Widowed Rose

Chapter 17: Shopping Spree [3]

I have already watched them fight in China, so I have high expectations of these guys. I only started doubting them after makilala ko sila at makausap ng face to face.

It is a 4 versus 10 fight. Hmmn this is easy, I have seen situations much worst than this. Napapalibutan silang apat at mukang dehado pa sila dahil parang alanganin ang lagay ni Ace. 

Ang unang gumalaw si Blaire. Dahil mas matnagkad siya sa mga kalaban nila, nagmistulang tila naglalaro ng softball ito at ang bola ay ang mga ulo nila. Bilang lang ang mga hampas niya pero makikita mo talagang buong puwersa ang bawat hampas niya.

"Blaire stop, pre balak mo bang makapatay?!" Awat ni Bernard.

See? Maging ang mga kasama niya ay natatakot din sakanya dahil halatang hindi biro ang lakas na ginagamit niya. Lalo na't mukang matigas pa naman ang kahoy na hawak niya.

Nakinig naman si Blaire at binitawan ang hawak na pamalo. Sumunod din sila Ace, Miky at Bernard sakanya. Gaya ng mga kalaban, nakiharap sila ng walang kahit na hawak na sandata para maging patas.

Hays ang boring naman ng mga to. Nowadays, nasa vocabulary pa din ba ng mga gangsters ang 'fair' na salita? Like duh, engot nalang ang gagawa niyan. In this unfair world, it is better to always be the predator.

Ang style ni Blaire ay parang boxing type. Madali lang mabasa ang mga galaw niya dahil may pattern, hindi lang para saakin pero pati na din sa mga pipityuging kalaban niya. Ang malaking problema lang ay ang pambihirang lakas niya. I think he can break a rib kung isasagad niya ang bawat suntok niya.

Si Ace ay naman bihasa sa muay thai. Look at him flaunting his legs to all his opponents. Tumatalsik ang mga kalaban niya kahit nanghihina na siya.

Another, I didn't expect na magiging mahusay sa martial arts si Miky dahil he is more on cracking-coding and decoding works. Who would have thought na marunong ito sa judo, which suited him most dahil maganda ito pang dipensa. Lalo na hindi naman talaga siya dapat nakikipag bugbugan ng harapan gaya ngayon. Ngayon ko lang nalaman to dahil I didn't saw him back then sa underground arena.

At pang huli naman ay si Bernard na mukang black belter sa taekwondo. He had a close fight with Jacob, ang right-hand ko sa organization. Although natalo siya that time, alam kong if he had more experience I bet he would be on par with him.

Pero kahit ilang beses patumbahin ng Scorpion boys ang mga kaaway, para namang mga zombie ang mga kalaban nila. Patuloy pa din sa pagbangon at atake kahit na basag basag na ang mga kilay at bibig nila.

Nag e-enjoy ako sa pagnood ng mga nasa harapan ko ng maramdaman ko paggalaw ng kamay sa hita ko papataas ng papataas. 

"At talagang may gana ka pa talagang mang manyak kahit na may tagas na ang ulo mo." Tumitig ako sa mata ng lalaking kanina ay walang malay. Argh I had enough sa mga manyak kaninang umaga tapos ngayon dadagdag pa to.

"Hindi ka matutulungan ng mga yan eh, at tyaka hindi na din nila mapapansin kung may gagawin ako sayo. Hindi nila basta basta matatalo ang mga bata ko. Isa pa, ikaw na din nagsabi miss na hindi mo sila kilala, so bakit ka nila tutulungan?" Inamoy niya ang dibdib ko kung saan siya nakasubsob.

"Pinainom mo sila ng gamot no? It seems like your people doesn't feel pain." I asked calmly kahit na umabot na ang kamay siya sa maselang bahagi ng katawan ko.

Maraming mas malalang nayari saakin kesa dito. Compared to those, this is nothing. Also, I'm not a virgin anyway so I think there's nothing to lose.

"Dahil mabait ka, sasabihin mo sayo." Tuamama sa muka ko ang mabaho niyang hininga. Naghalong bad breath, sigarilyo at alak.

"Kung hindi ka papalag bibigyan kita ng premyo." Tumayo na siya at hindila ako sa braso papalayo sa lugar. At gaya nga ng sabi niya, hindi nga kami napansin nila Blaire na nakaalis na pala kami sa lugar.

"So? Anong ginamit niyo pills, inhalants, injectibles?" I am very curious right now dahil kung aalahanin ko ang mga nakita ko kanina, ilang beses hinataw ni Blaire ang ulo nila gamit ang kahoy pero nakakatayo pa din sila ng parang wala lang nangyari.

If the drug that they used proved not to be harmful sa katawan, this would be a very good thing to use during assassinations.

Wait, why am I even thinking about assassinations? 

What the heck Nicky akala ko ba gusto mo ang maging normal?

Ahhh, maybe it's just my curiosity. Right, curious lang ako, wala itong kinalaman sa assassionations or anything.

