พรึ่บ!!
“โอ๊ย...ทำเบาๆ เป็นไหมเนี่ย...ฉันมึนหัวนะ” ร่างเล็กที่ถูกเหวี่ยงไปที่โซฟากล่าวขึ้นอย่างหัวเสีย แถมยังจ้องหน้าเขาตาเขม็งอีกไม่มีทีท่าว่าจะเกร็งกลัวใดๆ
“ไอ้พาย...มึงก็เบาๆ ดิวะ...เฟอร์ตัวนิดเดียว...เดี๋ยวนะ...มึงกินซ้ำเหรอ” ชาลีที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่นั้นเอ่ยถาม แต่ปลายประโยคกลับเลยกระซิบด้วยเสียงอันเบา เพราะกลัวว่าคนที่ถูกนินทาจะได้ยิน ซึ่งมันจะดูเสียมารยาทเอามากๆ
“เออ...ยังไง...ทำไมคนนี้ซ้ำ...ปกติจ่าย เสร็จ จบนี่” เรย์เสริมทัพ ส่วนคนถูกจี้ถามก็ตีมึนไม่ตอบ จะให้ตอบได้ไง ยังไม่ได้กินเลย แต่ขืนตอบความจริงไปเพื่อนล้อแย่ ว่าเพลย์บอยแบบเขาชวดเงิน ไม่พอชวดสาวอีก รู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่น
จึ่กๆ
“อะไร...” ระหว่างที่ยกเหล้าซดอยู่ข้างๆ คนตัวเล็กก็สะกิดไปที่แขนของเขา
“ยืมเสื้อหน่อยดิ หนาว”
“หึ่ย...วุ่นวายจริงๆ เลย” ปากบ่นไปงั้นแหละ สุดท้ายก็ถอดเสื้อตัวนอกให้เธออยู่ดี จากนั้นก็ดื่มต่อกับเพ
