~วันต่อมา~
เพียงขวัญเก็บงำสิ่งที่เห็นเอาไว้ในใจ ไม่แสดงท่าทีตระหนกหรือใส่ใจ ปล่อยให้ความสัมพันธ์มั่วซั่วของท่านประธานกลายเป็นโรคทางเพศที่รักษาไม่หาย
แค่ได้คิดก็รู้สึกสะใจจนต้องลอบยิ้ม
...ตื๊ดด...
"ท่านประธานคะลินดาขอเข้าไปตามน้องขวัญ"
สิ้นเสียงของลินดาทำเอาคนที่ถูกเอ่ยถึงหูผึ่ง เพียงขวัญตัวแข็ง นั่งหลังตรง ทำเหมือนไม่ได้ยิน
"มีอะไร?"
เสียงห้วนจัดของท่านประธานทำเอาเพียงขวัญสะดุ้งเฮือก
"น้องเพียงขวัญมีแขกมารอพบอยู่ที่ล็อบบี้ค่ะ"
"เข้ามา"
“.....”
เพียงขวัญกลืนน้ำลายหนืดๆลงคอ โต๊ะทำงานของตัวเองเป็นโต๊ะเฉพาะกิจไม่มีโทรศัพท์ มีแค่คอมพิวเตอร์เครื่องเดียว จึงไม่แปลกที่ลินดาจะติดต่อผ่านเจ้าของห้องที่มีพร้อมทุกอย่าง
"น้องขวัญมีแขกมารออยู่ที่ล็อบบี้จ๊ะ"
"ขอบคุณค่ะ"
เพียงขวัญขมวดคิ้ว ครุ่นคิด
‘แขก! ใครมา มาทำไม?’
'พ่อกับแม่ทำงาน ถ้ามีเรื่องด่วนจะใช้วิธีโทรหา'
'นิสาบอกว่าจะแวะมา แต่ยั
