~บ่ายวันเดียวกัน~
...ตื๊ดด...
"ท่านประธานคุณญารินแผนกการตลาดแนวใหม่มาขอพบค่ะ"
เสียงของลินดาดังผ่านอินเตอร์คอมเข้ามา
"ให้เข้ามา"
“.....”
คำว่าแผนกการตลาดแนวใหม่ทำให้เพียงขวัญต้องเงยหน้าขึ้นมอง
'พี่รินมาหาท่านประธาน'
ต้องขอบคุณที่นั่งแทรกอยู่ข้างเสา ทำให้ถูกมองข้าม มองผ่าน เสมือนไร้ตัวตน
"ท่านประธานคะ"
"อาการพ่อของคุณเป็นยังงัยบ้าง?"
เพียงขวัญรู้สึกระคายหูเหมือนมีก้านตำแยเสียบพรวดเข้าไป ได้ยินเสียงทุ้มๆแผ่วพร่าน่าฟังเป็นครั้งแรก พยายามไม่หันไปมองทั้งๆที่อยากเห็นใจจะขาดว่าผู้ชายเลือดเย็นรู้จักถามสารทุกข์สุกดิบ ทำน้ำเสียงคล้ายความห่วงใยก็เป็น
"ดีขึ้นมากเลยค่ะ ท่านเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารระยะที่สาม ตอนแรกที่ท่านประธานบอกว่าจะช่วย รินทราบซึ้งมากจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่"
"ผมต้องช่วยพนักงานที่กำลังเดือดร้อนอยู่แล้ว"
'โว้วววว! รู้สึกแบบที่พูดจริงๆใช่มั๊ย?'
เป็นครั้งแรกที่เพียงขวัญสนใจบทสนทน
