Chapter 48: Maybe this time
Klaire's POV. "Anak, bumangon ka na dyan" Ugh. Pang apat na si mamang gumigising sakin. Nakakainis naman. "Ma! Puyat ako, Inaantok pa po ako" sabi ko tas dumapa. Unang gumising sakin si papa, tas si Carl, Tas si Bea tas ngayon naman si Mama. Please, let me sleep. "Ano ka ba, mamaya ka na matulog, Birthday mo ngayon" sabi nya. Birthday ko nga pala ngayon, Mas ayokong bumangon. 26th birthday ko na pala. 3 years na din syang wala. Tatlong beses nya ng na missed ang birthday ko. Ano ba yan. Itutulog ko na lang to, Iniisip ko na naman yung taong kinalimutan na ko. "Hayys, bahala ka dyan" lumabas na si Mama. Buti naman. Makatulog na nga ulit. Patulog na sana ulit ako ng *Pak* May humampas sa pwet ko, kaya napabangon agad ako. Nanlaki yung mata ko ng makita ko kung sino iyon. "Oh ano? P
- ผู้เขียน