"Bagong luto to galing sa pagawaan. Under trials ito pero makikita mo naman, ang ganda ng epekto." Ipinakita niya saakin ang isang pulang tableta. 

I was about to pick it up mula sa palad niya ng bigla niya itong ilayo saakin.

"Epp, hindi to libre miss. May malapit na hotel dito baka gusto mong magpalipas ng gabi doon. Madilim na kasi ang paligid at mukang matatagalan pa ang mga kasama natin. Bakit hindi muna tayo magpahinga doon?" Makahulugan niya akong tinignan.

Ngumiti ako sakanya at hinawakan ang kamay niyang may hawak sa pill. "Kung sasabihin mo saakin kung sino ang supplier mo nito, hindi lang tayo magpapahinga sa hotel na sinasabi mo ng gabi. Kung gusto mo pa ay gawin natin panghabang buhay."

Bakas sa muka niya ang kamanyakan niya. Kulang nalang ay ang maglaway siya para totally ay literal na maging ulol na aso ito.

Agad siyang nagpatango tango at inilabas ang smartphone niya. Nagkalkal siya ng kung anu-ano sa folders ng phone niya bago nito mahanap ang kung ano pang kinakalkal niya.

"Eto, eto siya yung bagong dating. Tinatawag siyang Widowed Rose nung mga kasama sa triad ang mga miyembro ng mga gang sa lugar." Ipinakita niya saakin ang picture ng babaeng naka suot ng itim na belo.

Hmm... it's the fake Widowed Rose again. Anong pakay niya, bakit niya ako ginagawa? Para ba siraan ako? Dumahan ang pangalan ko? O kaya para igawan ako ng koleksyon ng mga kaaway sa bansa? Kung ano man yun, good luck sakanya dahil nakuha na nya ang atensyon ko.

Kailangan ko siyang iligpit bago pa niya tuluyang masiraan ako. Hindi naman sa maarte ako at sesitive pag dating sa reputasyon ko, ang inaalala ko ay ang mga kasama ko sa organisasyon. Kund hindi ako mahahanap ng mga kalaban ko, malamang ay sila ang susuniod nilang puntirya.

Muli kong tinignan ang picture at kinabisado ang lahat ng kakailanganin. Di tulad ng saakin na natakpan ang buong ulo hanggang balikat, ang babaeng tinatawag nilang Widowed Rose ay nakahawi ang belo at kita ang muka.

"Hep, hep, hep miss parang mas magandang sa loob nalang tayo ng kwarto mag usap malamig na sa labas eh." Umakbay siya saakin at inakay papalayo sa mall.

"Last na tanong, anong totoong pangalan ng babaneg tinatawag mong Widowed Rose?" Matagal akong nag antay pero hindi siya sumagot saakin. Hmm sigurista.

"Hey, tell me her name." Ulit ko pero hindi siya sumagot.

Muli pa akong nag antay ng ilan pang minuto pero mukang wala talaga siyang balak na sumagot sa tanong ko. Hinayaan ko siyang dalhin ako sa madilim na eskinita.

"You don't know her name, do you?" Yumakap ako sakanya at bumulong. Mabilis akong gumalaw at ipinilipot ang mga hita ko sa leeg niya.

"Walang ka anong gagawin mo?"

Sinubukan niyang kuymawala at ihinapas hampas ako sa pader.

"Now tell me her name kung ayaw kong nilalangaw ka nalang na bangkay sa eskinitang ito bukas." Tumawa ako ng malakas at hindi nagpatalo sakanya, mas lalo kong hinigpitan ang kapit ko sakanya.

"Bitawan mo muna ako saka ko sasabihin sayo." 

"Hmm sasabihin mo o hindi?" Habang mahigpit ang pagkapulipot ng mga hita ko sa leet niya, niyakap ko ang ulo gamit ang dalawa kong kamay.

"Hahaha miss kung papatayin mo ako hindi ka ba natatakot na makulong? Sa tingin mo makakwala ang mga finger prints mo sa katawan ko?" Nakipagsabayan siya saakin ng tawa.

"Ever heard or the line dead men tell no tales? Okay since you chose to die in my hands let me tell you a secret." Sinuntok ko ng malakas ang lalamunan niya para matahimik ito at tumigil sa pagpalag.

"I have no fingerprints." 

Hindi ko man kita ang reaksyon niya, randam ko naman ang malalakas na kalabog ng puso niya.

"S-sino ka, sabi ko na eh hindi ka ordinaryong babae dahil kasama ka ng Scorpion gang." 

"Oh? Talaga ba, parang ikaw nga itong hindi naniwala sa kasama mo kanina eh." Muli kong sinuntok ang adams apple niya.

"Let me tell you another secret bago mo bisitahin si Satanas sa impyerno, itatak mo ito sa kokote mo. My name is Nicky Lucchese, the real Widowed Rose." Pagkasabi ko non ay buong pwersa kong pinaikot ng 360 degrees ang ulo niya.