad at napatingin kay Maro na naghuhugas ng pinagkainan nila. Napangiti ito saka muling naglakad palapit dito. Tumayo si Neo sa tabi ni Maro. Nakaramdam naman si Maro na may nakatayo sa kanyang tabi kaya tumingin siya kay Neo. “Oh? Maliligo ka na?” tanong ni Maro. Tumango-tango si Neo. “Sigurado bang papasok ka na?” tanong ni Maro. Sinabi kasi sa kanya ni Neo na papasok na itong muli sa trabaho simula ngayong araw. “Pwede ka pa naman sigurong magpahinga muna ng ilang araw pa at ipagpaalam mo na lang,” dugtong pa ni Maro. “Hindi na, okay na rin naman ako,” sabi ni Neo. “Saka kailangan ko nang kumita,” sabi pa nito saka ngum

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม